Orzeczenia sądowe — Strona 12686 z 13051

Sąd Najwyższy oddalił kasację, uznając, że przyznanie lub podwyższenie świadczenia bez odsetek na mocy wyroku sądowego zmieniającego decyzję organu rentowego nie powoduje automatycznie obowiązku zapłaty odsetek od daty, od której świadczenie powinno być wypłacone, jeśli organ rentowy nie pozostawał w zwłoce.

Trybunał orzekł, że brytyjskie przepisy podatkowe dyskryminują spółki zależne, których spółki dominujące mają siedzibę poza Wielką Brytanią, odmawiając im możliwości skorzystania z systemu opodatkowania grupowego, co jest sprzeczne z zasadą swobody przedsiębiorczości.

Sąd Najwyższy oddalił rewizję nadzwyczajną od wyroku NSA, uznając, że postępowanie nacjonalizacyjne przedsiębiorstwa H. i S-ka Spółka z o. o. w P. zostało wszczęte przed 31 marca 1947 r., zgodnie z art. 3 ust. 6 ustawy nacjonalizacyjnej.

Sąd Najwyższy orzekł, że wspólnicy spółki cywilnej są podmiotami prawnopodatkowymi w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, a dochody ze sprzedaży środków trwałych spółki po jej rozwiązaniu podlegają opodatkowaniu jako dochody z działalności gospodarczej.

Sąd Najwyższy orzekł, że korzystający z procedury składu celnego odpowiada za dług celny powstały w wyniku bezprawnego usunięcia towaru spod dozoru celnego, nawet jeśli nie ponosi winy.

Sąd Najwyższy odmówił rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego, uznając, że nie powstał on w sytuacji, gdy sąd odrzucił pozew z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, a organ administracji utrzymał w mocy odmowną decyzję, mimo wskazania na cywilnoprawny charakter sprawy.

Sąd powszechny jest właściwy do rozpoznania sprawy o odsetki z tytułu opóźnienia w zapłacie odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi publiczne, nawet jeśli odszkodowanie zostało ustalone decyzją administracyjną.

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym odrzuciło wniosek o ustalenie właściwości, ponieważ nie istniał spór kompetencyjny między sądem a organem administracji państwowej.

Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że komornik za sprzedaż nieruchomości upadłego pobiera opłatę stałą określoną w rozporządzeniu o taksie, a nie opłatę stosunkową z ustawy o komornikach.

Sąd Najwyższy oddalił rewizję nadzwyczajną od wyroku NSA, uznając, że rozporządzenie Ministra Finansów z 1995 r. dotyczące amortyzacji nie mogło stanowić podstawy do aktualizacji wyceny środków trwałych dla celów podatku od nieruchomości za okres sprzed 1 stycznia 1996 r.

Sąd Najwyższy uznał, że podmiot korzystający z procedury składu celnego ponosi odpowiedzialność na zasadzie ryzyka za powstały dług celny w przypadku usunięcia towaru spod dozoru celnego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok NSA i odrzucił skargę na decyzję o odmowie wizy pobytowej dla cudzoziemki, uznając niedopuszczalność drogi sądowej ze względu na nielegalny pobyt.

Sąd Najwyższy orzekł, że wpis od apelacji w sprawie o rozwiązanie najmu i nakazanie opróżnienia lokalu nie jest wpisem stałym.

Sąd Najwyższy oddalił rewizję nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości, potwierdzając, że prawo do odliczenia VAT naliczonego nie przysługuje, gdy nabycie towarów nie było przeznaczone do sprzedaży opodatkowanej, nawet jeśli czynność cywilnoprawna nie była nieważna z powodu pozorności czy obejścia prawa.

Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej uchwały o wygaśnięciu mandatu radnego z powodu niedopuszczalności orzekania, gdyż skarga nie została wniesiona od ostatecznego orzeczenia.

Trybunał Konstytucyjny uwzględnił zażalenie na odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że zasada równości wobec prawa może stanowić samoistną podstawę skargi.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej dotyczącej niezaliczenia przez organ skarbowy wynagrodzenia wypłaconego mężowi z tytułu umowy o pracę do kosztów uzyskania przychodu.

Trybunał Konstytucyjny pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, ponieważ nie zostało ono sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

Sąd Najwyższy orzekł, że główny księgowy jest osobą zarządzającą zakładem pracy, co wyłącza go spod regulacji układu zbiorowego w zakresie wynagradzania, ale nie odpraw emerytalnych.

Sąd Najwyższy rozstrzygnął kwestię dopuszczalności dowodu z zeznań świadka anonimowego jako jedynego lub dominującego dowodu w sprawie karnej, uznając go za dopuszczalny pod pewnymi warunkami.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownicy, uznając, że likwidacja stanowiska lekarza kontroli orzecznictwa w związku z reformą ZUS uzasadniała wypowiedzenie umowy o pracę z powodu braku wymaganych kwalifikacji.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika, uznając, że przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę były uzasadnione ekonomicznie i organizacyjnie, a żądanie rady pracowniczej nie było główną przyczyną zwolnienia.

Samowolne wykonanie przez pracownika medycznego zabiegu niezleconego przez lekarza może stanowić uzasadnioną przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanej spółki, uznając wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu prawa pracy za nieprzydatny i powołany jedynie dla zwłoki.

Sąd Najwyższy orzekł, że zasiłek dla bezrobotnych nie podlega zaliczeniu na poczet wynagrodzenia za czas gotowości do pracy, zasądzając pełne wynagrodzenie na rzecz pracownika.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu niższej instancji, uznając, że ochrona działacza związkowego przed zwolnieniem obejmuje również przypadki rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych, jeśli pracodawca nie uzyska zgody związku zawodowego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu drugiej instancji w części dotyczącej odrzucenia apelacji powoda w zakresie żądań o zapłatę ekwiwalentu za urlop, ekwiwalentu za odzież roboczą i wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, uznając, że nierozważenie tych roszczeń w uzasadnieniu stanowi nierozpoznanie istoty sprawy.

Sąd Najwyższy orzekł, że pracownik odwołany ze stanowiska do czasu rozwiązania stosunku pracy zachowuje prawo do wynagrodzenia w wysokości sprzed odwołania, włączając w to premię regulaminową.

Sąd Najwyższy częściowo uwzględnił kasację pracownika, uznając, że pracodawca ponosi większą odpowiedzialność za niedobór w mieniu powierzonym z powodu zaniedbań organizacyjnych.

Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, wskazując, że przedmiotem skargi były akty stosowania prawa, a nie akty normatywne.

Trybunał Konstytucyjny wskazał Sejmowi na konieczność uchwalenia ustaw regulujących stany nadzwyczajne, podkreślając luki w prawie i przestarzałość dotychczasowych przepisów.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu niespełnienia wymogów formalnych, w tym braku wskazania naruszonych praw podmiotowych i przedwczesności postępowania.

Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że skarżący nie sformułowali zarzutu niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego, a jedynie kwestionowali indywidualne rozstrzygnięcia administracyjne.

Trybunał Konstytucyjny uznał ustawę powodziową z 1997 r. za zgodną z zasadą równości, stwierdzając, że specyficzny charakter i rozmiar powodzi uzasadniały odrębne traktowanie jej ofiar.

Trybunał Konstytucyjny uznał przepis rozporządzenia za niezgodny z ustawą Prawo budowlane, gdyż naruszał on konstytucyjną zasadę, że ograniczenia prawa własności mogą być wprowadzane wyłącznie ustawą.

Trybunał Konstytucyjny pozostawił zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej bez rozpoznania z powodu niespełnienia wymogu sporządzenia go przez adwokata lub radcę prawnego oraz znacznego przekroczenia terminu.

Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że skarżący nie wykazał naruszenia praw konstytucyjnych ani nie wskazał ostatecznego orzeczenia.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok w części skazującej za wykroczenia przeciwko prawu pracy, wskazując na rażące naruszenie przepisów procesowych przez sąd niższej instancji.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienia sądów niższych instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na potrzebę wyjaśnienia charakteru 'sprostowania' w prawie prasowym.

Trybunał Konstytucyjny uwzględnił zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że zarzut naruszenia zasady równości wobec prawa może stanowić samodzielną podstawę skargi.

Trybunał Konstytucyjny uwzględnił zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że skarżący, będąc byłym prokuratorem, spełnił wymóg samodzielnego sporządzenia skargi.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o ustanowieniu służebności drogi koniecznej, wskazując na błędy w ocenie przesłanek prawnych i faktycznych przez sąd niższej instancji.

Sąd Najwyższy oddalił kasację wnioskodawczyni, potwierdzając, że świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego pozostające w zbiegu nie tracą samodzielnego charakteru, nawet jeśli są wypłacane w jednej kwocie, a niestawienie się na badania kontrolne bez uzasadnionej przyczyny skutkuje wstrzymaniem wypłaty renty.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu niższej instancji, uznając, że pozbawienie pełnomocnika osoby z zaburzeniami psychicznymi możliwości udziału w rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku, wskutek niezawiadomienia o jej terminie, jest równoznaczne z pozbawieniem strony możliwości obrony jej praw.

Sąd Najwyższy uchylił tymczasowe aresztowanie zastosowane z naruszeniem prawa, uznając je za nadmierny rygoryzm i naruszenie gwarancji procesowych oskarżonej.

Sąd Najwyższy orzekł, że prawo do renty rodzinnej nie powstaje po osobie, która nie spełniała warunków ustawowych do świadczenia, nawet jeśli zostało jej ono błędnie przyznane.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu apelacyjnego, uznając, że umowa o pracę członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, niebędąca czynnością związaną z zarządzaniem, nie narusza art. 203 KH i może być podstawą ubezpieczenia społecznego.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy dotyczące postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich, w tym możliwość orzekania kar przez organy pozasądowe i wygaśnięcie stosunku pracy, nie naruszają zasady domniemania niewinności.

Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, wskazując na niedopełnienie wymogów formalnych przez skarżącego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego, uznając, że kwestia prawidłowej reprezentacji strony pozwanej w procesie nie została należycie rozpatrzona.

Sąd Najwyższy oddalił kasację nauczyciela domagającego się odszkodowania za odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły, uznając, że rozwiązanie stosunku pracy za porozumieniem stron pozbawiło go roszczeń.

Sąd Najwyższy oddalił kasację powoda, uznając ją za wadliwą formalnie i merytorycznie, a także nieodpowiadającą wymogom prawa procesowego.

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powodów na postanowienie o odrzuceniu kasacji, uznając, że sprawa o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej, dotycząca praw majątkowych, nie podlegała kasacji ze względu na niską wartość przedmiotu zaskarżenia.

Sąd Najwyższy orzekł, że art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. dotyczący braku obrońcy może mieć zastosowanie do uchybień postępowania przygotowawczego tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy nie zostały one skonsolidowane w postępowaniu sądowym.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika samorządowego domagającego się przywrócenia do pracy na poprzednim stanowisku po jego likwidacji, uznając, że likwidacja była rzeczywista.

Dziecko osoby represjonowanej, przysposobione niepełnie po śmierci rodzica, zachowuje uprawnienie do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych na podstawie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych.

Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora, uznając, że wadliwe odroczenie rozprawy przez sąd niższej instancji w nieprawidłowym składzie nie stanowi podstawy do uchylenia wyroku kończącego postępowanie, jeśli czynność ta nie miała związku z merytorycznym rozstrzygnięciem.

Sąd Najwyższy oddalił kasację komornika domagającego się wyższego wynagrodzenia prowizyjnego, potwierdzając, że pobierał je niezgodnie z przepisami.

Sąd Najwyższy oddalił kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego, potwierdzając nieważność umowy o pracę zawartej przez prezesa zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z naruszeniem art. 203 Kodeksu handlowego.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika domagającego się ustalenia stosunku pracy, podwyższenia wynagrodzenia i awansu, uznając, że jego roszczenia nie znalazły oparcia w prawie ani w ustalonym stanie faktycznym.

Sąd Najwyższy orzekł, że odpowiedzialność karna za prowadzenie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia nie zależy od wcześniejszego wydania przez organ postanowienia o wstrzymaniu tych robót.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanego, potwierdzając prawo dyrektora do odprawy po odwołaniu w związku z ustanowieniem zarządu komisarycznego, nawet jeśli toczyło się postępowanie karne dotyczące jego działań.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej dotyczącej wyłączenia pożyczek lombardowych niebędących usługami bankowymi ze zwolnienia VAT, powołując się na tożsamość przedmiotu zaskarżenia z wcześniejszym wyrokiem.

Sąd Najwyższy uznał, że niezapewnienie choremu na depresję rybakowi opieki medycznej i nadzoru podczas podróży morskiej może stanowić zewnętrzną przyczynę wypadku przy pracy w przypadku jego samobójstwa.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania, uznając, że kwestia zasądzenia odszkodowania zamiast przywrócenia do pracy nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego.

Sąd Najwyższy oddalił kasację powoda, potwierdzając, że prawomocne osądzenie sprawy stanowi podstawę do odrzucenia kolejnego pozwu o to samo roszczenie, w przeciwieństwie do samego odrzucenia pozwu.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki wskazujące na istotne zagadnienie prawne lub potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości.

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie o zapłatę, ponieważ wierzytelność została już uznana w postępowaniu upadłościowym pozwanego.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanej Ewy M. w sprawie o ochronę dóbr osobistych i zapłatę, potwierdzając jej odpowiedzialność cywilną za spowodowanie publikacji materiału prasowego.

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie powoda, który nie posiadał uprawnień radcy prawnego do jego wniesienia, a także nie miał prawa wykonywania zawodu.

Sąd Najwyższy orzekł, że bank może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności posiadacza rachunku lokaty terminowej, nawet jeśli wierzytelność posiadacza rachunku wynika z umowy rachunku bankowego.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej dotyczącej zgodności przepisu ustawy o pomocy państwa w spłacie kredytów mieszkaniowych z Konstytucją, uznając brak normatywnego związku między przepisem a rozstrzygnięciem sądu.

Sąd Najwyższy uznał, że dopuszczalne jest postępowanie wyjaśniające mające na celu pozbawienie skutków prawnych zaświadczenia potwierdzającego uprawnienia kombatanckie zmarłego męża, jeśli wdowa dochodzi na tej podstawie własnych uprawnień.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok NSA, uznając, że polskie przepisy podatkowe mogą mieć zastosowanie do dochodów uzyskanych za granicą, nawet jeśli podatnik zapłacił tam podatek, jeśli jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajduje się w Polsce.

Sąd Najwyższy uznał, że koszty przeszkolenia pracowników kooperanta mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli podatnik wykaże ich związek z osiąganiem przychodów.

Sąd Najwyższy orzekł, że trzymiesięczny termin zwrotu nadpłaconego podatku VAT należy liczyć od daty zapłaty podatku przez podatnika, a nie od daty wydania decyzji korygującej przez organ celny, a odsetki należą się niezależnie od winy organu.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok NSA, uznając, że procedura weryfikacji uprawnień kombatanckich nie wyklucza możliwości wykazania innego tytułu prawnego do ich posiadania niż tylko 'utrwalanie władzy ludowej'.

Sąd Najwyższy oddalił rewizję nadzwyczajną Prezesa NSA, uznając, że doręczenie zastępcze pisma w trybie art. 44 KPA było skuteczne, mimo braku wskazania miejsca odbioru w dokumencie skierowanym do sądu.

Sąd Najwyższy uznał, że sobota, jako dzień wolny od pracy, powinna być traktowana na równi z dniem ustawowo wolnym od pracy przy obliczaniu terminów procesowych, co skutkowało uchyleniem postanowienia o odrzuceniu skargi.

Mapa podziału nieruchomości z wykazem zmian gruntowych może stanowić podstawę wpisu do księgi wieczystej, jeśli organ prowadzący ewidencję gruntów potwierdzi zgodność zmian z ewidencją.

Sąd Najwyższy uznał, że plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, a Naczelny Sąd Administracyjny błędnie uchylił decyzję o warunkach zabudowy, nie badając zgodności z planem.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie NSA odrzucające skargę na bezczynność samorządu radcowskiego w sprawie udostępnienia akt aplikanta, uznając samorząd za organ administracji publicznej podlegający KPA.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepis ustawy o Trybunale Stanu dopuszczający odpowiedzialność członka Rady Ministrów przed sądem powszechnym za przestępstwo popełnione w związku z zajmowanym stanowiskiem, jeśli Sejm nie podjął uchwały o pociągnięciu go do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu, jest zgodny z Konstytucją RP.

Sąd Najwyższy odrzucił kasację dotyczącą składek na ubezpieczenie społeczne od honorariów za realizację filmów, uznając ją za niedopuszczalną w świetle przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji nakazującej przedsiębiorstwu udzielenie informacji, które mogłyby prowadzić do samoooskarżenia, naruszając tym samym prawo do obrony.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy Kodeksu karnego skarbowego dotyczące kwalifikacji czynów zabronionych na podstawie odniesienia do rozporządzeń wykonawczych są zgodne z Konstytucją.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej dotyczącej przepisów KPC, uznając, że skarżąca nie wykazała naruszenia jej praw przez ostateczne orzeczenie wydane w jej sprawie.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że jej przedmiotem był wyrok sądu, a nie akt normatywny, co wykracza poza kompetencje Trybunału.

Trybunał Konstytucyjny odmówił dalszego biegu skardze konstytucyjnej Mariana K. dotyczącej statutu spółdzielni, uznając, że statut ten nie jest aktem normatywnym w rozumieniu Konstytucji RP.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Krajowej Izby Gospodarczej o zbadanie zgodności przepisów ustawy o grach losowych z Konstytucją, uznając izbę za nieposiadającą legitymacji do występowania z takim wnioskiem.

Sąd Najwyższy odrzucił kasację z powodu braku uzasadnienia jej rozpoznania, uznając uzupełnienie po terminie za nieskuteczne.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzje o pozwoleniu na budowę, uznając, że nie można wydać pozwolenia na część obiektu ani na roboty już wykonane, co skutkowało umorzeniem postępowania.

Trybunał Konstytucyjny uznał, że przepis wyłączający prawo do emerytury policyjnej dla funkcjonariuszy zwolnionych przed wejściem w życie nowej ustawy, którzy nie nabyli do niej prawa na podstawie przepisów dotychczasowych, jest zgodny z Konstytucją.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Zdzisława Z. dotyczącej przepisów ustawy o kombatantach, uznając zarzuty za oczywiście bezzasadne i niespełniające wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanego, potwierdzając dopuszczalność wypowiedzenia umowy o komputeryzację na czas oznaczony, jeśli zawierała ona nieważne postanowienie o zakazie rozwiązania.

Sąd Najwyższy orzekł, że trzyletni termin przedawnienia dotyczy roszczeń z umowy o zastępstwo inwestycyjne związanych z działalnością gospodarczą, innych niż wskazane w art. 751 pkt 1 k.c.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o podziale spadku, uznając, że narusza ono uprawnienia spadkobiercy do otrzymania nieruchomości w naturze, zwłaszcza gdy podział istotnie pogarsza warunki zabudowy.

Trybunał orzekł, że importer powiązany z producentem, który nie zaskarżył rozporządzenia antydumpingowego w terminie, nie może podważać jego ważności przed sądem krajowym.

Sąd Najwyższy uznał, że niedopuszczalność drogi sądowej nie może być podstawą odrzucenia pozwu pracownika zatrudnionego na podstawie powołania, nawet jeśli przepisy ograniczają jego roszczenia.

Sąd Najwyższy odrzucił kasację powoda z powodu niespełnienia wymogów formalnych, w tym braku przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie sprawy.