Sprawy połączone C-397/98 oraz C-410/98

Trybunał orzekł, że brytyjskie przepisy podatkowe dyskryminują spółki zależne, których spółki dominujące mają siedzibę poza Wielką Brytanią, odmawiając im możliwości skorzystania z systemu opodatkowania grupowego, co jest sprzeczne z zasadą swobody przedsiębiorczości.

Sprawa dotyczyła brytyjskiego systemu opodatkowania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych (ACT) od dywidend wypłacanych przez spółki zależne ich spółkom dominującym. Spółki zależne z siedzibą w Wielkiej Brytanii, których spółki dominujące również miały siedzibę w Wielkiej Brytanii, mogły skorzystać z systemu opodatkowania grupowego, unikając tym samym natychmiastowej zapłaty ACT. Natomiast spółki zależne z siedzibą w Wielkiej Brytanii, których spółki dominujące miały siedzibę w innym państwie członkowskim, nie miały takiej możliwości, co stanowiło pośrednią dyskryminację. Trybunał uznał, że takie zróżnicowanie jest sprzeczne z art. 52 Traktatu WE (swoboda przedsiębiorczości) i że poszkodowane spółki mają prawo do odszkodowania lub zwrotu niesłusznie zapłaconego podatku wraz z odsetkami.

Sprawy połączone C-397/98 i C-410/98 dotyczyły wykładni przepisów Traktatu WE w kontekście brytyjskiego systemu opodatkowania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych (ACT) od dywidend wypłacanych przez spółki zależne ich spółkom dominującym. Spółki zależne będące rezydentami w Wielkiej Brytanii, których spółki dominujące również były rezydentami, mogły skorzystać z systemu opodatkowania grupowego, co pozwalało na uniknięcie natychmiastowej zapłaty ACT. Natomiast spółki zależne będące rezydentami, których spółki dominujące miały siedzibę w innym państwie członkowskim (w tym przypadku w Niemczech), nie miały takiej możliwości. Skutkowało to tym, że spółki zależne z zagranicznymi spółkami dominującymi musiały zapłacić ACT, podczas gdy ich brytyjskie odpowiedniczki mogły tego uniknąć lub odroczyć płatność. Spółki skarżące argumentowały, że takie zróżnicowanie stanowi pośrednią dyskryminację ze względu na przynależność państwową, naruszającą zasadę swobody przedsiębiorczości (art. 52 Traktatu WE). Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że brytyjskie przepisy podatkowe, odmawiając spółkom zależnym z zagranicznymi spółkami dominującymi możliwości skorzystania z systemu opodatkowania grupowego, naruszają art. 52 Traktatu WE. Trybunał stwierdził, że brak możliwości skorzystania z tego systemu stanowi nieuzasadnione ograniczenie swobody przedsiębiorczości, ponieważ spółki zależne z brytyjskimi spółkami dominującymi uzyskiwały korzyść w zakresie płynności, której odmawiano spółkom z zagranicznymi spółkami dominującymi. Argumenty przedstawione przez rząd Zjednoczonego Królestwa dotyczące potrzeby zachowania spójności systemu podatkowego lub ryzyka unikania opodatkowania zostały odrzucone jako nieuzasadnione w świetle orzecznictwa Trybunału. Ponadto Trybunał orzekł, że w przypadku naruszenia prawa wspólnotowego, spółki zależne i ich spółki dominujące mają prawo do skorzystania ze skutecznego środka prawnego, który zapewni im zwrot lub odszkodowanie za poniesioną szkodę finansową. Sam fakt, że jedynym przedmiotem powództwa jest zapłata odsetek od przedwcześnie zapłaconych kwot, nie może stanowić podstawy do oddalenia takiego powództwa. Trybunał podkreślił, że zasady proceduralne prawa krajowego nie mogą czynić wykonywania praw przyznanych przez prawo wspólnotowe niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym. Wreszcie, Trybunał stwierdził, że prawo wspólnotowe sprzeciwia się oddaleniu powództwa o zwrot lub odszkodowanie tylko dlatego, że spółki nie wystąpiły o skorzystanie z systemu opodatkowania grupowego, na który i tak nie miałyby prawa ze względu na siedzibę swojej spółki dominującej.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (8)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy