Ts 98/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny pozostawił zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej bez rozpoznania z powodu niespełnienia wymogu sporządzenia go przez adwokata lub radcę prawnego oraz znacznego przekroczenia terminu.
Skarżący Stanisław K. złożył skargę konstytucyjną kwestionując przepisy Prawa łowieckiego oraz rozporządzenia wykonawczego. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze z powodu przekroczenia terminu. Następnie skarżący złożył zażalenie na to postanowienie, jednakże zostało ono pozostawione bez rozpoznania, ponieważ nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, co jest wymogiem ustawowym, a także zostało wniesione ze znacznym przekroczeniem terminu.
Stanisław K. złożył skargę konstytucyjną, w której zarzucił niezgodność z Konstytucją RP przepisów art. 43 ustawy Prawo łowieckie oraz art. 43 ust. 2 tej ustawy wraz z § 9 i 10 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie uprawnień do wykonywania polowania. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 28 listopada 2000 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze, wskazując na znaczne przekroczenie terminu określonego w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym. Dodatkowo, Trybunał zaznaczył, że postanowienia sądów zapadłe w sprawie skarżącego nie opierały się na kwestionowanych przepisach. Skarżący złożył następnie zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając zażalenie na posiedzeniu niejawnym, postanowił je pozostawić bez rozpoznania. Uzasadnienie opierało się na dwóch głównych przesłankach: po pierwsze, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, czego skarżący nie dopełnił. Po drugie, nawet gdyby wymóg formalny został spełniony, zażalenie zostało wniesione ze znacznym przekroczeniem terminu, który upłynął 8 grudnia 2000 r., podczas gdy zażalenie wpłynęło 13 stycznia 2001 r.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, zażalenie takie musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Uzasadnienie
Ustawodawca wprowadził wymóg sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, uznając, że kwalifikowana wiedza prawnicza jest niezbędna nie tylko do przygotowania skargi, ale także do formułowania zarzutów wobec postanowienia o odmowie jej biegu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawić zażalenie bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Stanisław K. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (7)
Główne
u.o.TK art. 48 § ust. 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Wymaga, aby skarga konstytucyjna oraz zażalenie na postanowienie o odmowie nadania jej dalszego biegu były sporządzane przez adwokata lub radcę prawnego.
Pomocnicze
u.o.TK art. 46 § ust. 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Określa termin do wniesienia skargi konstytucyjnej.
u.o.TK art. 36 § ust. 4
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Określa termin do wniesienia zażalenia.
u.o.TK art. 49
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Dotyczy terminów w postępowaniu przed Trybunałem.
u.p.ł. art. 43
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie
Przepis kwestionowany przez skarżącego.
Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 26 sierpnia 1997 r. w sprawie uprawnień do wykonywania polowania art. § 9
Przepis kwestionowany przez skarżącego.
Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 26 sierpnia 1997 r. w sprawie uprawnień do wykonywania polowania art. § 10
Przepis kwestionowany przez skarżącego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie zostało wniesione ze znacznym przekroczeniem terminu.
Godne uwagi sformułowania
znaczne przekroczenie przez skarżącego terminu postanowienia sądów zapadłe w sprawie skarżącego nie zostały wydane w oparciu o zaskarżone przepisy wymogu sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego nie tylko skargi konstytucyjnej lecz również zażalenia kwalifikowana wiedza prawnicza konieczna jest w fazie przygotowania skargi konstytucyjnej, to tym bardziej kwalifikacje te są niezbędne dla sformułowania zarzutów wobec postanowienia o odmowie nadania jej dalszego biegu
Skład orzekający
Jerzy Ciemniewski
przewodniczący
Marian Zdyb
sprawozdawca
Krzysztof Kolasiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymogi formalne dotyczące sporządzania skargi konstytucyjnej i zażaleń przez profesjonalnych pełnomocników oraz znaczenie terminów procesowych w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje znaczenie formalnych wymogów procesowych, takich jak terminowość i reprezentacja przez adwokata, w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, co jest istotne dla praktyków prawa konstytucyjnego.
“Nawet ważna skarga konstytucyjna może upaść przez błędy formalne: Trybunał Konstytucyjny odrzuca zażalenie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony181 POSTANOWIENIE z dnia 5 marca 2001 r. Sygn. Ts 98/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Ciemniewski – przewodniczący Marian Zdyb – sprawozdawca Krzysztof Kolasiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 28 listopada 2000 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Stanisława K. p o s t a n a w i a: pozostawić zażalenie bez rozpoznania. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Stanisława K. z 17 lipca 2000 r. zarzucono, iż art. 43 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz.U. Nr 147, poz. 713 ze zm.) jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zaś art. 43 ust. 2 kwestionowanej ustawy oraz § 9 i 10 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 26 sierpnia 1997 r. w sprawie uprawnień do wykonywania polowania (Dz.U. Nr 103, poz. 657 ze zm.) są niezgodne z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. Postanowieniem z 28 listopada 2000 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając znaczne przekroczenie przez skarżącego terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643 ze zm.). W uzasadnieniu tego postanowienia Trybunał wskazał nadto, iż postanowienia sądów zapadłe w sprawie skarżącego nie zostały wydane w oparciu o zaskarżone przepisy, lecz na podstawie odpowiednich przepisów kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 32 ust. 2 ustawy – Prawo łowieckie. 13 stycznia 2001 r. skarżący złożył samodzielnie zażalenie na postanowienie z 28 listopada 2000 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Ts 98/00. W piśmie tym, zatytułowanym “odwołanie” skarżący wskazał, iż jego pełnomocnik z urzędu odmówił sporządzenia zażalenia na postanowienie i został zwolniony przez ORA z obowiązków pełnomocnika z urzędu, zaś w jego miejsce wyznaczono innego adwokata (pismo ORA z 13.12.2000 r.), który również odmówił sporządzenia zażalenia nie znajdując podstaw do jego wniesienia. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Przepis art. 48 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym expressis verbis stanowi, iż zarówno skargę konstytucyjną, jak i zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu w imieniu skarżącego sporządza adwokat lub radca prawny. Podkreślić przy tym należy, iż wprowadzenie ustawą z dnia 9 czerwca 2000 r. o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 53, poz. 638) wymogu sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego nie tylko skargi konstytucyjnej lecz również zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze dalszego biegu stanowi wyraz uznania przez ustawodawcę zasadności takiego poglądu utrwalonego już w orzecznictwie Trybunału (por. postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z: 24 lutego 1998 r., sygn. Ts 19/97, OTK ZU Nr 2/1998, poz. 24; 2 kwietnia 1998 r., sygn. Ts 15/98, OTK ZU Nr 3/1998, poz. 44; 21 stycznia 1999 r., sygn. Ts 116/98, OTK ZU Nr 1/1999, poz. 11; 5 stycznia 2000 r., sygn. Ts 85/99, OTK ZU Nr 1/2000, poz. 17). Trybunał Konstytucyjny wykazał bowiem niezbicie, iż skoro kwalifikowana wiedza prawnicza konieczna jest w fazie przygotowania skargi konstytucyjnej, to tym bardziej kwalifikacje te są niezbędne dla sformułowania zarzutów wobec postanowienia o odmowie nadania jej dalszego biegu, zaś pogląd przeciwny podważałby w oczywisty sposób istotę i cel przymusu adwokackiego przy sporządzeniu skargi konstytucyjnej. Niezależnie od powyższych okoliczności, które zaważyły na pozostawieniu zażalenia skarżącego bez rozpoznania, podkreślić należy, iż nawet w przypadku spełnienia przez to zażalenie warunku określonego w art. 48 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym nie mogłoby ono zostać uwzględnione, gdyż zostało wniesione ze znacznym przekroczeniem terminu określonego w art. 36 ust. 4 w związku z art. 49 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Jak wynika z akt skargi termin do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie upłynął 8 grudnia 2000 r., podczas gdy zażalenie zostało złożone 13 stycznia 2001 r.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI