I PKN 287/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPracownik dochodził od pracodawcy wynagrodzenia za okres od grudnia 1998 r. do maja 1999 r., kiedy to nie świadczył pracy, ale pobierał zasiłek dla bezrobotnych. Sąd Rejonowy zasądził jedynie część żądanej kwoty, stosując analogicznie przepisy dotyczące ograniczenia wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Sąd Okręgowy zmienił ten wyrok, zasądzając pełne wynagrodzenie na podstawie art. 81 § 1 KP, uznając, że pracownik pozostawał w gotowości do pracy i nie było podstaw do stosowania art. 47 KP. Pracodawca wniósł kasację, argumentując, że zasiłek dla bezrobotnych jest substytutem wynagrodzenia i jego pobieranie wyklucza gotowość do pracy, a zasądzenie pełnego wynagrodzenia stanowi nadużycie prawa. Sąd Najwyższy oddalił kasację, potwierdzając stanowisko Sądu Okręgowego. Podkreślono, że zasiłek dla bezrobotnych jest świadczeniem socjalnym z Funduszu Pracy, a nie świadczeniem pracodawcy, i nie podlega zaliczeniu na poczet wynagrodzenia za czas gotowości do pracy. Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym art. 81 § 1 KP w pełni reguluje sytuację pracownika, który doznaje przeszkód w świadczeniu pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy, i nie ma podstaw do stosowania w drodze analogii art. 47 KP.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie zasady, że zasiłek dla bezrobotnych nie może być zaliczony na poczet wynagrodzenia za czas gotowości do pracy, a art. 81 § 1 KP jest przepisem wyczerpującym.
Dotyczy sytuacji, gdy pracownik pozostaje w gotowości do pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy i pobiera zasiłek dla bezrobotnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zasiłek dla bezrobotnych podlega zaliczeniu na poczet wynagrodzenia za czas gotowości do pracy, o którym mowa w art. 81 § 1 KP?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasiłek dla bezrobotnych nie podlega zaliczeniu na poczet wynagrodzenia za czas gotowości do pracy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zasiłek dla bezrobotnych jest świadczeniem socjalnym z Funduszu Pracy, mającym na celu złagodzenie skutków bezrobocia, a nie świadczeniem pracodawcy. Nie może być on zaliczony na poczet wynagrodzenia należnego pracownikowi od pracodawcy za czas gotowości do pracy. Przepis art. 81 § 1 KP w pełni reguluje sytuację pracownika, który doznaje przeszkód w świadczeniu pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy, i nie ma podstaw do stosowania w drodze analogii art. 47 KP.
Czy w sytuacji, gdy pracownik pobiera zasiłek dla bezrobotnych, można zastosować w drodze analogii art. 47 KP do ograniczenia wynagrodzenia za czas gotowości do pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie ma podstaw do stosowania w drodze analogii art. 47 KP, ponieważ art. 81 § 1 KP w pełni reguluje tę sytuację.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 81 § 1 KP wyczerpująco określa prawa pracownika w przypadku przeszkód w świadczeniu pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Nie istnieje luka prawna, która wymagałaby wypełnienia przez analogię do art. 47 KP, który dotyczy innego stanu faktycznego.
Czy zasądzenie pełnego wynagrodzenia za czas gotowości do pracy, mimo pobierania zasiłku dla bezrobotnych, stanowi nadużycie prawa (art. 8 KP)?
Odpowiedź sądu
Nie, nie stanowi to nadużycia prawa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że nie ma podstaw do uznania zasądzenia pełnego wynagrodzenia za czas gotowości do pracy za nadużycie prawa, ponieważ pracownik dochodzi należnego mu świadczenia od pracodawcy, a zasiłek dla bezrobotnych jest świadczeniem z innego źródła.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Mariusz A. | osoba_fizyczna | powód |
| Fabryka Maszyn Górniczych „P.” SA w P.T. | spółka | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p. art. 81 § § 1
Kodeks pracy
Przepis ten w pełni reguluje sytuację pracownika, któremu pracodawca uniemożliwił świadczenie pracy z przyczyn leżących po jego stronie, przyznając mu wynagrodzenie.
Pomocnicze
k.p. art. 47
Kodeks pracy
Nie podlega zastosowaniu w drodze analogii w sytuacji objętej art. 81 § 1 KP.
k.p. art. 8
Kodeks pracy
Nie można stosować w celu ograniczenia wynagrodzenia za czas gotowości do pracy, gdy pracownik pobierał zasiłek dla bezrobotnych.
u.p.d.o.f. art. 31
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepis nieadekwatny do przedmiotu rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji.
u.s.u.s. art. 17
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
Przepis nieadekwatny do przedmiotu rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji.
Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu art. 2 § ust. 1 pkt 2
Definicja bezrobotnego, wskazująca na gotowość do podjęcia zatrudnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasiłek dla bezrobotnych jest świadczeniem socjalnym z Funduszu Pracy, a nie świadczeniem pracodawcy. • Art. 81 § 1 KP w pełni reguluje sytuację pracownika pozostającego w gotowości do pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. • Nie ma podstaw do stosowania w drodze analogii art. 47 KP. • Pobieranie zasiłku dla bezrobotnych nie wyklucza gotowości do podjęcia pracy. • Utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdza brak możliwości zaliczenia zasiłku dla bezrobotnych na poczet wynagrodzenia za czas gotowości do pracy.
Odrzucone argumenty
Zasiłek dla bezrobotnych jest substytutem wynagrodzenia i jego pobieranie wyklucza gotowość do pracy. • Należy zastosować w drodze analogii art. 47 KP do ograniczenia wynagrodzenia. • Zasądzenie pełnego wynagrodzenia stanowi nadużycie prawa (art. 8 KP). • Zastosowanie art. 31 u.p.d.o.f. i art. 17 u.s.u.s. jest konieczne ze względu na problemy z wykonaniem orzeczenia.
Godne uwagi sformułowania
Zasiłek dla bezrobotnych nie podlega zaliczeniu na poczet należnego pracownikowi na podstawie art. 81 § 1 KP wynagrodzenia na czas gotowości do pracy. • Zasiłek dla bezrobotnych jest przeznaczony na utrzymanie pracownika pozostającego bez pracy po ustaniu zatrudnienia i jest substytutem wynagrodzenia za pracę. • Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela i odnosi odpowiednio do wynagrodzenia z art. 81 § 1 KP i dlatego uznaje za niesłuszne argumenty zmierzające do ograniczenia wynagrodzenia za czas gotowości do pracy poprzez konstrukcję nadużycia prawa czy zastosowanie w drodze analogii art. 47 KP. • W przypadku doznania przeszkód w świadczeniu pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy pracownikowi przysługuje wynagrodzenia na podstawie art. 81 § 1 KP, który to przepis reguluje w całości taką sytuację i nie występuje luka w prawie, która mogłaby być wypełniona przez zastosowanie w drodze analogii art. 47 KP.
Skład orzekający
Teresa Flemming-Kulesza
przewodniczący
Katarzyna Gonera
sędzia
Józef Iwulski
sędzia sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że zasiłek dla bezrobotnych nie może być zaliczony na poczet wynagrodzenia za czas gotowości do pracy, a art. 81 § 1 KP jest przepisem wyczerpującym."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy pracownik pozostaje w gotowości do pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy i pobiera zasiłek dla bezrobotnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu pracowniczego związanego z wynagrodzeniem za czas pozostawania bez pracy i pobierania zasiłku, co jest istotne dla wielu pracowników i pracodawców.
“Czy zasiłek dla bezrobotnych zmniejsza Twoje prawo do wynagrodzenia od byłego pracodawcy? Sąd Najwyższy wyjaśnia!”
Dane finansowe
WPS: 1075,2 PLN
wynagrodzenie za gotowość do pracy: 5376 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.