Zadośćuczynienie — orzeczenia sądowe

Sąd Najwyższy stwierdził przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, przyznając skarżącej 2500 zł zadośćuczynienia i oddalając skargę w pozostałym zakresie.

Trybunał uchylił wyrok Sądu, stwierdził nieważność decyzji Cedefopu dotyczących nieprzedłużenia umowy i zasądził odszkodowanie za krzywdę z powodu niewykonania poprzedniego wyroku.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną w części dotyczącej powoda A.C. z powodu niedopuszczalności, a w pozostałym zakresie odmówił jej przyjęcia do rozpoznania, uznając brak oczywistej zasadności.

Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził 120 000 zł zadośćuczynienia dla J.N. za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie, które trwało 11 miesięcy.

Sąd Najwyższy stwierdził przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie, przyznał skarżącym zadośćuczynienie i zalecił szybsze wyznaczenie terminu rozprawy.

Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w sprawie reprezentacji Skarbu Państwa w postępowaniach o odszkodowanie lub zadośćuczynienie dla osób represjonowanych.

Sąd Okręgowy skazał oskarżonego L. T. na 10 lat pozbawienia wolności za popełnienie trzech rozbojów w warunkach ciągu przestępstw i recydywy, zasądzając od niego nawiązki na rzecz pokrzywdzonych.

Sąd Najwyższy stwierdził przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Szczecinie i przyznał skarżącym odszkodowanie za nadmierną zwłokę.

NSA oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji, potwierdzając, że świadczenie pieniężne za okres pozostawania poza służbą ma charakter odszkodowawczy i powinno uwzględniać faktyczną szkodę finansową funkcjonariusza, a nie tylko okres pozostawania poza służbą.

NSA uchylił wyrok WSA w części dotyczącej przyznania sumy pieniężnej i oddalił skargę kasacyjną w pozostałym zakresie, uznając, że przyznanie 10 000 zł zadośćuczynienia za bezczynność organu było nieuzasadnione w braku stwierdzenia rażącego naruszenia prawa.

Sąd Najwyższy oddalił kasację wnioskodawcy jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, przyznając skarżącemu zadośćuczynienie i zwrot kosztów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobowiązał Wojewodę Pomorskiego do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy, stwierdzając jego bezczynność z rażącym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, przyznając skarżącemu zadośćuczynienie i zwrot kosztów.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną w sprawie o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie.

Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora jako oczywiście bezzasadną, zasądzając od Skarbu Państwa zwrot kosztów zastępstwa procesowego na rzecz wnioskodawców.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną pozwanej spółki w sprawie o odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę z tytułu wypadku przy pracy.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niespełnienia wymogów formalnych i merytorycznych.

Sąd Najwyższy stwierdził przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, przyznając skarżącej 2500 zł zadośćuczynienia i oddalając skargę w pozostałym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził przewlekłość postępowania Starosty Z. w sprawie wynagrodzenia za dozorowanie pojazdu i zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie dwóch miesięcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził przewlekłość postępowania Starosty w sprawie wynagrodzenia za dozorowanie pojazdu i zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobowiązał Wojewodę Pomorskiego do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy w terminie 30 dni, stwierdzając rażące naruszenie prawa przez bezczynność organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, przyznając skarżącej zadośćuczynienie i zasądzając koszty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca, zasądzając od organu na rzecz skarżącego zadośćuczynienie i zwrot kosztów.

Trybunał uchylił wyrok Sądu, stwierdził nieważność decyzji Cedefopu dotyczących nieprzedłużenia umowy i zasądził odszkodowanie za krzywdę z powodu niewykonania poprzedniego wyroku.

Sąd Najwyższy oddalił kasację w sprawie o odszkodowanie i zadośćuczynienie, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej dotyczącej wysokości zadośćuczynienia za wypadek komunikacyjny, uznając brak oczywistej zasadności wniosku.

Sąd Najwyższy oddalił kasację wnioskodawcy jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi m.st. Warszawy grzywnę za niewykonanie wyroku sądu z 2021 roku.

NSA oddalił zażalenie na odmowę uzupełnienia wyroku WSA, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o całości skargi i nie miał obowiązku z urzędu przyznawać sumy pieniężnej za bezczynność.