Orzeczenia sądowe — Strona 4230 z 13051

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje o uznaniu zasiłku rodzinnego za nienależnie pobrany, wskazując na brak skutecznego pouczenia strony o konsekwencjach pobytu w więzieniu dla uprawnień do świadczeń.

NSA oddalił zażalenie BFG na postanowienie WSA o przywróceniu terminu do wniesienia skargi, uznając, że brak pouczenia o terminie i sposobie zaskarżenia decyzji uniemożliwił skarżącemu terminowe działanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na decyzję o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, uznając obowiązek zwrotu za uzasadniony ze względu na brak zgłoszenia przez skarżącą zmiany wysokości alimentów.

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji o zwrocie dofinansowania UE, uznając, że spółka nie wykazała ryzyka znacznej szkody.

Sąd umorzył postępowanie karne wobec posiadania przez oskarżonego jednej sztuki amunicji, uznając społeczną szkodliwość czynu za znikomą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki M. sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

NSA uchylił postanowienie WSA i przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu z powodu nagłego ataku kolki nerkowej.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu naruszenia przepisów postępowania, w szczególności zaniechania przesłuchania kluczowego świadka.

WSA w Krakowie uchylił decyzje odmawiające byłemu policjantowi wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy, uznając, że przepisy przejściowe naruszają wyrok TK i Konstytucję.

NSA uchylił postanowienie WSA odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając chorobę pełnomocnika za wystarczającą przesłankę do przywrócenia terminu.

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki z o.o. od postanowienia WSA odrzucającego skargę na pismo PFR w sprawie zwolnienia z obowiązku zwrotu subwencji finansowej, uznając, że PFR nie działa w reżimie administracyjnoprawnym.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za spowodowanie uszczerbku na zdrowiu, uznając apelację obrony za bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę podatkową z powodu jej wniesienia po upływie ustawowego terminu.

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżycielki prywatnej jako oczywiście bezzasadną, obciążając ją kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku wykazania istotnego zagadnienia prawnego, jednocześnie rozstrzygając o kosztach postępowania.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku wykazania istotnego zagadnienia prawnego.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o podział majątku wspólnego, uznając ją za niezasadną i zasądzając koszty postępowania.

Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania wyroku skazującego wobec pięciu osób, uznając, że zarzuty kasacyjne nie są na tyle zasadne, aby uzasadnić odstąpienie od zasady wykonalności orzeczenia.

Sąd oddalił powództwo ubezpieczyciela o regres, ponieważ nie udowodniono odpowiedzialności pozwanej za szkodę powstałą w wyniku kolizji z psem.

Sąd Rejonowy w Krośnie skazał mężczyznę na 8 miesięcy pozbawienia wolności za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wobec córki, działając w warunkach recydywy.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący zmarłego oskarżonego i umorzył postępowanie karne z powodu śmierci strony.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Ś. jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, która została przedstawiona do oznaczenia właściwości sądu.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w B. jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, na skutek przedstawienia akt przez Sąd Okręgowy.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w K. jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, na skutek przedstawienia akt przez Sąd Okręgowy w K. w celu oznaczenia sądu właściwego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący za wykroczenie pandemiczne, uniewinniając obwinionego z powodu braku dowodów na świadomość bycia nosicielem choroby.

Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w swoim wyroku z dnia 18 maja 2022 r., poprawiając błędnie wpisanego obrońcę.

Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w swoim poprzednim wyroku, poprawiając błędnie wpisane nazwisko obrońcy.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona wymogów formalnych i merytorycznych.

Sąd Najwyższy odmówił wznowienia z urzędu postępowań karnych skazanego W.K., stwierdzając brak podstaw do wznowienia z powodu braku bezwzględnych przyczyn odwoławczych.

Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania wyroku skazującego T.W. i M.J. pomimo wniosków obrońców opartych na stanie zdrowia i prognozie społeczno-kryminologicznej.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w C. jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, w której występowały wątpliwości co do jurysdykcji.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego M. Ż. jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w G. jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, na skutek przedstawienia akt przez ten sąd w celu ustalenia właściwości.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego Zbigniewa Puszkarskiego od udziału w sprawie o wznowienie postępowania z uwagi na jego nominację przez Radę Państwa PRL, podobnie jak sędziów, których nominacje były kwestionowane we wniosku o wznowienie.

Sąd Najwyższy oznaczył właściwy sąd do rozpoznania sprawy o rozwód, wskazując na Sąd Okręgowy w N.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego za groźby karalne, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy oddalił kasacje obrońców skazanych A. K., G. K. i P. M. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, uznając je za oczywiście bezzasadne.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w G. jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód zainicjowanej przez A. S. przeciwko D. S.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący za wykroczenie pandemiczne z powodu zastosowania niewłaściwej kary i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na problematykę depenalizacji czynu.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego M. Z. od orzekania w sprawie II CSKP 408/22 na skutek jego własnego żądania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę C. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję o przyznaniu zasiłku celowego na pokrycie strat po pożarze, uznając przyznaną kwotę za właściwie wyważoną między potrzebami skarżącej a możliwościami gminy.

Sąd oddalił powództwo wspólnoty mieszkaniowej o ustalenie stosunku prawnego dotyczącego piwnic, uznając brak podstaw prawnych i faktycznych do uwzględnienia żądania.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że sąd pierwszej instancji nie zbadał abuzywności klauzul w umowie konsumenckiej, co jest obowiązkiem sądu z urzędu.

Sąd Apelacyjny oddalił obie apelacje stron w sprawie o zapłatę i ustalenie nieważności umowy kredytu indeksowanego kursem CHF, utrzymując w mocy wyrok Sądu Okręgowego.

Sąd Apelacyjny częściowo uwzględnił apelację powoda, zasądzając solidarnie od pozwanych 150 000 zł zadośćuczynienia za naruszenie praw pacjenta, mimo braku związku przyczynowego między ich działaniami a utrwaleniem skutków udaru.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację banku, potwierdzając nieważność umowy kredytu hipotecznego indeksowanego kursem CHF z powodu abuzywności klauzul waloryzacyjnych.

Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego, oddalając odwołanie od decyzji ZUS odmawiającej prawa do ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy, uznając brak związku między zatrudnieniem męża na kolei a prawem do renty rodzinnej.

Sąd częściowo uwzględnił powództwo ubezpieczyciela o regres, zasądzając niższą kwotę niż dochodzona, uznając częściowo zasadność roszczenia i zarzut przedawnienia.

Sąd Okręgowy zasądził od najemcy na rzecz wynajmującego część zaległego czynszu i wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości, oddalając jednocześnie powództwo wzajemne najemcy o odszkodowanie i obniżenie czynszu.

Sąd Okręgowy w Warszawie uznał umowę kredytu hipotecznego denominowanego w CHF za nieważną z powodu abuzywnych klauzul waloryzacyjnych i zasądził od banku na rzecz kredytobiorców zwrot wszystkich wpłaconych rat.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za jazdę pod wpływem alkoholu, oddalając apelację obrońcy domagającego się złagodzenia kary grzywny i świadczenia pieniężnego.

Sąd Okręgowy zasądził od ubezpieczyciela na rzecz ubezpieczonej kwotę 226.929,14 zł tytułem odszkodowania za pożar budynków, uwzględniając koszty odbudowy, ale nie pomniejszając ich o stopień zużycia budynków.

Sąd Okręgowy częściowo zmienił wyrok sądu rejonowego, zasądzając od ubezpieczyciela rentę z tytułu utraconych zarobków na rzecz powoda poszkodowanego w wypadku samochodowym w dzieciństwie.

Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego, zasądzając od banku na rzecz powodów znaczną kwotę w PLN i CHF tytułem zwrotu nienależnie spełnionego świadczenia w związku z nieważnością umowy kredytu frankowego z powodu abuzywnych klauzul.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za kradzież, oddalając apelację obrońcy oskarżonego, który kwestionował ustalenia faktyczne i naruszenie przepisów postępowania.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej opisu czynów oskarżonych związanych z grami hazardowymi, eliminując sformułowanie "bez plomb" i nakazując zwrot automatu do gier.

Sąd Okręgowy w Olsztynie oddalił powództwo o ustalenie nieważności umowy kredytu hipotecznego, ale zasądził od banku na rzecz powódki ponad 60 tys. zł tytułem nadpłaty wynikającej z abuzywnych klauzul indeksacyjnych.

Sąd Rejonowy w Giżycku przywrócił pracownika do pracy, uznając wypowiedzenie umowy o pracę bez wypowiedzenia za bezskuteczne z powodu błędnego zastosowania przepisów dotyczących niezdolności do pracy.

Sąd Okręgowy w Warszawie uznał umowę kredytu hipotecznego denominowanego we franku szwajcarskim za nieważną z powodu abuzywnych klauzul przeliczeniowych i braku indywidualnego uzgodnienia warunków.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, orzekając grzywnę i nawiązkę za naruszenie nietykalności cielesnej, jednocześnie eliminując z opisu czynu fragment dotyczący wzajemnego prowokowania.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że Sąd I instancji nie rozpoznał istoty sprawy mimo stwierdzenia abuzywności klauzul w umowie kredytowej.

Sąd Okręgowy w Poznaniu skazał grupę osób za udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się przemytem i handlem narkotykami, orzekając kary pozbawienia wolności i grzywny.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za groźby karalne, uznając apelację obrońcy za bezzasadną.

Sąd Okręgowy w Olsztynie uznał umowę kredytu mieszkaniowego denominowanego we frankach szwajcarskich za nieważną z powodu abuzywnych klauzul przeliczeniowych i zasądził zwrot świadczenia nienależnego.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej podstawy prawnej skazania za jeden z czynów, zobowiązał oskarżonego do wykonania nakazu zapłaty i podwyższył opłatę, w pozostałej części utrzymując wyrok w mocy.

Sąd Okręgowy oddalił powództwo o ustalenie nieistnienia umowy kredytu i zapłatę, ale zasądził od pozwanej Spółki na rzecz powodów kwoty po ponad 23 tys. zł, oddalając pozostałe roszczenia pieniężne i odstępując od obciążania powodów kosztami.

Sąd Okręgowy ustalił nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF i zasądził od banku na rzecz kredytobiorcy zwrot wpłaconych kwot.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda, utrzymując w mocy wyrok Sądu Okręgowego, który zasądził na rzecz powoda zadośćuczynienie i odszkodowanie po wypadku komunikacyjnym, ale w niższej kwocie niż żądano.

Sąd Rejonowy w Człuchowie zasądził od pracodawcy na rzecz pracownika ponad 8,5 tys. zł tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, wynagrodzenia za dojazdy i pracy akordowej, oddalając powództwo w pozostałym zakresie.

Sąd Rejonowy w Człuchowie zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 9 856,99 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu, oddalając zarzuty pozwanej dotyczące legitymacji czynnej powoda i ważności umowy pożyczki.

Sąd oddalił powództwo o zapłatę odszkodowania za szkodę komunikacyjną, uznając na podstawie opinii biegłego, że uszkodzenia pojazdów nie powstały w deklarowanych okolicznościach.

Sąd Okręgowy w Poznaniu uznał dwie umowy kredytu hipotecznego denominowanego w walucie obcej za nieważne z powodu klauzul abuzywnych i zasądził od banku na rzecz powodów zwrot wpłaconych środków.

Sąd zasądził od ubezpieczyciela na rzecz powoda część kosztów najmu pojazdu zastępczego, uznając, że pierwotnie przyznana kwota była niewystarczająca.

Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżonego od jednego czynu, zmienił kwalifikację prawną innego, uchylił rozstrzygnięcie o opłacie karnej i zasądził koszty postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy częściowo zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uwzględniając zażalenie oskarżonego i apelację oskarżycieli prywatnych w zakresie kosztów postępowania, zasądzając od oskarżonego na rzecz oskarżycieli kwoty po 840 zł tytułem zwrotu wydatków na pełnomocnika.

Sąd zasądził od pozwanego ubezpieczyciela na rzecz powoda pełną kwotę odszkodowania za usunięcie skutków wypadku cysterny z gazem, uznając, że powód nie przyczynił się do zwiększenia szkody, działając w stresie i pod presją czasu.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację banku, potwierdzając nieważność umowy kredytu budowlanego denominowanego we frankach szwajcarskich z powodu abuzywnych klauzul waloryzacyjnych.

Sąd Okręgowy w Sieradzu uznał umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF za nieważną z powodu abuzywnych klauzul, zasądzając od banku zwrot nienależnie pobranych rat.

Sąd Rejonowy w Giżycku warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego Z.K. za jazdę pod wpływem alkoholu, orzekając zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.

Sąd Okręgowy uchylił decyzję ZUS o wycofaniu zaświadczenia A1 i ustalił, że pracownik podlega polskiemu ustawodawstwu ubezpieczeń społecznych, mimo delegowania do pracy w Belgii.

Sąd Rejonowy stwierdził nabycie przez zasiedzenie własności części nieruchomości przez wnioskodawców K. J. i S. J., oddalając wniosek w pozostałej części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Prezesa NFZ stwierdzające niedopuszczalność odwołania.

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że granica wieku dla kandydatów na przewodniczącego organizacji związkowej, ustanowiona w jej statucie, podlega przepisom dyrektywy o zakazie dyskryminacji ze względu na wiek.

Trybunał orzekł, że przewoźnicy lotniczy mają prawo do skutecznego środka prawnego przed sądami krajowymi w przypadku naruszenia przez instytucję zapewniającą służby ruchu lotniczego obowiązku zapewnienia tych służb, a także że nie wyklucza to stosowania przepisów o swobodzie usług i prowadzenia działalności gospodarczej.

TSUE orzekł, że upadek pasażera ze schodów podczas wysiadania z samolotu, nawet jeśli nie spowodowany wadą schodów ani niedbalstwem przewoźnika, jest "wypadkiem" w rozumieniu Konwencji Montrealskiej, a wyłączenie odpowiedzialności przewoźnika zależy od udowodnienia przyczynienia się pasażera do szkody.

Wydłużenie okresu składowania odpadów na składowisku, bez zmiany jego maksymalnych rozmiarów lub pojemności, nie stanowi 'istotnej zmiany' w rozumieniu dyrektywy o emisjach przemysłowych, co oznacza brak obowiązku uzyskania nowego pozwolenia.

Trybunał orzekł, że do objęcia produktów zakazem na mocy dyrektywy 87/357 nie jest konieczne udowodnienie konkretnego zagrożenia, wystarczy ocena potencjalnego ryzyka związanego z ich spożyciem.

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że oświadczenie o odrzuceniu spadku złożone przed sądem państwa miejsca zwykłego pobytu spadkobiercy jest ważne, jeśli spełnia wymogi tego państwa, bez konieczności spełniania dodatkowych wymogów prawa właściwego dla dziedziczenia.

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że sąd nakazujący doręczenie dokumentów interwenientom nie jest 'wnioskodawcą' w rozumieniu art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 1393/2007 i nie musi pokrywać kosztów tłumaczenia.

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że dla uznania 'wcześniejszego prawa' w kontekście kolizji ze znakiem towarowym wystarczy jego istnienie i uznanie przez prawo krajowe, a niekoniecznie możliwość zakazania używania późniejszego znaku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę egzaminatora na decyzję unieważniającą praktyczny egzamin na prawo jazdy, uznając, że przerwanie egzaminu nie było uzasadnione zagrożeniem dla życia i zdrowia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję o nałożeniu kary pieniężnej w sprawie dotyczącej transportu drogowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę spółki komunalnej na zarządzenie pokontrolne Inspektora Ochrony Środowiska dotyczące nieprawidłowości w gospodarce odpadami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w sprawie dotyczącej uznania praktyki za naruszającą zbiorowe prawa pacjentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi spółki P. sp. z o.o. oraz R. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie kary pieniężnej za nieprzekazanie dokumentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę przewoźnika na karę pieniężną za naruszenie przepisów o tachografach, uznając, że nie wykazał on bezpośredniego związku przewozu z ochroną przeciwpowodziową.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego i potrzeby wykładni przepisów.

Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną spółki telekomunikacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego, utrzymując w mocy karę pieniężną nałożoną przez Prezesa UKE za nieterminowe złożenie informacji o retencji danych, mimo późniejszego uchylenia przepisów unijnych i krajowych dotyczących tego obowiązku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę spółki na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za niezgodne ze stanem faktycznym zgłoszenie miejsca wjazdu na terytorium Polski w systemie SENT, uznając brak podstaw do odstąpienia od kary.