I GZ 252/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-07-08
NSAAdministracyjneWysokansa
przywrócenie terminuskarżącyorgansąd administracyjnyKPOdofinansowanieprawo do sądubrak pouczeniazażalenie

Podsumowanie

NSA oddalił zażalenie organu na postanowienie WSA o przywróceniu terminu do wniesienia skargi, uznając, że brak pouczenia przez organ o prawie do zaskarżenia nie może obciążać skarżącego.

Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie, który został odrzucony. Po próbach wyjaśnienia sytuacji z organem, skarżący złożył skargę do WSA, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu. WSA przywrócił termin, uznając brak winy skarżącego w uchybieniu. Organ wniósł zażalenie, zarzucając niewłaściwe przyjęcie braku winy. NSA oddalił zażalenie, podkreślając, że brak pouczenia przez organ nie może obciążać strony i naruszać jej prawa do sądu.

Sprawa dotyczyła zażalenia organu na postanowienie WSA w Gliwicach, które przywróciło skarżącemu termin do wniesienia skargi na informację o pozostawieniu wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia. Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie, który został odrzucony, a następnie wniosek o ponowne rozpatrzenie, który organ pozostawił bez rozpoznania z powodu uchybienia terminu. Kluczowe dla sprawy było to, że organ nie pouczył skarżącego o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący, po próbach wyjaśnienia sytuacji z organem, złożył skargę do WSA wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. WSA przychylił się do wniosku, uznając, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego, głównie z powodu braku stosownego pouczenia. Organ zaskarżył to postanowienie, zarzucając niewłaściwe przyjęcie braku winy. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podzielając stanowisko WSA. NSA podkreślił, że prawo do sądu (art. 45 Konstytucji RP) nie może być ograniczane przez zaniechania organu, w tym brak pouczenia o środkach zaskarżenia. Sąd uznał, że przywrócenie terminu było zasadne, a błąd w postanowieniu WSA dotyczący sformułowania przyczyny przywrócenia terminu został sprostowany z urzędu.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, brak pouczenia przez organ o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może obciążać skarżącego i stanowi podstawę do przywrócenia terminu.

Uzasadnienie

NSA uznał, że prawo do sądu (art. 45 Konstytucji RP) wymaga, aby strona nie była obciążana negatywnymi konsekwencjami zaniechań organu, w tym brakiem pouczenia o środkach zaskarżenia. W sytuacji braku pouczenia, przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (8)

Główne

p.p.s.a. art. 86 § par. 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 87

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Konstytucja RP art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Pomocnicze

u.z.p.p.r. art. 14 lze § ust. 3 i 4

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

u.z.p.p.r. art. 14 lzf § ust. 1 i 2

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

p.p.s.a. art. 156 § par. 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 209

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Konstytucja RP art. 77 § ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak pouczenia przez organ o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może obciążać skarżącego. Prawo do sądu (art. 45 Konstytucji RP) wymaga zapewnienia stronie możliwości dochodzenia swoich praw.

Odrzucone argumenty

Organ zarzucał niewłaściwe przyjęcie przez WSA, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Organ zarzucał niewłaściwe przyjęcie przez WSA, że skarżący uprawdopodobnił brak winy, mimo braku kluczowych informacji we wniosku.

Godne uwagi sformułowania

brak pouczenia o możliwości wniesienia środka zaskarżenia nie można przypisać mu odpowiedzialności zachował należytą staranność i wykazał się wystarczającą troską o swoją sytuację procesową nie może rodzić dla skarżącego negatywnych konsekwencji nie zamyka stronie możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej

Skład orzekający

Henryk Wach

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sytuacji braku pouczenia przez organ o prawie do jej wniesienia oraz możliwość sprostowania oczywistych omyłek przez NSA."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury związanej z KPO i wnioskami o dofinansowanie, ale ogólna zasada dotycząca prawa do sądu i skutków braku pouczenia ma szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa podkreśla kluczowe znaczenie prawidłowego pouczania przez organy administracji i ochronę prawa do sądu, co jest istotne zarówno dla prawników, jak i dla obywateli.

Organ zapomniał pouczyć? Sąd przywróci Ci termin do skargi!

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

I GZ 252/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-07-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryk Wach /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
III SA/Gl 176/25 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2025-10-27
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 324
art. 14 lze ust. 3 i 4, art. 14 lzf ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 86 par. 1, art. 87, art. 156 par. 3, art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 176/25 w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. S. na informację Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej z dnia [...] grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny przedsięwzięcia postanawia: 1. sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 176/25 w ten sposób, że w miejsce słów "przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi" wpisuje słowa "przywrócenie terminu do wniesienia skargi"; 2. oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 1 kwietnia 2025 r., III SA/Gl 176/25 przywrócił S. S. (dalej jako "Skarżący", "Wnioskodawca") termin do wniesienia skargi na informację Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej z [...] grudnia 2024 r., w przedmiocie negatywnej oceny przedsięwzięcia.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.
Skarżący złożył wniosek o dofinasowanie projektu w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności – A1.2.1 Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności.
Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej pismem z 21 listopada 2024 r. poinformowała Skarżącego o nieobjęciu przedsięwzięcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności z uwagi na nieuzyskanie wymaganej liczby punktów.
Skarżący 28 listopada 2024 r., (drogą poczty elektronicznej "e-mail") złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie wniosku o dofinasowanie projektu na adres: horeca@rarinwestor.pl.
Organ w wiadomości mailowej z 29 listopada 2024 r. wskazał, że pismo należy skierować na adres e-mail: horeca@arrsa.pl, zgodnie z § 9 pkt 2 Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP.
Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej pismem z 12 grudnia 2024 r. poinformowała Wnioskodawcę o odrzuceniu wniosku o ponowne rozpatrzenie wniosku o dofinasowanie projektu, z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia.
Skarżący pismem z 13 grudnia 2024 r. wskazał, że jego wniosek z 28 września 2024 r. został skutecznie złożony na adres: horeca@rarinwestor.pl, bowiem wskazany adres e-mail należy "do Rudzkiej Agencji Rozwoju Inwestor Sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej. Spółka ta jest członkiem konsorcjum realizującym projekt HoReCa wraz z ARR S.A. w Bielsku-Białej." Wnioskodawca podniósł, że tego typu konsorcjum jest jednym działem organizacyjnym.
Organ pismem z 18 grudnia 2024 r., poinformował o pozostawieniu wniosku o ponowną ocenę z 28 listopada 2024 r. bez rozpatrzenia. W ocenie organu wniosek skarżącego wpłynął 1 dzień po terminie. W piśmie nie zawarto pouczenia o możliwości wniesienia środka zaskarżenia na powyższe rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona pismem (brak wskazanej daty oraz skanu pisma) zwróciła się do Organu o wskazanie czy pismo z 18 grudnia 2024 r. pozostawiające wniosek o ponowną ocenę z 28 listopada 2024 r. bez rozpatrzenia – jest ostateczne.
Organ pismem z 5 lutego 2025 r., poinformował, że "wynik przeprowadzonej analizy wniosku o ponowną ocenę kończy postępowanie w sprawie".
Skarżący pismem z 12 lutego 2025 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na informację Organu z 18 grudnia 2024 r. o pozostawieniu wniosku o ponowną ocenę z 28 listopada 2024 r. bez rozpatrzenia. Jednocześnie pismem z 12 lutego 2025 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z 12 lutego 2025 r. W uzasadnieniu zarzucono uchybienie w pouczeniu skarżącego o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi w oparciu o art. 14 lzf. ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.2024.324, dalej: "u.z.p.p.r.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 1 kwietnia 2025 r., III SA/Gl 176/25 przywrócił termin do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu podniesiono, że Sąd I instancji uznał wniosek o przywrócenie terminu za złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu. Wyjaśnił, że skoro skarżący otrzymał odpowiedź na swoje zapytanie 5 lutego 2025 r. i tego dnia skonsultował się z prawnikiem, zasadny jest wniosek, że dopiero po tej rozmowie powziął informacje o dopuszczalności skargi. Zatem termin do złożenia wniosku został zachowany. Sąd I instancji wyjaśnił, że nie zna daty doręczenia skarżącemu zaskarżonego pisma z 18 grudnia 2024 r, ale skoro wystosował on zapytanie 31 stycznia 2025 r., zasadnym jest wniosek, że doręczenie musiało nastąpić wcześniej.
Skarżący, nie został pouczony przez organ o prawie i trybie zaskarżenia pisma z 18 grudnia 2024 r. Jest to okoliczność, za którą nie można przypisać mu odpowiedzialności. Z kolei podjęte przez niego próby wyjaśnienia kwestii zaskarżalności doręczonego pisma, świadczą, że zachował należytą staranność i wykazał się wystarczającą troską o swoją sytuację procesową. Brak jest racjonalnych powodów do obciążenia skarżącego ciężarem zaniechania organu, niezależnie od tego czy to zaniechanie jest skutkiem omyłki czy wynika z subiektywnego przekonania organu o braku zaskarżalności doręczonego skarżącemu aktu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł organ, wnosząc o jego uchylenie w całości. Ewentualnie wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę przywrócenia terminu do złożenia skargi. Organ wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
1) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935.; dalej: "p.p.s.a."), poprzez niewłaściwe przyjęcie, że "Uczestnik" nie ponosi winy w uchybieniu terminowi na złożenie skargi do sądu administracyjnego, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, że takową winę ponosi, co spowodowało wydanie niezasadnego orzeczenia o przywróceniu terminu do dokonania czynności;
2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 87 § 2 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe przyjęcie, że "Uczestnik" uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, podczas gdy wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał kluczowej dla sprawy informacji co do daty doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, co spowodowało wydanie niezasadnego orzeczenia o przywróceniu terminu do dokonania czynności.
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów organ przedstawił w uzasadnieniu zażalenia.
Skarżący w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Argumentację na poparcie swojego stanowiska skarżący przedstawił w uzasadnieniu odpowiedzi na zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz Regulamin wyboru przedsięwzięć MŚP do objęcia wsparciem z krajowego planu odbudowy i zwiększania odporności Inwestycja: A1.2.1 Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności.
W Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" u.z.p.p.r. wskazano, że instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia zawiera w szczególności:
1) wskazanie kryteriów wyboru przedsięwzięcia, z których oceną podmiot, o którym mowa w ust. 1, się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem lub
2) wskazanie nieprawidłowości lub błędów, które wystąpiły w procesie oceny przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 3).
Zgodnie z art. 14lze ust. 4: W przypadku wniesienia wniosku po terminie lub niespełniającego wymogów, o których mowa w regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, instytucja odpowiedzialna za przeprowadzenie ponownej oceny przedsięwzięcia pozostawia wniosek o ponowną ocenę bez rozpatrzenia, o czym informuje podmiot, o którym mowa w ust. 1, pouczając go o możliwości wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 14lzf ust. 2.
Według art. 14lzf ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio. W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Przechodząc dalej zgodnie z przepisami art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta uprawdopodobni, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy a pismo o przywrócenie terminu złoży wraz z dokonaniem czynności procesowej w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
W ocenie Sądu I instancji skarżący dochował wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia.
Jak wynika z akt Organ pismem z 18 grudnia 2024 r., nr ARR/968/2024 poinformował o pozostawieniu wniosku o ponowną ocenę z 28 listopada 2024 r. bez rozpatrzenia. W piśmie nie zawarto pouczenia o możliwości wniesienia środka zaskarżenia na powyższe rozstrzygnięcie.
Skarżący zwrócił się do Organu o wskazanie czy pismo z 18 grudnia 2024 r. pozostawiające wniosek o ponowną ocenę z 28 listopada 2024 r. bez rozpatrzenia – jest ostateczne.
Organ pismem z 5 lutego 2025 r., poinformował, że "wynik przeprowadzonej analizy wniosku o ponowną ocenę kończy postępowanie w sprawie".
Skarżący pismami z 12 lutego 2025 r. wniósł skargę do WSA w Gliwicach na informację Organu z 18 grudnia 2024 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za trafną ocenę Sądu I instancji, że przywołane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności zawierały dostateczne podstawy do przyjęcia, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez skarżącego.
Jak wynika z akt sprawy skarżący w toku postępowania nie był informowany o możliwości, trybie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego po pozostawieniu wniosku o ponowną ocenę bez rozpatrzenia, zgodnie z art. 14lze ust. 4 w zw. z art. 14 lzf ust. 2 u.z.p.p.r.
Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że brak pouczenia przez organ o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może obciążać skarżącego.
Ubocznie NSA wskazuje to, że podmiotem decydującym o wyborze przedsięwzięcia kwalifikującego się do wsparcia, nie jest Polska Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, lecz podmiot pomocniczy, co nie może mieć wpływu na realizację prawa do Sądu na zasadach wynikających z art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 14lzf ust. 2 i 3 u.z.p.p.r.
Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że w świetle rozpoznawanej sprawy i okoliczności jej towarzyszących, jak również pamiętając o zasadzie, że należy tak interpretować przepisy obowiązującego prawa, aby nie zamykać stronie możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej, o czym stanowi art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej uznać należy, że zasadnym było przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że brak pouczenia, w rozstrzygnięciu organu, nie może rodzić dla skarżącego negatywnych konsekwencji.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 2 sentencji.
Stosownie do treści art. 156 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., NSA może z urzędu sprostować wyrok (tutaj: postanowienie) Sądu I instancji, w którym stwierdził niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. Dostrzegając zaistniałą omyłkę w zaskarżonym postanowieniu, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
W odniesieniu do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania należy zauważyć, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości wydania orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, na co wskazuje zakres odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę