Art. 33 Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Art. 33

Art. 33 § 1. Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. § 2. Podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. § 3. W egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 i 9, przepisów § 1 i 2 nie stosuje się. Przepis art. 17a stosuje się. § 4. Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej określa istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie. § 5. Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się niepóźniej niż: 1) w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym lub zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 3) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części.

Orzeczenia powołujące art. 33 (7953 orzeczeń)

II SA/Ol 522/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-03-30

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek Wójta Gminy W. o uzupełnienie wyroku, ponieważ wniosek został złożony przez podmiot nieuprawniony.

I CSK 1236/24· Sąd Najwyższy· 2026-03-25

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, uznając, że nie przedstawiła ona istotnych zagadnień prawnych ani rozbieżności w orzecznictwie.

III OSK 1721/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-24

NSA dopuścił Stowarzyszenie S. do udziału w postępowaniu jako uczestnika w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej.

C-770/24· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-03-19

Trybunał orzekł, że niemieckie przepisy dotyczące ustalania opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej w sektorze regionalnych przewozów pasażerskich naruszają unijną zasadę niezależności zarządców infrastruktury.

III OSK 1220/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-19

NSA dopuścił Stowarzyszenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika w sprawie dotyczącej wyborów sołtysa, uznając, że sprawa mieści się w jego statutowej działalności i służy interesowi społecznemu.

II GSK 2388/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-17

NSA oddalił wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie skargi kasacyjnej dotyczącej przymusowej restrukturyzacji banku, uznając, że przepis art. 33 § 2 ppsa nie ma zastosowania w tym kontekście.

II GSK 2388/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-11

NSA odmówił dopuszczenia fundacji do udziału w postępowaniu w sprawie skargi kasacyjnej dotyczącej przymusowej restrukturyzacji banku, uznając brak ścisłego związku między celami statutowymi fundacji a przedmiotem sprawy.

II FSK 649/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-11

NSA oddalił wniosek organizacji społecznej o dopuszczenie do udziału w sprawie kasacyjnej, ponieważ strony postępowania nie wyraziły zainteresowania jej udziałem.

I NKRS 3/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-10

Sąd Najwyższy oddalił odwołanie sędziego X.Y. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa, która nie wyraziła zgody na dalsze zajmowanie przez niego stanowiska sędziego po osiągnięciu wieku emerytalnego.

C-458/24· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-03-05

Trybunał orzekł, że państwo członkowskie nie staje się odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o azyl tylko dlatego, że inne państwo członkowskie zawiesiło przyjmowanie wnioskodawców, chyba że istnieją systemowe wady prowadzące do ryzyka nieludzkiego traktowania.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 33 ?

Wypróbuj Lexedit Research