I CSK 889/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej J.K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie dotyczącego sprostowania prasowego. Skarżący podniósł trzy zagadnienia prawne dotyczące m.in. dopuszczalności formy sprostowania, uprawnień redaktora naczelnego w przypadku braku reakcji na żądanie oraz zakresu kognicji sądu. Wskazał również na potrzebę wykładni przepisów Prawa prasowego dotyczących rzeczowości sprostowania, prekluzyjności terminu i granic kognicji sądu. Dodatkowo, skarżący argumentował, że skarga jest oczywiście uzasadniona z powodu pominięcia przez Sąd Apelacyjny konsekwencji art. 33 ust. 3 Prawa prasowego, sprzeczności z orzecznictwem SN oraz naruszenia zasady proporcjonalności kosztów. Sąd Najwyższy odmówił jednak przyjęcia skargi do rozpoznania. Uzasadnił to tym, że przedstawione zagadnienia prawne nie spełniają wymogów formalnych, nie są uniwersalne i nie wykazano rozbieżności w orzecznictwie. Sąd podkreślił, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi jest odrębną częścią skargi kasacyjnej i musi być samodzielnie i wyczerpująco przedstawione. Ponadto, skarżący nie wykazał oczywistej zasadności skargi, nie wskazując konkretnych przepisów naruszonych w sposób kwalifikowany. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9^ § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaWymogi formalne skargi kasacyjnej, w szczególności uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania.
Dotyczy specyfiki prawa prasowego i procedury kasacyjnej.
Zagadnienia prawne (6)
Czy sprostowanie prasowe może przybrać formę prostej negacji („Nieprawdą jest, że...”) konkretnych twierdzeń z materiału prasowego, w tym zarzutów formułowanych przez organy ścigania lub cytowanych wypowiedzi innych osób, bez utraty przymiotu „rzeczowego i odnoszącego się do faktów” w rozumieniu art. 31a ust. 1 ustawy Prawo prasowe?
Czy i w jakim zakresie redaktor naczelny, który nie zrealizował obowiązków wynikających z art. 33 ust. 3 pr.pras. (nie wdrożył tzw. trybu naprawczego i nie wskazał w terminie 7 dni przyczyn odmowy publikacji), a także nie uczestniczył w jakikolwiek sposób w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, zachowuje w procesie uprawnienie do powoływania się na tzw. wady usuwalne sprostowania (nierzeczowość, ocenny charakter, nadmierna objętość itd.)?
Jaki jest zakres kognicji sądu rozpoznającego powództwo o opublikowanie sprostowania w sytuacji, gdy redaktor naczelny w ogóle nie zareagował na żądanie sprostowania w trybie art. 33 ust. 3 pr.pras. – czy sąd może wówczas z urzędu lub na wniosek pozwanego badać istnienie tzw. wad usuwalnych sprostowania?
Jaki jest zakres kognicji sądu rozpoznającego powództwo o opublikowanie sprostowania w sytuacji, gdy redaktor naczelny w ogóle nie zareagował na żądanie sprostowania w trybie art. 33 ust. 3 pr.pras. – czy sąd może wówczas z urzędu lub na wniosek pozwanego badać istnienie tzw. wad usuwalnych sprostowania?
Odpowiedź sądu
Przedstawione zagadnienie prawne nie spełnia wymogów formalnych, nie jest uniwersalne i stanowi w istocie zarzut przeciwko zaskarżonemu orzeczeniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zagadnienie prawne powinno być sformułowane w sposób ogólny i abstrakcyjny, a nie odnosić się bezpośrednio do sytuacji procesowej stron. Ponadto, nie wykazano rozbieżności w orzecznictwie ani doktrynie.
Jaki jest zakres kognicji sądu rozpoznającego powództwo o opublikowanie sprostowania w sytuacji, gdy redaktor naczelny w ogóle nie zareagował na żądanie sprostowania w trybie art. 33 ust. 3 pr.pras. – czy sąd może wówczas z urzędu lub na wniosek pozwanego badać istnienie tzw. wad usuwalnych sprostowania?
Odpowiedź sądu
Przedstawione zagadnienie prawne nie spełnia wymogów formalnych, nie jest uniwersalne i stanowi w istocie zarzut przeciwko zaskarżonemu orzeczeniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zagadnienie prawne powinno być sformułowane w sposób ogólny i abstrakcyjny, a nie odnosić się bezpośrednio do sytuacji procesowej stron. Ponadto, nie wykazano rozbieżności w orzecznictwie ani doktrynie.
Jaki jest zakres kognicji sądu rozpoznającego powództwo o opublikowanie sprostowania w sytuacji, gdy redaktor naczelny w ogóle nie zareagował na żądanie sprostowania w trybie art. 33 ust. 3 pr.pras. – czy sąd może wówczas z urzędu lub na wniosek pozwanego badać istnienie tzw. wad usuwalnych sprostowania?
Odpowiedź sądu
Przedstawione zagadnienie prawne nie spełnia wymogów formalnych, nie jest uniwersalne i stanowi w istocie zarzut przeciwko zaskarżonemu orzeczeniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zagadnienie prawne powinno być sformułowane w sposób ogólny i abstrakcyjny, a nie odnosić się bezpośrednio do sytuacji procesowej stron. Ponadto, nie wykazano rozbieżności w orzecznictwie ani doktrynie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J.K. | osoba_fizyczna | powód |
| redaktor naczelny | inne | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 398^9^ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.p.c. art. 398^9^ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niespełnienia wymogów istotnego zagadnienia prawnego.
k.p.c. art. 398^9^ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niespełnienia wymogów wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie.
Pomocnicze
pr.pras. art. 31a § 1
Ustawa Prawo prasowe
Dotyczy przymiotu „rzeczowego i odnoszącego się do faktów” sprostowania.
pr.pras. art. 33 § 3
Ustawa Prawo prasowe
Dotyczy obowiązków redaktora naczelnego wdrożenia trybu naprawczego i wskazania przyczyn odmowy publikacji.
pr.pras. art. 33 § 1
Ustawa Prawo prasowe
Dotyczy prekluzyjnego charakteru terminu siedmiodniowego.
pr.pras. art. 39 § 1
Ustawa Prawo prasowe
Dotyczy granicy między kognicją sądu a rolą redaktora naczelnego.
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasady proporcjonalności kosztów procesu.
k.p.c. art. 398^4^ § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy wymogu odrębnego przedstawienia i uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie przez skarżącego wymogów formalnych uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej. • Przedstawione zagadnienia prawne nie są uniwersalne i stanowią w istocie zarzuty przeciwko zaskarżonemu orzeczeniu. • Brak wykazania rozbieżności w orzecznictwie lub doktrynie. • Niewykazanie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnych zagadnień prawnych wymagających rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. • Potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. • Oczywista zasadność skargi kasacyjnej z powodu naruszenia przepisów prawa prasowego i procesowego.
Godne uwagi sformułowania
Istotnym zagadniem prawnym w rozumieniu art. 398^9^ § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. • Konstrukcja takiego zagadnienia powinna odpowiadać wymogom zagadnienia prawnego, o którym mowa w art. 390 § 1 k.p.c. • Przedstawione przez skarżącego zagadnienia nie mają charakteru uniwersalnego, na co wskazuje bezpośrednie odniesienie się w ich treści do sytuacji procesowej stron, i stanowią w istocie kolejne zarzuty skierowane przeciwko zaskarżonemu orzeczeniu. • Skarga kasacyjna jest natomiast oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji. • Nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń.
Skład orzekający
Marcin Łochowski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymogi formalne skargi kasacyjnej, w szczególności uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki prawa prasowego i procedury kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na szczegółowe omówienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej i zagadnień związanych z prawem prasowym, choć nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć.
“Jak prawidłowo złożyć skargę kasacyjną? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe błędy.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.