Art. 187 [Warunki udzielenia zezwolenia]
Zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na inne okoliczności można udzielić cudzoziemcowi, jeżeli:
1) zamierza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podjąć lub kontynuować: a) naukę lub
b) szkolenie zawodowe, lub
2) (uchylony)
3) jest duchownym, członkiem zakonu lub osobą pełniącą funkcję religijną w kościele lub związku wyznaniowym, którego status jest uregulowany umową międzynarodową, przepisami obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawa lub który działa na podstawie wpisu do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych, i jeżeli jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest związany z pełnioną funkcją lub przygotowaniem do jej pełnienia, lub
4) jest pokrzywdzonym, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, lub
5) bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w pkt 4, do czasu otrzymania zaległego wynagrodzenia od podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi albo podmiotu, o którym mowa w art. 6 lub art. 7 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
6) jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niezbędny z uwagi na konieczność poszanowania prawa do życia rodzinnego w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., a cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, lub
7) jego wyjazd z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej naruszałby prawa dziecka, określone w Konwencji o prawach dziecka, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (Dz.U. z 1991 r. poz. 526, z 2000 r. poz. 11 oraz z 2013 r. poz. 677), w stopniu istotnie zagrażającym jego rozwojowi psychofizycznemu, a cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, lub
8) wykazał, że zachodzą okoliczności inne niż określone w pkt 1-7, rozdziałach 2-10 i art. 186 ust. 1, uzasadniające jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela Turcji, uznając, że wpisanie go do wykazu osób niepożądanych na terytorium RP stanowi obligatoryjną przesłankę do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
NSA uchylił wyrok WSA i decyzję Szefa UDSC, uznając potrzebę ponownego zbadania sprawy zezwolenia na pobyt czasowy dla obywatelki Kuby ze względu na autyzm córki, wskazując na konieczność opinii biegłego psychiatry.
NSA uchylił wyrok WSA i decyzję Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców, uznając potrzebę ponownego zbadania sprawy zezwolenia na pobyt czasowy dla dziecka z autyzmem, z uwzględnieniem opinii biegłego psychiatry.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela Egiptu, potwierdzając zasadność odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, mimo przepisów wprowadzonych w związku z COVID-19.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela Republiki A. H. K. od wyroku WSA w Warszawie, utrzymując w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z uwagi na wpis do wykazu osób niepożądanych oraz zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa wynikające z popełnionego przestępstwa.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S. M. w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, uznając brak podstaw do uchylenia decyzji organów niższych instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o odebraniu prawa do świadczenia wychowawczego cudzoziemce, uznając, że zezwolenie na pobyt czasowy na podstawie łączenia rodzin uprawnia do świadczenia, nawet bez adnotacji "dostęp do rynku pracy" na karcie pobytu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą świadczenia pielęgnacyjnego obywatelce Ukrainy, uznając, że brak adnotacji "dostęp do rynku pracy" na karcie pobytu nie wyklucza prawa do świadczenia, jeśli cudzoziemiec jest legalnie uprawniony do pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje dotyczące ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego, stwierdzając, że cudzoziemiec z zezwoleniem na pobyt czasowy na podstawie art. 187 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach ma prawo do świadczenia, nawet jeśli jego karta pobytu nie zawiera adnotacji o dostępie do rynku pracy.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, potwierdzając, że podjęcie nauki przez cudzoziemca może uzasadniać pobyt w Polsce dłuższy niż 3 miesiące, nawet przy zaocznym trybie nauczania.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 187 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 187 [Warunki udzielenia zezwolenia]
Zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na inne okoliczności można udzielić cudzoziemcowi, jeżeli:
1) zamierza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podjąć lub kontynuować: a) naukę lub
b) szkolenie zawodowe, lub
2) (uchylony)
3) jest duchownym, członkiem zakonu lub osobą pełniącą funkcję religijną w kościele lub związku wyznaniowym, którego status jest uregulowany umową międzynarodową, przepisami obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawa lub który działa na podstawie wpisu do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych, i jeżeli jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest związany z pełnioną funkcją lub przygotowaniem do jej pełnienia, lub
4) jest pokrzywdzonym, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, lub
5) bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w pkt 4, do czasu otrzymania zaległego wynagrodzenia od podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi albo podmiotu, o którym mowa w art. 6 lub art. 7 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
6) jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niezbędny z uwagi na konieczność poszanowania prawa do życia rodzinnego w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., a cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, lub
7) jego wyjazd z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej naruszałby prawa dziecka, określone w Konwencji o prawach dziecka, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (Dz.U. z 1991 r. poz. 526, z 2000 r. poz. 11 oraz z 2013 r. poz. 677), w stopniu istotnie zagrażającym jego rozwojowi psychofizycznemu, a cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, lub
8) wykazał, że zachodzą okoliczności inne niż określone w pkt 1-7, rozdziałach 2-10 i art. 186 ust. 1, uzasadniające jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.