Art. 212 Ustawa o cudzoziemcach

Ustawa o cudzoziemcach

Art. 212

Art. 212 1. Do 5-letniego okresu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 211 ust. 1, zalicza się: 1) łączny okres legalnego pobytu na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli cudzoziemiec przebywał legalnie i nieprzerwanie na tym terytorium co najmniej przez 5 lat na podstawie wydanego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją ,,Niebieska Karta UE'', w tym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - co najmniej przez 2 lata bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE; 1a) łączny okres legalnego pobytu na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli cudzoziemiec przebywał legalnie i nieprzerwanie na tym terytorium co najmniej przez 5 lat na podstawie wizy długoterminowej, z adnotacją „naukowiec”, lub dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „naukowiec”, wydanych przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w tym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - co najmniej przez 2 lata bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE; 1b) łączny okres legalnego pobytu na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli cudzoziemiec przebywał legalnie i nieprzerwanie na tym terytorium co najmniej przez 5 lat na podstawie ochrony międzynarodowej udzielonej przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w tym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - co najmniej przez 2 lata bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE; 1c) łączny okres legalnego pobytu na terytorium Unii Europejskiej na podstawie dokumentu pobytowego wydanego przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej na podstawie obowiązujących w tym państwie przepisów o przyjmowaniu pracowników o wysokich kwalifikacjach, które nie mają na celu wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1883 z dnia 20 października 2021 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu zatrudnienia w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji oraz uchylenia dyrektywy Rady 2009/50/WE - co najmniej przez 2 lata bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE; 2) cały okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w toku postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej, jeżeli przekroczył on 18 miesięcy; 3) połowę okresu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: a) na podstawie wizy wydanej w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 9 lub 10, lub b) na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 144 lub art. 187 pkt 1 lit. b , lub c) w toku postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej; 4) połowę okresu pobytu na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej na podstawie wizy długoterminowej, z adnotacją „student”, lub dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „student”, wydanych przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE cudzoziemiec przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 2 lata na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE. 2. Do 5-letniego okresu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 211 ust. 1, nie zalicza się pobytu cudzoziemca: 1) będącego pracownikiem delegowanym przez usługodawcę w celu transgranicznego świadczenia usług lub będącego usługodawcą świadczącym usługi transgraniczne; 2) przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy Schengen upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i pobytu na tym terytorium wydanej w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 23; 3) w okresie jego nauki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 4) który został zobowiązany do powrotu i nie upłynął jeszcze termin dobrowolnego wyjazdu określony w decyzji w tej sprawie, także w przypadku przedłużenia tego terminu; 5) który jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadkach, o których mowa w art. 299 ust. 6; 6) będącego członkiem misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego państwa obcego lub inną osobą zrównaną z nimi na podstawie ustaw, umów międzynarodowych lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych; 7) o którym mowa w art. 139a ust. 1, art. 139o ust. 1 lub art. 181 ust. 1; 8) w toku postępowania w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej, w przypadku gdy postępowanie to zakończyło się odmową nadania statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej; 9) na podstawie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego. 3. Pobyt cudzoziemca stanowiący podstawę do udzielenia mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE uznaje się za nieprzerwany, jeżeli żadna z przerw w nim: 1) nie była dłuższa niż 6 miesięcy i wszystkie przerwy nie przekroczyły łącznie 10 miesięcy w 5-letnim okresie, o którym mowa w art. 211 ust. 1 - w przypadku pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) nie była dłuższa niż 12 miesięcy i wszystkie przerwy nie przekroczyły łącznie 18 miesięcy w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 - w przypadku pobytu na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej cudzoziemca posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub zezwolenie na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE. 4. Przepisu ust. 3, w zakresie, w jakim przewiduje maksymalne dopuszczalne okresy przerw w pobycie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie stosuje się, jeżeli przerwa była spowodowana: 1) wykonywaniem przez cudzoziemca obowiązków zawodowych lub świadczeniem przez niego pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub 2) towarzyszeniem cudzoziemcowi, o którym mowa w pkt 1, przez jego małżonka lub małoletnie dziecko, lub 3) szczególną sytuacją osobistą wymagającą obecności cudzoziemca poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i trwała nie dłużej niż 6 miesięcy, lub 4) wyjazdem poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu odbycia praktyk lub uczestnictwa w zajęciach, przewidzianych w toku studiów w polskiej uczelni.

Orzeczenia powołujące art. 212 (2386 orzeczeń)

I KK 310/25· Sąd Najwyższy· 2026-03-19

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżycielki prywatnej jako oczywiście bezzasadną, obciążając ją kosztami postępowania.

II KK 18/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-19

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego w sprawie o zniesławienie i znieważenie, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

II KK 69/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-18

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżyciela prywatnego jako oczywiście bezzasadną, utrzymując w mocy wyrok uniewinniający D.S. od zarzutu zniesławienia.

I KO 6/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-04

Sąd Najwyższy przekazał sprawę karną dotyczącą zniesławienia sędziów innemu sądowi rejonowemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i potencjalne wątpliwości co do bezstronności.

III SA/Wa 1488/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-02-26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

V KO 21/26· Sąd Najwyższy· 2026-02-26

Sąd Najwyższy przekazał sprawę z prywatnego aktu oskarżenia do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, aby uniknąć wątpliwości co do obiektywizmu w sytuacji, gdy oskarżony jest byłym pracownikiem sądu, a zarzucane pomówienie dotyczy postępowania związanego z pracą oskarżycielki prywatnej w tym sądzie.

I KK 521/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-25

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżyciela prywatnego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

I SA/Bd 661/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy· 2026-02-17

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą łącznego zobowiązania pieniężnego, uznając, że organ nie odniósł się do kluczowych zarzutów skarżących dotyczących funkcji mieszkalnej części budynku.

I KK 310/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-17

Sąd Najwyższy uznał, że udział obrońcy w rozprawie kasacyjnej nie jest obowiązkowy, jeśli opinia biegłych psychiatrów dotycząca poczytalności nie budzi wątpliwości.

VI Ka 714/25· Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie· 2026-02-13

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający oskarżoną od zarzutów zniesławienia i zniewagi, uznając apelację oskarżyciela prywatnego za bezzasadną.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 212 ?

Wypróbuj Lexedit Research