Art. 217 § 1. Rzeczy mogące stanowić dowód w sprawie lub podlegające zajęciu w celu zabezpieczenia kar majątkowych, środków karnych o charakterze majątkowym, przepadku, środków kompensacyjnych albo roszczeń o naprawienie szkody należy wydać na żądanie sądu lub prokuratora, a w wypadkach niecierpiących zwłoki - także na żądanie Policji lub innego uprawnionego organu.
§ 2. Osobę mającą rzecz podlegającą wydaniu wzywa się do wydania jej dobrowolnie.
§ 3. W razie zatrzymania rzeczy stosuje się odpowiednio przepis art. 228. Protokołu można nie sporządzać, jeżeli rzecz załącza się do akt sprawy.
§ 4. Jeżeli wydania żąda Policja albo inny uprawniony organ działający we własnym zakresie, osoba, która rzecz wyda, ma prawo niezwłocznie złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie jej postanowienia sądu lub prokuratora o zatwierdzeniu zatrzymania, o czym należy ją pouczyć. Doręczenie powinno nastąpić w terminie 14 dni od zatrzymania rzeczy.
§ 5. W razie odmowy dobrowolnego wydania rzeczy można przeprowadzić jej odebranie. Przepisy art. 220 § 3 i art. 229 stosuje się odpowiednio.
Sąd Rejonowy w Legionowie skazał oskarżonego za kierowanie gróźb karalnych i naruszenie nietykalności cielesnej, orzekając grzywnę, zakaz zbliżania się i zadośćuczynienie, jednocześnie umarzając postępowanie w części dotyczącej innego czynu z powodu przedawnienia.
Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, ustalając, że oskarżony naruszył nietykalność cielesną syna, ale umorzył postępowanie z uwagi na znikomą społeczną szkodliwość czynu.
Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.
Sąd umorzył postępowanie karne przeciwko oskarżonemu o naruszenie nietykalności cielesnej, uznając, że czyn ten nie stanowi przestępstwa w rozumieniu prawa karnego.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację obrońcy oskarżonego i zasądzając od niego koszty postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie karne z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, zasądzając jednocześnie koszty zastępstwa procesowego.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację obrońcy S.B. w sprawie o znieważenie i naruszenie nietykalności cielesnej.
Sąd Okręgowy w Poznaniu utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za groźby karalne i naruszenie nietykalności cielesnej, uznając apelację obrońcy za bezzasadną.
Sąd Rejonowy w Bełchatowie połączył kary z siedmiu wcześniejszych wyroków skazujących S.B. za przestępstwa kradzieży, uszkodzenia ciała i rozboju, wymierzając karę łączną grzywny oraz karę łączną pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za naruszenie nietykalności cielesnej, oddalając apelację obrońcy.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 217 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 217 § 1. Rzeczy mogące stanowić dowód w sprawie lub podlegające zajęciu w celu zabezpieczenia kar majątkowych, środków karnych o charakterze majątkowym, przepadku, środków kompensacyjnych albo roszczeń o naprawienie szkody należy wydać na żądanie sądu lub prokuratora, a w wypadkach niecierpiących zwłoki - także na żądanie Policji lub innego uprawnionego organu.
§ 2. Osobę mającą rzecz podlegającą wydaniu wzywa się do wydania jej dobrowolnie.
§ 3. W razie zatrzymania rzeczy stosuje się odpowiednio przepis art. 228. Protokołu można nie sporządzać, jeżeli rzecz załącza się do akt sprawy.
§ 4. Jeżeli wydania żąda Policja albo inny uprawniony organ działający we własnym zakresie, osoba, która rzecz wyda, ma prawo niezwłocznie złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie jej postanowienia sądu lub prokuratora o zatwierdzeniu zatrzymania, o czym należy ją pouczyć. Doręczenie powinno nastąpić w terminie 14 dni od zatrzymania rzeczy.
§ 5. W razie odmowy dobrowolnego wydania rzeczy można przeprowadzić jej odebranie. Przepisy art. 220 § 3 i art. 229 stosuje się odpowiednio.