Art. 216 KPKKodeks postępowania karnego

Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej o zniesławienie i znieważenie, uznając, że zarzucany czyn wyczerpuje znamiona art. 212 § 1 kk w zb. z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, ale nie stanowi przestępstwa w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 3 kpk.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uchylając obowiązek przeproszenia pokrzywdzonej, uznając go za rażąco niesprawiedliwy w kontekście przypisanego czynu.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego umarzający postępowanie w sprawie o znieważenie z powodu błędnej oceny społecznej szkodliwości czynu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację obrońcy oskarżonego i zasądzając od niego koszty postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację obrońcy S.B. w sprawie o znieważenie i naruszenie nietykalności cielesnej.

Sąd Najwyższy przyznał tłumaczowi wynagrodzenie za tłumaczenie dokumentów procesowych w sprawie karnej.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej z powodu braku aktualnego statusu oskarżyciela przez wnioskodawcę.

Sąd Rejonowy skazał oskarżoną za znieważenie pokrzywdzonego za pomocą środków masowego komunikowania, orzekając karę grzywny, nawiązkę oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, umarzając postępowanie w sprawie znieważenia matki z uwagi na znikomy stopień społecznej szkodliwości czynu oraz odstępując od wymierzenia kary za czyn fizyczny z uwagi na prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonej.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną.