IV KA 1269/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, w składzie sędziowskim z przewodniczącą Hanną Bartkowiak, rozpoznał apelację wniesioną przez obrońcę S.B. od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda z dnia 2 października 2024 r., sygn. akt VI K 990/23. Sprawa dotyczyła wzajemnych oskarżeń prywatnych R.F. przeciwko S.B. (o znieważenie i naruszenie nietykalności cielesnej) oraz S.B. przeciwko R.F. (o znieważenie). Obrońca S.B. wniósł apelację, zarzucając Sądowi Rejonowemu m.in. obrazę przepisów postępowania poprzez oddalenie wniosków dowodowych, błąd w ustaleniach faktycznych, dowolną ocenę dowodów oraz obrazę prawa materialnego, w tym brak zastosowania instytucji obrony koniecznej (art. 25 § 3 kk) lub odstąpienia od wymierzenia kary (art. 216 § 3 kk, art. 217 § 2 kk). Podnoszono również zarzuty dotyczące opisu czynu i pominięcia dowodów. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował wszystkie zarzuty apelacji. W odniesieniu do wniosków dowodowych, sąd uznał je za niezasadne, wskazując na zasadę kumulacji materiału dowodowego i potrzebę sprawnego prowadzenia postępowania. Stwierdzono, że oddalone wnioski dotyczyły okoliczności niemających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy lub były spóźnione. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również błędów w ocenie dowodów przez Sąd Rejonowy, uznając, że była ona zgodna z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk) i opierała się na całokształcie materiału dowodowego, w tym na obiektywnych nagraniach. Kwestia obrony koniecznej została odrzucona, ponieważ sąd uznał, że S.B. nie działał w celu odparcia bezpośredniego zamachu, a sam zainicjował konflikt, reagując nieadekwatnie na gest R.F. Argumenty o strachu przed psem R.F. uznano za niepotwierdzone wiarygodnymi dowodami. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zastosowania środków karnych wobec R.F. (zakazu zbliżania się) ani do zasądzenia zadośćuczynienia na rzecz S.B., uznając, że zachowanie R.F. było reakcją na prowokacyjne działania S.B. i nie spowodowało u niego uchwytnej krzywdy. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego, uznając wszystkie zarzuty apelacji za bezzasadne. Zasądzono od S.B. koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów, wniosków dowodowych, obrony koniecznej oraz kwalifikacji prawnej czynów znieważenia i naruszenia nietykalności cielesnej w kontekście konfliktu sąsiedzkiego.
Sprawa dotyczy specyficznego konfliktu sąsiedzkiego i wzajemnych oskarżeń prywatnych, co może ograniczać jej uniwersalne zastosowanie.
Zagadnienia prawne (5)
Czy oddalenie wniosków dowodowych przez sąd pierwszej instancji było zasadne?
Odpowiedź sądu
Tak, oddalenie wniosków dowodowych było zasadne, ponieważ dotyczyły one okoliczności niemających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy lub były spóźnione.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że zasada kumulacji materiału dowodowego i potrzeba sprawnego prowadzenia postępowania uzasadniały oddalenie wniosków dowodowych, które nie miały kluczowego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami swobodnej oceny dowodów.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że ocena dowodów przez sąd rejonowy była wszechstronna, logiczna i zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, opierając się na całokształcie materiału dowodowego, w tym na obiektywnych nagraniach.
Czy zachowanie oskarżonego S.B. można zakwalifikować jako działanie w warunkach obrony koniecznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zachowanie S.B. nie stanowiło obrony koniecznej.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że S.B. nie działał w celu odparcia bezpośredniego zamachu, a sam zainicjował konflikt, reagując nieadekwatnie na gest R.F. Argumenty o strachu przed psem R.F. uznano za niepotwierdzone wiarygodnymi dowodami.
Czy zachowanie R.F. (oplucie S.B.) uzasadnia orzeczenie zakazu zbliżania się lub zadośćuczynienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zachowanie R.F. nie uzasadnia orzeczenia zakazu zbliżania się ani zadośćuczynienia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że oplucie S.B. przez R.F. było reakcją na prowokacyjne działania S.B. i nie stanowiło przemocy w rozumieniu przepisów uzasadniających zakaz zbliżania się. Ponadto, S.B. nie doznał krzywdy uzasadniającej zadośćuczynienie.
Czy opis czynu w wyroku skazującym był wystarczająco dokładny?
Odpowiedź sądu
Tak, opis czynu był wystarczający i spełniał wymogi formalne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że opis czynu zawierał wszystkie niezbędne elementy, a brak cytowania wulgarnych słów w treści wyroku nie naruszał przepisów ani prawa do obrony, zwłaszcza że zostały one opisane w uzasadnieniu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. F. | osoba_fizyczna | oskarżyciel prywatny |
| S. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 25 § 3
Kodeks karny
Sąd odwoławczy odrzucił możliwość zastosowania tego przepisu, uznając, że S.B. nie działał w warunkach obrony koniecznej.
k.k. art. 216 § 3
Kodeks karny
Sąd odwoławczy odrzucił możliwość zastosowania tego przepisu, uznając, że zachowanie S.B. nie było usprawiedliwione.
k.k. art. 217 § 2
Kodeks karny
Sąd odwoławczy odrzucił możliwość zastosowania tego przepisu, uznając, że zachowanie S.B. nie było usprawiedliwione.
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
Sąd odwoławczy uznał za zasadne oddalenie wniosków dowodowych na podstawie tego przepisu.
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
Zarzuty apelacji były formułowane w oparciu o ten przepis.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd odwoławczy wielokrotnie odwoływał się do zasady swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 413 § 2
Kodeks postępowania karnego
Sąd odwoławczy analizował zarzut obrazy tego przepisu dotyczący opisu czynu.
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Sąd odwoławczy analizował zarzut obrazy tego przepisu dotyczący pominięcia dowodów.
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
Sąd odwoławczy stwierdził brak podstaw do uchylenia wyroku na podstawie tego przepisu.
k.k. art. 39 § 2b
Kodeks karny
Sąd odwoławczy analizował zarzut niezastosowania tego środka karnego wobec R.F.
k.k. art. 41 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Sąd odwoławczy analizował zarzut niezastosowania tego środka kompensacyjnego wobec R.F.
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 3 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oddalenie wniosków dowodowych jako nieistotnych lub spóźnionych. • Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Brak podstaw do zastosowania obrony koniecznej. • Brak podstaw do zastosowania środków karnych lub zadośćuczynienia wobec R.F. • Prawidłowy opis czynu w wyroku. • Brak naruszenia art. 410 k.p.k. poprzez pominięcie dowodów. • Brak błędu w ustaleniach faktycznych. • Brak obrazy przepisów prawa materialnego.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrazy przepisów postępowania poprzez oddalenie wniosków dowodowych. • Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. • Zarzut dowolnej oceny dowodów. • Zarzut obrazy prawa materialnego (brak zastosowania obrony koniecznej, art. 25 § 3 kk). • Zarzut obrazy przepisów prawa procesowego (art. 413 § 2 pkt 1 kpk, art. 6 kpk) dotyczący opisu czynu. • Zarzut obrazy przepisów prawa procesowego (art. 410 kpk) dotyczący pominięcia dowodów. • Zarzut obrazy przepisów prawa materialnego (niezastosowanie art. 39 pkt 2b kk wobec R.F.). • Zarzut obrazy przepisów prawa materialnego (niezasądzenie zadośćuczynienia na rzecz S.B.).
Godne uwagi sformułowania
Nie można więc w kwestiach niemających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie prowadzić w nieskończoność postępowania dowodowego, czy dowolnie dopuszczać dowody zgodnie z wolą każdego z uczestników postępowania. • Ocena wiarygodności poszczególnych dowodów zgromadzonych w danym postępowaniu karnym jest zadaniem organu meriti. • Niedopuszczenie dowodu w oparciu o art. 170 § 1 pkt 2 kpk powinno mieć miejsce tylko w wypadkach zupełnie niewątpliwych, gdy jest oczywiste, że okoliczność, która ma być udowodniona, nie ma i nie może mieć żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. • Wyrok powinien być czytelny, jasny i komunikatywny. • Warunkiem do zastosowania instytucji z art. 25 kk jest by działający w obronie został bezpośrednio zaatakowany zamachem, a jego działanie polegało na odpieraniu bezprawia.
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów, wniosków dowodowych, obrony koniecznej oraz kwalifikacji prawnej czynów znieważenia i naruszenia nietykalności cielesnej w kontekście konfliktu sąsiedzkiego."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego konfliktu sąsiedzkiego i wzajemnych oskarżeń prywatnych, co może ograniczać jej uniwersalne zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy konflikt sąsiedzki eskalujący do postępowania karnego, z licznymi zarzutami apelacyjnymi dotyczącymi procedury i prawa materialnego. Pokazuje, jak sądy analizują dowody i stosują przepisy w takich sytuacjach.
“Konflikt sąsiedzki trafił do sądu: czy reakcja była adekwatna?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.