IV KA 206/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy, rozpoznając apelację obrońcy w sprawie o czyn z art. 157 § 2 kk, uchylił w całości zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie. Sąd odwoławczy podzielił zarzut obrońcy dotyczącym stopnia społecznej szkodliwości czynu, uznając go za znikomy. W pozostałym zakresie, w tym co do chronologii zdarzeń i oceny dowodów, Sąd Okręgowy zgodził się z ustaleniami Sądu Rejonowego, że oskarżony A. G. pierwszy uderzył pokrzywdzonego T. S. (1). Ustalono, że oskarżony popchnął i spoliczkował pokrzywdzonego, który następnie zadał mu ciosy pięścią w twarz. Sąd Okręgowy podkreślił jednak, że prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego (wtargnięcie na posesję, nieopuszczanie jej, zniesławianie) oraz łagodna reakcja wymiaru sprawiedliwości na jego odwetowe uderzenia (warunkowe umorzenie postępowania) przemawiają za uznaniem czynu oskarżonego za mający znikomy stopień społecznej szkodliwości. W związku z umorzeniem postępowania, Sąd nakazał zwrot uiszczonej przez pokrzywdzonego kwoty jako zryczałtowanej równowartości wydatków postępowania prywatnoskargowego. Koszty procesu, w tym wynagrodzenie pełnomocnika oskarżyciela prywatnego za postępowanie odwoławcze, zostały zasądzone od oskarżonego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie decyzji o umorzeniu postępowania z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, gdy doszło do prowokacji ze strony pokrzywdzonego i odwetowego działania oskarżonego.
Konkretne okoliczności sprawy, w tym wiek stron i specyfika wzajemnych relacji, mogą ograniczać bezpośrednie stosowanie orzeczenia do podobnych sytuacji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy czyn polegający na szarpaniu, popychaniu i uderzeniu otwartą dłonią w policzek, popełniony w reakcji na prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego, charakteryzuje się znikomym stopniem społecznej szkodliwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego i jego odwetowe uderzenia, czyn oskarżonego należy uznać za mający znikomy stopień społecznej szkodliwości.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że mimo iż oskarżony pierwszy uderzył pokrzywdzonego, to jego czyn był reakcją na prowokacyjne zachowanie siostrzeńca (nieopuszczanie posesji, zniesławianie). Dodatkowo, odwetowe zachowanie pokrzywdzonego spotkało się z łagodną reakcją wymiaru sprawiedliwości (warunkowe umorzenie). W świetle tych okoliczności, czyn oskarżonego został uznany za mający znikomy stopień społecznej szkodliwości.
Czy sąd odwoławczy powinien uchylić wyrok skazujący i umorzyć postępowanie, jeśli sąd pierwszej instancji błędnie ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli błąd w ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu prowadzi do uznania, że czyn ten nie stanowi przestępstwa (ma znikomy stopień społecznej szkodliwości), sąd odwoławczy powinien uchylić wyrok i umorzyć postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 kpk w zw. z art. 1 § 2 kk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy, stwierdzając znikomy stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, zastosował przepis art. 17 § 1 pkt 3 kpk, który stanowi o konieczności umorzenia postępowania, gdy społeczna szkodliwość czynu jest znikoma. W związku z tym, wyrok skazujący został uchylony.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| T. S. (1) | osoba_fizyczna | oskarżyciel prywatny |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 1 § § 2
Kodeks karny
Czyn, którego społeczna szkodliwość jest znikoma, nie stanowi przestępstwa.
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy społeczna szkodliwość czynu jest znikoma.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oparta o całokształt ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego i jako taka korzysta z ochrony.
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
Dotyczy obrażeń ciała powodujących naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni.
k.p.k. art. 414 § § 1 zdanie I
Kodeks postępowania karnego
W razie uchylenia orzeczenia z powodu okoliczności uzasadniających jego zmianę, sąd odwoławczy stosuje odpowiednio przepisy dotyczące postępowania przed sądem pierwszej instancji.
k.p.k. art. 622
Kodeks postępowania karnego
W razie umorzenia postępowania, koszty sądowe ponosi Skarb Państwa, chyba że ustawa stanowi inaczej.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Do kosztów procesu w sprawach z oskarżenia prywatnego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kosztów w sprawach z oskarżenia publicznego, z uwzględnieniem przepisów szczególnych.
k.p.k. art. 628 § pkt 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Określa zasady ponoszenia kosztów procesu przez strony w zależności od wyniku sprawy.
k.p.k. art. 629
Kodeks postępowania karnego
Określa zasady ponoszenia kosztów procesu przez strony w zależności od wyniku sprawy.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § ust 2 pkt 4 w zw. z § 11 ust. 7
Podstawa do ustalenia minimalnego wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czyn oskarżonego miał znikomy stopień społecznej szkodliwości ze względu na prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego i jego odwetowe działania.
Odrzucone argumenty
Zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych oraz błędnej oceny dowodów w zakresie ustalenia, kto kogo pierwszy uderzył.
Godne uwagi sformułowania
Sporządzanie uzasadnienia na formularzu wymusza wielokrotne powtarzanie tych samych kwestii, względnie odwoływanie się do różnych rubryk formularza, zmuszając czytelnika do wielokrotnego wertowania tekstu w poszukiwaniu odniesień, czyniąc z tego dokumentu zawiłą szaradę. • każdy istotny dowód został poddany analizie i oceniony w kontekście innych, powiązanych z nim dowodów. • Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego • to on zaczął odpychać oskarżyciela prywatnego T. S. (1) , to on go uderzył pierwszy – bo siostrzeniec „zaczął się mądrkować”. • wszystkie te okoliczności czynu, zamiar nagły ( dolus raptus ) jaki towarzyszył oskarżonemu, prowokacyjne zachowanie oskarżyciela prywatnego, które miało prawo wzburzyć emocjonalnie oskarżonego ( nie opuszczanie posesji, zniesławianie) powodują, że stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest znikomy. • Rażąco niesprawiedliwa byłaby sytuacja, gdyby w tym układzie sytuacyjnym ów starszy, pobity na własnym placu człowiek, został skazany za spoliczkowanie siostrzeńca ( który zachowywał się wobec niego prowokacyjnie).
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie decyzji o umorzeniu postępowania z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, gdy doszło do prowokacji ze strony pokrzywdzonego i odwetowego działania oskarżonego."
Ograniczenia: Konkretne okoliczności sprawy, w tym wiek stron i specyfika wzajemnych relacji, mogą ograniczać bezpośrednie stosowanie orzeczenia do podobnych sytuacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne są kontekst i wzajemne relacje stron w ocenie społecznej szkodliwości czynu, nawet w przypadku naruszenia nietykalności cielesnej. Pokazuje też, że wymiar sprawiedliwości potrafi uwzględnić prowokację.
“Starszy wujek spoliczkował siostrzeńca, ale to on wygrał sprawę w sądzie. Kluczowa była prowokacja.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.