Art. 32 u.p.e.a.Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiające umorzenia kosztów egzekucyjnych, uznając, że mimo braku przesłanki ważnego interesu zobowiązanego, istnieje interes publiczny, a organ odwoławczy nieprawidłowo zastosował uznanie administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę spółki "A" na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, utrzymujące w mocy decyzję o określeniu wysokości nieprzekazanej należności z tytułu zajęcia wierzytelności.

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego, potwierdzając prawidłowość naliczenia opłat za zajęcie rachunku bankowego mimo braku środków.

WSA w Lublinie uchylił postanowienia organów administracji dotyczące wykonania postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym grożącego przepadku, uznając, że organy błędnie odmówiły wszczęcia postępowania i nie zbadały prawidłowo przepisów dotyczących zabezpieczenia prawa użytkowania wieczystego.

WSA w Gdańsku uchylił postanowienie Dyrektora IAS, uznając, że zawiadomienie o zajęciu udziałów w spółce powinno być doręczone pełnomocnikowi, a nie bezpośrednio zobowiązanemu, mimo ustanowienia pełnomocnictwa.

WSA w Gdańsku uchylił postanowienie Dyrektora IAS, uznając, że zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej powinno być doręczone pełnomocnikowi zobowiązanego, a nie jemu osobiście.

NSA oddalił skargę kasacyjną organu, potwierdzając, że doręczenie zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego powinno nastąpić do pełnomocnika, a nie bezpośrednio do zobowiązanego, jeśli pełnomocnictwo zostało skutecznie ustanowione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę rolnika na odmowę zwolnienia spod egzekucji kwoty 18.930 zł, uznając, że środki te nie spełniały wymogów wyodrębnionego rachunku bankowego dla dotacji unijnych i nie mogły być zwolnione z egzekucji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie odmawiające umorzenia kosztów egzekucyjnych, wskazując na potrzebę dokładniejszej analizy sytuacji finansowej zobowiązanej.

NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę na czynność egzekucyjną, uznając, że pominięcie pełnomocnika przy doręczeniu wezwania nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, a skarga na czynność egzekucyjną nie służy badaniu istoty zobowiązania podatkowego.