WSA w Gdańsku zobowiązał Wojewodę Pomorskiego do załatwienia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy w terminie 30 dni, stwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ i przyznając skarżącemu 500 zł zadośćuczynienia.
Art. 10 ustawy o cudzoziemcachUstawa o cudzoziemcach
Art. 10
Art. 10 [Wyłączenie zastosowania niektórych przepisów KPA]
1. W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy nie stosuje się art. 73 § 1 i 1a, art. 79 oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli cudzoziemiec będący stroną postępowania przebywa za granicą i nie ustanowił pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów rozdziału 1 w dziale IV ustawy przez ministra właściwego do spraw zagranicznych nie stosuje się przepisów art. 10, art. 21, art. 28, art. 29, art. 31, art. 34, art. 48, art. 50, art. 51, art. 61 § 2, art. 63-65, art. 66a, art. 67, art. 78, art. 81, art. 89, art. 97, art. 98, art. 107, art. 154-163a oraz art. 261 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Powiązane przepisy
Odwołania do innych ustaw:
Orzeczenia powołujące art. 10 ustawy o cudzoziemcach(100 orzeczeń)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził bezczynność Wojewody w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, jednakże umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania do załatwienia sprawy, gdyż decyzja została wydana, a bezczynność nie była rażąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobowiązał Wojewodę Śląskiego do wydania zezwolenia na pobyt czasowy w terminie 30 dni, stwierdzając jego bezczynność, ale bez rażącego naruszenia prawa.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela Ukrainy, uznając, że jego pomoc w organizacji nielegalnego przekraczania granicy stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa i uzasadnia zobowiązanie do powrotu.
NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu i zakazie ponownego wjazdu, uznając brak podstaw do udzielenia pobytu humanitarnego lub tolerowanego.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatelki Rosji na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że organ zasadnie pozostawił wniosek bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
WSA we Wrocławiu stwierdził bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały, zobowiązując organ do załatwienia wniosku w terminie 60 dni, jednocześnie uznając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
NSA oddalił zażalenie na odmowę wstrzymania wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu i zakazie wjazdu, uznając brak przesłanek do wstrzymania wykonania zakazu wjazdu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał Wojewodę do załatwienia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy, stwierdzając bezczynność organu, ale nie uznał jej za rażące naruszenie prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną obywatela Tadżykistanu, uznając, że nie istnieją podstawy do kwestionowania decyzji o zobowiązaniu do powrotu, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych prawomocnych rozstrzygnięć w sprawach ochrony międzynarodowej.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 10 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI