WSA we Wrocławiu stwierdził bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały, zobowiązując organ do załatwienia wniosku w terminie 60 dni, jednocześnie uznając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Art. 10 ustawy o cudzoziemcachUstawa o cudzoziemcach
Art. 10
Art. 10 [Wyłączenie zastosowania niektórych przepisów KPA]
1. W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy nie stosuje się art. 73 § 1 i 1a, art. 79 oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli cudzoziemiec będący stroną postępowania przebywa za granicą i nie ustanowił pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów rozdziału 1 w dziale IV ustawy przez ministra właściwego do spraw zagranicznych nie stosuje się przepisów art. 10, art. 21, art. 28, art. 29, art. 31, art. 34, art. 48, art. 50, art. 51, art. 61 § 2, art. 63-65, art. 66a, art. 67, art. 78, art. 81, art. 89, art. 97, art. 98, art. 107, art. 154-163a oraz art. 261 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Powiązane przepisy
Odwołania do innych ustaw:
Orzeczenia powołujące art. 10 ustawy o cudzoziemcach(32 orzeczeń)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał Wojewodę do załatwienia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy, stwierdzając bezczynność organu, ale nie uznał jej za rażące naruszenie prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną obywatela Tadżykistanu, uznając, że nie istnieją podstawy do kwestionowania decyzji o zobowiązaniu do powrotu, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych prawomocnych rozstrzygnięć w sprawach ochrony międzynarodowej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną obywatela Gruzji, potwierdzając legalność decyzji o zobowiązaniu do powrotu z powodu nielegalnego przekroczenia granicy, mimo późniejszego uzyskania zezwolenia na pobyt.
Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa 36 000 zł zadośćuczynienia na rzecz cudzoziemca za niesłuszne umieszczenie w strzeżonym ośrodku, uznając, że roszczenie nie uległo przedawnieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, uznając, że posiadanie przez cudzoziemca ważnego zezwolenia na pracę zwalniało go z obowiązku składania dodatkowego oświadczenia pracodawcy, co oznaczało, że jego zezwolenie na pobyt czasowy nie wygasło.
NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA we Wrocławiu, uznając, że przepisy zawieszające bieg terminów rozpatrywania wniosków o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE (art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy) mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, a ich przedłużenie do 30 września 2025 r. nie narusza Konstytucji RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę obywatela Gruzji na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, uznając, że bieg terminów został zawieszony na mocy specustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, uznając, że bieg terminu załatwienia sprawy był zawieszony na mocy przepisów ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.
Sąd Apelacyjny obniżył kwoty zadośćuczynienia za niesłuszne umieszczenie w strzeżonym ośrodku, uznając częściową zasadność apelacji Skarbu Państwa.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 10 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI