Art. 160 Ustawa o cudzoziemcach

Ustawa o cudzoziemcach

Art. 160

Art. 160 Zezwolenia na pobyt czasowy można udzielić: 1) cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatela polskiego lub obywatela innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej innym niż ten, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. a i b ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wspólnie z tym obywatelem - ze względu na: a) zależność finansową od niego lub pozostawanie z nim w gospodarstwie domowym, w kraju, z którego przybył cudzoziemiec, lub b) poważne względy zdrowotne wymagające osobistej opieki ze strony tego obywatela - jeżeli cudzoziemiec spełnia wymogi, o których mowa w art. 159 ust. 1 pkt 2; 2) małoletniemu dziecku cudzoziemca, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy krajowej lub zezwolenia na pobyt czasowy, jeżeli dziecko to urodziło się w okresie ważności tej wizy krajowej lub zezwolenia na pobyt czasowy, a cudzoziemiec spełnia wymogi, o których mowa w art. 159 ust. 1 pkt 2 i 3; 3) cudzoziemcowi prowadzącemu życie rodzinne w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 r. poz. 284, z późn. zm. ), z zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelem polskim lub obywatelem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, z którym przebywa wspólnie na tym terytorium, jeżeli cudzoziemiec spełnia wymogi, o których mowa w art. 159 ust. 1 pkt 2; 4) cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatela Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b i d Umowy Wystąpienia, innym niż ten, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wspólnie z tym obywatelem - ze względu na: a) zależność finansową od niego lub pozostawanie z nim w gospodarstwie domowym w kraju, z którego przybył cudzoziemiec, lub b) poważne względy zdrowotne wymagające osobistej opieki ze strony tego obywatela - jeżeli temu cudzoziemcowi udzielono zezwolenia, o którym mowa w pkt 1, przed zakończeniem okresu przejściowego, o którym mowa w art. 126 Umowy Wystąpienia, albo po jego zakończeniu w związku z wnioskiem złożonym przed zakończeniem tego okresu jako członkowi rodziny obywatela Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz gdy spełnia on wymogi, o których mowa w art. 159 ust. 1 pkt 2; 5) cudzoziemcowi prowadzącemu życie rodzinne w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., z zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b i d Umowy Wystąpienia, z którym przebywa wspólnie na tym terytorium, jeżeli temu cudzoziemcowi udzielono zezwolenia, o którym mowa w pkt 3, przed zakończeniem okresu przejściowego, o którym mowa w art. 126 Umowy Wystąpienia, albo po jego zakończeniu w związku z wnioskiem złożonym przed zakończeniem tego okresu z uwagi na prowadzenie życia rodzinnego z obywatelem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz gdy spełnia on wymogi, o których mowa w art. 159 ust. 1 pkt 2; 6) cudzoziemcowi prowadzącemu życie rodzinne w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., z zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b i d Umowy Wystąpienia, z którym przebywa wspólnie na tym terytorium, jeżeli cudzoziemiec spełnia warunki, o których mowa w art. 10 ust. 4 Umowy Wystąpienia, oraz wymogi, o których mowa w art. 159 ust. 1 pkt 2.

Orzeczenia powołujące art. 160 (2937 orzeczeń)

V KK 21/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-25

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu niższej instancji w sprawie o przestępstwo skarbowe, uznając rażące naruszenie przepisów proceduralnych dotyczących dobrowolnego poddania się odpowiedzialności.

III KS 87/22· Sąd Najwyższy· 2026-03-04

Sąd Najwyższy oddalił skargę obrońcy J.B. na wyrok Sądu Apelacyjnego uchylający wyrok uniewinniający, uznając, że zarzuty dotyczące braku kontroli instancyjnej nad kwestią roli gwaranta były bezzasadne.

IV KK 567/25· Sąd Najwyższy· 2026-03-04

Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora od wyroku uniewinniającego G.Ś. od zarzutu narażenia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

I KK 328/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-10

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, zwalniając go od kosztów postępowania kasacyjnego.

V KK 523/25· Sąd Najwyższy· 2026-01-28

Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący za narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

IV KK 495/25· Sąd Najwyższy· 2026-01-21

Sąd Najwyższy nie uwzględnił żądania sędziego o wyłączenie go od rozpoznania sprawy kasacyjnej.

IV Ka 722/25· Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim· 2025-12-12

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, warunkowo zawieszając karę pozbawienia wolności dla jednej oskarżonej i orzekając grzywnę, a dla drugiej oskarżonej zmienił opis czynu na nieumyślny i orzekł grzywnę zamiast kary pozbawienia wolności.

V KK 492/25· Sąd Najwyższy· 2025-12-11

Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący za narażenie dzieci na niebezpieczeństwo z powodu niezastosowania obligatoryjnego środka karnego zakazu pracy z dziećmi.

I KK 152/25· Sąd Najwyższy· 2025-12-10

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżyciela posiłkowego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

I SA/Ke 455/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach· 2025-12-09

WSA w Kielcach odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia w całości wpisu sądowego, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 160 ?

Wypróbuj Lexedit Research