Art. 136 [Procedura uproszczona]
1. W przypadku gdy w procedurze uproszczonej drugim w kolejności podatnikiem, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, jest podatnik wymieniony w art. 15, uznaje się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zostało u niego opodatkowane, jeżeli wystawił on ostatniemu w kolejności podatnikowi VAT fakturę zawierającą, oprócz danych wymienionych w art. 106e, następujące informacje:
1) adnotację „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy art. 135-138 ustawy o ptu” lub „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy artykułu 141 dyrektywy 2006/112/WE ”;
2) stwierdzenie, że podatek z tytułu dokonanej dostawy zostanie rozliczony przez ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;
3) numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, który jest stosowany przez niego wobec pierwszego i ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;
4) numer identyfikacyjny stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej ostatniego w kolejności podatnika.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy ostatnim w kolejności podmiotem jest osoba prawna, która nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, a która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie członkowskim, w którym znajduje się towar w momencie zakończenia wysyłki lub transportu.
3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy w procedurze uproszczonej ostatnim w kolejności podmiotem jest podatnik wymieniony w art. 15 lub osoba prawna niebędąca podatnikiem w rozumieniu art. 15, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych zgodnie z art. 97, a drugim w kolejności podatnikiem jest podatnik podatku od wartości dodanej określony w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, który posługuje się w procedurze uproszczonej numerem identyfikacyjnym wydanym mu na potrzeby tego podatku przez państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska, z uwzględnieniem obowiązujących w tym innym państwie członkowskim przepisów w zakresie dokumentowania tej procedury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczącą podatku VAT za 2020 rok, uznając, że organy podatkowe nieprawidłowo zakwestionowały rozliczenie transakcji trójstronnych przez spółkę.
Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego ZOZ na rzecz powoda S.A. kwotę ponad 136 tys. zł z odsetkami za dostarczoną energię elektryczną, oddalając wniosek o rozłożenie na raty ze względu na płynność finansową pozwanego.
NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą egzekucji administracyjnej, potwierdzając prawidłowość doręczenia upomnienia i wymagalność obowiązku podatkowego po złożeniu korekty deklaracji.
NSA oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając, że sprzedaż niezabudowanych nieruchomości nabytych od osób fizycznych nie podlega zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., ponieważ brak prawa do odliczenia VAT przy ich nabyciu wynikał z faktu, że transakcja ta w ogóle nie podlegała opodatkowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, uznając, że organ II instancji nie zbadał wystarczająco majątku zobowiązanego.
Sąd Rejonowy w Toruniu skazał prezesa zarządu spółki za przestępstwo skarbowe polegające na podaniu nieprawdy w deklaracji VAT-7, czym uszczuplił podatek o ponad 136 tys. zł, wymierzając karę 50 stawek dziennych grzywny.
NSA oddalił skargę kasacyjną spółki A Sp. z o.o. w sprawie weryfikacji wartości celnej towarów, uznając, że opłaty licencyjne były warunkiem sprzedaży i powinny być doliczone do wartości celnej.
TSUE orzekł, że sprzedaż wraków pojazdów przez ubezpieczycieli nie jest transakcją ubezpieczeniową ani nie kwalifikuje się jako dostawa towarów wykorzystywanych wyłącznie do celów działalności zwolnionej, a zasada neutralności podatkowej nie nakazuje zwolnienia takich transakcji z VAT.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając, że opłaty licencyjne uiszczane przez spółkę matkę powinny być wliczone do wartości celnej importowanych towarów.
NSA oddalił skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej opodatkowania VAT sprzedaży nieruchomości, uznając, że skarżący prowadził działalność gospodarczą.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 136 VAT?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 136 [Procedura uproszczona]
1. W przypadku gdy w procedurze uproszczonej drugim w kolejności podatnikiem, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, jest podatnik wymieniony w art. 15, uznaje się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zostało u niego opodatkowane, jeżeli wystawił on ostatniemu w kolejności podatnikowi VAT fakturę zawierającą, oprócz danych wymienionych w art. 106e, następujące informacje:
1) adnotację „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy art. 135-138 ustawy o ptu” lub „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy artykułu 141 dyrektywy 2006/112/WE ”;
2) stwierdzenie, że podatek z tytułu dokonanej dostawy zostanie rozliczony przez ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;
3) numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, który jest stosowany przez niego wobec pierwszego i ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;
4) numer identyfikacyjny stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej ostatniego w kolejności podatnika.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy ostatnim w kolejności podmiotem jest osoba prawna, która nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, a która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie członkowskim, w którym znajduje się towar w momencie zakończenia wysyłki lub transportu.
3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy w procedurze uproszczonej ostatnim w kolejności podmiotem jest podatnik wymieniony w art. 15 lub osoba prawna niebędąca podatnikiem w rozumieniu art. 15, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych zgodnie z art. 97, a drugim w kolejności podatnikiem jest podatnik podatku od wartości dodanej określony w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, który posługuje się w procedurze uproszczonej numerem identyfikacyjnym wydanym mu na potrzeby tego podatku przez państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska, z uwzględnieniem obowiązujących w tym innym państwie członkowskim przepisów w zakresie dokumentowania tej procedury.