Sąd Najwyższy oddalił kasacje obrońców skazanych K. K. i O. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi, uznając je za oczywiście bezzasadne.
Art. 434 KPKKodeks postępowania karnego
Art. 434
Art. 434 § 1. Sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego jedynie:
1) wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy, oraz
2) w granicach zaskarżenia, chyba że ustawa nakazuje wydanie orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia, oraz
3) w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym, chyba że środek odwoławczy nie pochodzi od oskarżyciela publicznego lub pełnomocnika i nie podniesiono w nim zarzutów albo ustawa nakazuje wydanie orzeczenia niezależnie od podniesionych zarzutów.
§ 2. Środek odwoławczy wniesiony na niekorzyść oskarżonego może spowodować orzeczenie także na korzyść oskarżonego, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 440 lub art. 455.
§ 3. (uchylony)
§ 4. W przypadku skazania z zastosowaniem art. 60 § 3 lub 4 Kodeksu karnego lub art. 36 § 3 Kodeksu karnego skarbowego sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego, i to niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, także wówczas, jeżeli środek odwoławczy wniesiono wyłącznie na korzyść oskarżonego, który po wydaniu wyroku odwołał lub w istotny sposób zmienił swoje wyjaśnienia lub zeznania. Nie dotyczy to jednak przypadku zasadnego podniesienia zarzutu obrazy prawa materialnego lub stwierdzenia przez sąd odwoławczy okoliczności uzasadniających uchylenie orzeczenia, określonych w art. 439 § 1.
§ 5. (uchylony)
Powiązane przepisy
Art. 434 odwołuje się do:
Odwołania do innych ustaw:
Orzeczenia powołujące art. 434 KPK(29 orzeczeń)
Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżonego od zarzutu poświadczenia nieprawdy w protokołach kontroli przewodów kominowych z powodu braku wskazania w opisie czynu znamienia indywidualnego sprawcy, co stanowiło naruszenie przepisów postępowania.
Sąd Okręgowy uniewinnił sołtysa od zarzutu podrobienia podpisów na dokumentach, ponieważ opis czynu w wyroku sądu niższej instancji nie zawierał wszystkich znamion przestępstwa.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelację pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych za bezzasadną z powodu niespełnienia wymogów formalnych i merytorycznych.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący Ł. B. za urządzanie gier hazardowych, odrzucając zarzut tożsamości czynu z innymi postępowaniami, a uniewinnił M. H. z powodu błędnej kwalifikacji prawnej czynu.
Sąd odwoławczy uznał karę pozbawienia wolności orzeczoną przez sąd pierwszej instancji za rażąco łagodną i nakazał jej zaostrzenie, uwzględniając przy tym okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego.
Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, kwalifikując czyn jako wykroczenie z art. 121 § 2 kw zamiast przestępstwa z art. 279 § 1 kk, orzekając karę grzywny zamiast kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem.
Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżoną od zarzutu podrobienia dokumentu, uznając, że w opisie czynu zabrakło kluczowego znamienia "w celu użycia za autentyczny".
Sąd odwoławczy uchylił obowiązek naprawienia szkody nałożony na oskarżoną, uznając go za bezprzedmiotowy z uwagi na wcześniejsze naprawienie szkody przez oskarżoną.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację prokuratora z powodu jej wadliwości formalnej i braku kwestionowania przez prokuratora kluczowych ustaleń faktycznych dotyczących braku zamiaru popełnienia czynu o charakterze chuligańskim.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 434 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI