IV KA 1150/21

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego H. K., zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Grodzisku Wlkp. i uniewinnił oskarżonego od popełnienia przypisanego mu przestępstwa z art. 271 § 1 i 3 Kodeksu karnego. Podstawą uniewinnienia była zasadność zarzutu obrazy przepisów postępowania, w szczególności art. 413 § 2 pkt 1 kpk. Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy, przypisując oskarżonemu czyn, pominął istotne znamię przestępstwa z art. 271 § 1 kk, jakim jest określenie podmiotu przestępstwa. Przestępstwo to jest przestępstwem indywidualnym właściwym, co oznacza, że sprawcą może być tylko osoba o określonych właściwościach – funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu. W tym przypadku oskarżony działał jako mistrz kominiarski, co powinno zostać wskazane w opisie czynu. Brak tego znamienia w sentencji wyroku skazującego uniemożliwiał przypisanie odpowiedzialności karnej. Sąd odwoławczy podkreślił, że opis czynu musi zawierać komplet znamion ustawowych, a ustalenie ich jedynie w uzasadnieniu wyroku nie jest wystarczające. Ponieważ apelacja została wniesiona wyłącznie na korzyść oskarżonego, Sąd Okręgowy nie mógł uzupełnić opisu czynu, co zgodnie z art. 434 § 1 kpk skutkowałoby naruszeniem zakazu reformationis in peius. W związku z tym, stwierdzając brak znamienia ustawowego, sąd zobligowany był do wydania wyroku uniewinniającego. Pozostałe zarzuty apelacji, w tym dotyczące obrazy prawa materialnego, błędów w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary, zostały uznane za bezprzedmiotowe wobec uniewinnienia oskarżonego. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający