Art. 182 KPKKodeks postępowania karnego

WSA w Warszawie uchylił postanowienia Komisji ds. reprywatyzacji odmawiające zwolnienia świadka od grzywny, uznając odmowę zeznań za uzasadnioną ze względu na toczące się postępowanie karne wobec świadka.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu pierwszej instancji, uniewinniając oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu z powodu niewystarczającego materiału dowodowego.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za jazdę pod wpływem alkoholu, oddalając apelację obrońcy oskarżonego.

NSA rozstrzygnął spór o właściwość, wskazując Starostę R. jako organ właściwy do wykonania zakazu prowadzenia pojazdów wobec K. J., opierając się na jego faktycznym miejscu zamieszkania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, uznając, że okres cofnięcia musi być ściśle określony w osnowie decyzji, zgodnie z wyrokiem sądu karnego.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok uniewinniający oskarżonego od paserstwa i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu licznych naruszeń przepisów postępowania karnego przez Sąd Rejonowy.

Sąd umorzył postępowanie karne wobec K.F. oskarżonego o znęcanie psychiczne nad rodzicami, uznając, że materiał dowodowy nie pozwolił na przypisanie mu tego czynu, a jedynie groźby karalne, które nie były ścigane z urzędu.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za wykroczenie polegające na nieudzieleniu informacji o tożsamości kierowcy pojazdu, uznając, że obwiniony nie mógł skutecznie powoływać się na prawo do odmowy odpowiedzi w celu ochrony najbliższych przed odpowiedzialnością za wykroczenie.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący R.W. za wykroczenie z art. 96 § 3 kw, uznając apelację obrońcy za bezzasadną.

Sąd Rejonowy skazał właściciela pojazdu za wykroczenie polegające na niewskazaniu na żądanie Straży Miejskiej, komu powierzył pojazd do kierowania, mimo że twierdził, iż nie wie, kto korzystał z firmowego samochodu.