VI Ka 587/21

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2021-12-09
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajowościŚredniaokręgowy
stalkingnękanieart. 190a kkart. 190 kkdowodyzeznania pokrzywdzonegoart. 182 kpkuniewinnieniepostępowanie karnesąd odwoławczy

Podsumowanie

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu pierwszej instancji, uniewinniając oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu z powodu niewystarczającego materiału dowodowego.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego A. S., który został skazany przez Sąd Rejonowy za przestępstwo z art. 190a § 1 kk w zb. z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Sąd odwoławczy uznał zarzuty apelacji za zasadne, wskazując na obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk i art. 410 kpk) wynikające z dowolnej oceny materiału dowodowego. Kluczowym elementem było skorzystanie przez pokrzywdzoną i jej matkę z uprawnienia do odmowy składania zeznań (art. 182 kpk), co spowodowało brak wystarczających dowodów winy oskarżonego. W konsekwencji, sąd uniewinnił oskarżonego.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego A. S., zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 19 lutego 2021 r. (sygn. akt II K 72/20), którym oskarżony został skazany za przestępstwo z art. 190a § 1 kk w zb. z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Sąd odwoławczy uwzględnił zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów postępowania, w szczególności art. 7 kpk i art. 410 kpk, poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego. Głównym powodem takiej decyzji było skorzystanie przez pokrzywdzoną M. S. oraz jej matkę I. S. z uprawnienia wynikającego z art. 182 kpk, co spowodowało brak możliwości wykorzystania ich zeznań jako dowodu. Sąd wskazał, że zeznania funkcjonariuszy policji, na które powoływał się sąd pierwszej instancji, miały charakter pośredni i opierały się na informacjach przekazanych przez pokrzywdzoną, które mogły być niepełne lub nieprawdziwe. Sąd odwoławczy podkreślił, że pokrzywdzona w trakcie interwencji podawała fałszywe informacje, np. dotyczące wspólnego zamieszkiwania z oskarżonym i posiadania wspólnych dzieci, a także manipulowała informacjami dotyczącymi nachodzenia jej przez oskarżonego. Z uwagi na brak wystarczającego materiału dowodowego, zwłaszcza w wymiarze osobowym, który jednoznacznie potwierdzałby winę oskarżonego, Sąd Okręgowy uniewinnił A. S. od popełnienia przypisanego mu czynu, obciążając jednocześnie Skarb Państwa kosztami postępowania.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, zeznania pokrzywdzonej, która skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań, nie mogą stanowić wystarczającego materiału dowodowego do skazania oskarżonego, zwłaszcza gdy inne dowody osobowe są pośrednie lub niepotwierdzają zarzutu.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że po skorzystaniu przez pokrzywdzoną z art. 182 kpk, jej zeznania nie istnieją jako materiał dowodowy. Zeznania funkcjonariuszy policji miały charakter pośredni i opierały się na informacjach od pokrzywdzonej, które mogły być nieprawdziwe. Brak było innych dowodów potwierdzających winę oskarżonego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Zmiana wyroku

Strona wygrywająca

Oskarżony A. S.

Strony

NazwaTypRola
A. S.osoba_fizycznaoskarżony
M. S.osoba_fizycznapokrzywdzona
I. S.osoba_fizycznaświadkini
G. S.osoba_fizycznaświadek
J. W.osoba_fizycznaświadek
D. B.osoba_fizycznafunkcjonariusz policji
D. G.osoba_fizycznafunkcjonariusz policji
A. B.osoba_fizycznafunkcjonariusz policji
P. O.osoba_fizycznafunkcjonariusz policji
Prokurator Agata Stawiarzorgan_państwowyprokurator

Przepisy (8)

Główne

k.k. art. 190a § 1

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 182

Kodeks postępowania karnego

Prawo pokrzywdzonego do odmowy składania zeznań.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania - dowolna ocena materiału dowodowego.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania - dowolna ocena materiału dowodowego.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Zarzut obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 632

Kodeks postępowania karnego

Orzeczenie o kosztach postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk i 410 kpk) poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego. Brak wystarczającego materiału dowodowego do skazania oskarżonego, zwłaszcza po skorzystaniu przez pokrzywdzoną z prawa do odmowy składania zeznań (art. 182 kpk). Niewiarygodność zeznań funkcjonariuszy policji jako dowodu pośredniego opartego na niepełnych lub fałszywych informacjach od pokrzywdzonej. Nieprawidłowe ustalenie czasokresu zarzucanego czynu oparte na zeznaniach pokrzywdzonej, które przestały być materiałem dowodowym.

Godne uwagi sformułowania

nie sposób potwierdzić czy pokrzywdzona mówiła prawdę interweniującym funkcjonariuszom, a wiele wskazuje, iż manipulowała informacjami po skorzystaniu przez nią z uprawnienia z art. 182 kpk nie istnieją jako materiał dowodowy nie posiadał w przedmiotowej sprawie wystarczającego materiału dowodowego, zwłaszcza w jego osobowym wymiarze, aby uznać winę oskarżonego

Skład orzekający

Adam Bednarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ważne orzeczenie dotyczące oceny dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście zeznań pokrzywdzonego i stosowania art. 182 kpk. Podkreśla konieczność istnienia innych, niezależnych dowodów winy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie pokrzywdzona skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdy pokrzywdzony składa zeznania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest istnienie solidnych dowodów w postępowaniu karnym i jak prawo pokrzywdzonego do odmowy składania zeznań może wpłynąć na wynik sprawy. Jest to ciekawy przykład z praktyki sądowej dla prawników.

Czy odmowa zeznań pokrzywdzonej może doprowadzić do uniewinnienia? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Warszawa, dnia 9 grudnia 2021 r. Sygn. akt VI Ka 587/21 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk protokolant: Monika Zarzycka 4.przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz po rozpoznaniu dnia 9 grudnia 2021 r. 5.sprawy A. S. , syna G. i M. , ur. (...) w W. 6.oskarżonego o przestępstwo z art. 190a § 1 kk w zb. z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk 7.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego 8.od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie 9.z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt II K 72/20 11.zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uniewinnia A. S. od popełnienia przypisanego mu czynu; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 587/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt II K72/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut obrazy art. 7 kpk . poprzez dowolną ocenę osobowego materiału dowodowego, iż wskazuje on na popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny na rozprawie w dniu 23 września 2020 r. pokrzywdzona M. S. jak tez jej matka I. S. skorzystały z uprawnienia wynikającego z przepisu art. 182 kpk . pozostały zaś osobowy materiał dowodowy pochodzący od ojca oskarżonego G. S. oraz kolegi oskarżonego J. W. nie potwierdza w żaden sposób przypisanego oskarżonemu zarzutu. Zeznania funkcjonariuszy Policji D. B. jak i D. G. oraz A. B. i P. O. , są zeznaniami pochodzącymi pośrednio od pokrzywdzonej, przy czym zauważyć trzeba, iż z ustalonego stanu faktycznego wynika , iż pokrzywdzona w trakcie interwencji w których w/w funkcjonariusze uczestniczyli podawała im fałszywe informacje choćby pomijając fakt, iż mieszkanie w którym zamieszkiwała było wynajęte wspólnie z oskarżonym, że w jego wnętrzu znajdują się rzeczy oskarżonego wreszcie, że oskarżony jest ojcem dzieci wspólnych z pokrzywdzoną, co do których nie jest pozbawiony praw rodzicielskich, a z którymi pokrzywdzona w sposób bezprawny uniemożliwiała mu kontakt. Nadto fałszywie informowała funkcjonariuszy, iż oskarżony jej mąż nachodzi ją od 2013 r. podczas gdy od co najmniej roku zamieszkiwała z nim wspólnie w mieszkaniu w J. . Nie sposób zatem potwierdzić czy pokrzywdzona mówiła prawdę interweniującym funkcjonariuszom, a wiele wskazuje, iż manipulowała informacjami, gdy tymczasem oskarżony w czasie każdej z interwencji był trzeżwy , sam podchodził do policjantów. W tej sytuacji dając wiarę w/w funkcjonariuszom policji, iż interwencje przebiegały w sposób wskazany w ich zeznaniach, to nie sposób potwierdzić czy informacje przekazywane im przez pokrzywdzoną miały pokrycie w rzeczywistości, wiele natomiast z nich miało charakter kłamliwy. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.2. zarzut obrazy art. 7 kpk . w zw. z art. 410 kpk .poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego w zakresie czasokresu zarzutu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny zarzut zasadny albowiem przyjęty przez akt oskarżenia czasokres wynikał wyłącznie z zeznań pokrzywdzonej, które z punktu widzenia procesowego po skorzystaniu przez nią z uprawnienia z art. 182 kpk . nie istnieją jako materiał dowodowy. nie wiadomo więc na jakiej podstawie dowodowej sąd przyjął jako datę początkową zarzutu styczeń 2013 r. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. brak tego rodzaju okoliczności Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt II K72/20 zmieniono poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu Zwięźle o powodach zmiany Jak wskazano wyżej przy ocenie zarzutów apelacji sąd orzekający nie posiadał w przedmiotowej sprawie wystarczającego materiału dowodowego zwłaszcza w jego osobowym wymiarze, aby uznać winę oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu. Głównym powodem jest tu skorzystanie z uprawnienia zawartego w przepisie art. 182 kpk . przez pokrzywdzoną jak i jej matkę I. S. . Zauważyć trzeba, że konstrukcja zarzutu nie tylko co do ram czasowych oparta była o zeznania pokrzywdzonej. Oczywiście w aktach sprawy znajdują się zeznania funkcjonariuszy policji uczestniczący w dwóch interwencjach, z których wynika , iż wzywającą była pokrzywdzona a powodem obawa przed mężem tj. oskarżonym. Niemniej owe zeznania funkcjonariuszy to dowód pośredni powtarzali oni bowiem to co usłyszeli od pokrzywdzonej. W istocie jednak w czasie interwencji samodzielnie nie obserwowali oni agresji ze strony oskarżonego, a wręcz odwrotnie nigdy, też nie stwierdzili by oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu lub innych środków odurzających, a wręcz sam oskarżony podchodził do policjatów widząc ich obecność w towarzystwie żony z czego wnosić trzeba, iż nie bał się konsekwencji swoich zachowań. Jednocześnie zauważyć trzeba, iż informację jakie pokrzywdzona przekazywała funkcjonariuszom policji nie były ani kompletne ani też pełne, zwłaszcza zaś co do przyczyn z jakich oskarżony znajdował się w pobliżu miejsca zamieszkania pokrzywdzonej. Z kolei z innych dowodów osobowych w postaci zeznań ojca oskarżonego oraz kolegi świadka W. wynika, iż pomiędzy oskarżonym i pokrzywdzoną od lat dochodziło do poważnych nieporozumień rozstawali się ze sobą by po jakimś czasie ponownie wspólnie mieszkać. Na krótko przed zdarzeniami ujętymi w zeznaniach funkcjonariuszy policji pokrzywdzona ponownie zdecydowała się na wyrzucenie oskarżonego z wynajmowanego wspólnie mieszkania, nie wpuszczając go po prostu do niego po jego powrocie do pracy. Brak jest zatem innych dowodów jak te wskazane w wyjaśnieniach oskarżonego, iż pojawiał się w okolicach miejsca zamieszkania pokrzywdzonej by wyjaśnić dalsze losy ich związku, a nadto by dowiedzieć się o losy ich dwójki wspólnych dzieci. Podobnie telefony i sms miały choć charakter dość wątpliwy to miały na celu te same okoliczności, pokrzywdzona bowiem nie podejmowała kontaktu telefonicznego, ani osobistego z ojcem wspólnych dzieci. Można więc wywnioskować z takiego zachowania, iż pokrzywdzonej zależało na braku kontaktów z oskarżonym i do tego celu używała interwencji policji by się go pozbyć ze swego otoczenia, nie biorąc pod uwagę, iż są po pierwsze rodzicami dwójki dzieci, zaś ona korzysta ze wspólnego majątku choćby z samochodu. Nie sposób zatem przyjąć z całkowitą pewnością , iż pokrzywdzona obawiała się oskarżonego. W pewnym sensie taką postawę pokrzywdzonej potwierdza przebieg procesu w sądzie I instancji gdy pokrzywdzona trzykrotnie nie stawiała się na rozprawy będąc prawidłowo powiadomiona o ich terminie, a jednocześnie zdając sobie sprawę, iż oskarżony jest tymczasowo aresztowany z jej zresztą doniesienia. Wszystkie te powody wskazują zdaniem sądu odwoławczego, iż treści przekazywane przez pokrzywdzoną w czasie interwencji nie mogą dać pewności co do ich wiarygodności. Z tych względów sąd odwoławczy uznał, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie przez sąd I instancji nie był wystarczający do uznania winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu. 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 632 kpk . 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt II K72/20 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę