VI Ka 587/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego A. S., zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 19 lutego 2021 r. (sygn. akt II K 72/20), którym oskarżony został skazany za przestępstwo z art. 190a § 1 kk w zb. z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Sąd odwoławczy uwzględnił zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów postępowania, w szczególności art. 7 kpk i art. 410 kpk, poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego. Głównym powodem takiej decyzji było skorzystanie przez pokrzywdzoną M. S. oraz jej matkę I. S. z uprawnienia wynikającego z art. 182 kpk, co spowodowało brak możliwości wykorzystania ich zeznań jako dowodu. Sąd wskazał, że zeznania funkcjonariuszy policji, na które powoływał się sąd pierwszej instancji, miały charakter pośredni i opierały się na informacjach przekazanych przez pokrzywdzoną, które mogły być niepełne lub nieprawdziwe. Sąd odwoławczy podkreślił, że pokrzywdzona w trakcie interwencji podawała fałszywe informacje, np. dotyczące wspólnego zamieszkiwania z oskarżonym i posiadania wspólnych dzieci, a także manipulowała informacjami dotyczącymi nachodzenia jej przez oskarżonego. Z uwagi na brak wystarczającego materiału dowodowego, zwłaszcza w wymiarze osobowym, który jednoznacznie potwierdzałby winę oskarżonego, Sąd Okręgowy uniewinnił A. S. od popełnienia przypisanego mu czynu, obciążając jednocześnie Skarb Państwa kosztami postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaWażne orzeczenie dotyczące oceny dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście zeznań pokrzywdzonego i stosowania art. 182 kpk. Podkreśla konieczność istnienia innych, niezależnych dowodów winy.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie pokrzywdzona skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdy pokrzywdzony składa zeznania.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zeznania pokrzywdzonej, która skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań na podstawie art. 182 kpk, mogą stanowić wystarczający materiał dowodowy do skazania oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zeznania pokrzywdzonej, która skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań, nie mogą stanowić wystarczającego materiału dowodowego do skazania oskarżonego, zwłaszcza gdy inne dowody osobowe są pośrednie lub niepotwierdzają zarzutu.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że po skorzystaniu przez pokrzywdzoną z art. 182 kpk, jej zeznania nie istnieją jako materiał dowodowy. Zeznania funkcjonariuszy policji miały charakter pośredni i opierały się na informacjach od pokrzywdzonej, które mogły być nieprawdziwe. Brak było innych dowodów potwierdzających winę oskarżonego.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy w zakresie czasokresu zarzucanego czynu, opierając się wyłącznie na zeznaniach pokrzywdzonej, która następnie odmówiła składania zeznań?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji dokonał dowolnej oceny materiału dowodowego w zakresie czasokresu zarzutu, ponieważ opierał się na zeznaniach pokrzywdzonej, które po skorzystaniu z art. 182 kpk przestały być materiałem dowodowym.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że przyjęty przez sąd pierwszej instancji czasokres zarzutu wynikał wyłącznie z zeznań pokrzywdzonej, które po skorzystaniu z art. 182 kpk nie istniały jako materiał dowodowy. Nie było podstawy dowodowej do przyjęcia daty początkowej zarzutu.
Czy zeznania funkcjonariuszy policji, którzy interweniowali na wezwanie pokrzywdzonej, mogą stanowić dowód popełnienia przestępstwa przez oskarżonego, jeśli opierają się na informacjach przekazanych przez pokrzywdzoną, które okazały się niepełne lub fałszywe?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Zeznania funkcjonariuszy policji, które są jedynie powtórzeniem informacji od pokrzywdzonej, nie mogą stanowić wystarczającego dowodu winy oskarżonego, jeśli te informacje okazały się niepełne lub fałszywe, a funkcjonariusze nie obserwowali bezpośrednio agresji.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał zeznania funkcjonariuszy policji za dowód pośredni, oparty na informacjach od pokrzywdzonej, które mogły być kłamliwe. Funkcjonariusze nie obserwowali bezpośrednio agresji ze strony oskarżonego, a sam oskarżony nie wykazywał strachu podczas interwencji. Informacje przekazywane przez pokrzywdzoną były niekompletne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| I. S. | osoba_fizyczna | świadkini |
| G. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| J. W. | osoba_fizyczna | świadek |
| D. B. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz policji |
| D. G. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz policji |
| A. B. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz policji |
| P. O. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz policji |
| Prokurator Agata Stawiarz | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 190a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 182
Kodeks postępowania karnego
Prawo pokrzywdzonego do odmowy składania zeznań.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania - dowolna ocena materiału dowodowego.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania - dowolna ocena materiału dowodowego.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 632
Kodeks postępowania karnego
Orzeczenie o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk i 410 kpk) poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego. • Brak wystarczającego materiału dowodowego do skazania oskarżonego, zwłaszcza po skorzystaniu przez pokrzywdzoną z prawa do odmowy składania zeznań (art. 182 kpk). • Niewiarygodność zeznań funkcjonariuszy policji jako dowodu pośredniego opartego na niepełnych lub fałszywych informacjach od pokrzywdzonej. • Nieprawidłowe ustalenie czasokresu zarzucanego czynu oparte na zeznaniach pokrzywdzonej, które przestały być materiałem dowodowym.
Godne uwagi sformułowania
nie sposób potwierdzić czy pokrzywdzona mówiła prawdę interweniującym funkcjonariuszom, a wiele wskazuje, iż manipulowała informacjami • po skorzystaniu przez nią z uprawnienia z art. 182 kpk nie istnieją jako materiał dowodowy • nie posiadał w przedmiotowej sprawie wystarczającego materiału dowodowego, zwłaszcza w jego osobowym wymiarze, aby uznać winę oskarżonego
Skład orzekający
Adam Bednarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ważne orzeczenie dotyczące oceny dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście zeznań pokrzywdzonego i stosowania art. 182 kpk. Podkreśla konieczność istnienia innych, niezależnych dowodów winy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie pokrzywdzona skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdy pokrzywdzony składa zeznania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest istnienie solidnych dowodów w postępowaniu karnym i jak prawo pokrzywdzonego do odmowy składania zeznań może wpłynąć na wynik sprawy. Jest to ciekawy przykład z praktyki sądowej dla prawników.
“Czy odmowa zeznań pokrzywdzonej może doprowadzić do uniewinnienia? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.