I OW 296/19Spór o właściwość wykonanie zakazu prowadzenia pojazdów 6

Sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia sporu o właściwość między Starostą B. a Starostą R. w przedmiocie wykonania zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego wobec K. J. Starosta B. otrzymał wyrok Sądu Rejonowego nakazujący zakaz prowadzenia pojazdów na okres 3 lat, z adresem skazanego wskazanym jako P. Starosta B. przekazał sprawę do Starostwa R., uznając je za właściwe ze względu na adres zameldowania skazanego. Starosta R. odmówił, wskazując, że skazany jest zameldowany w S., a zatem właściwy jest Starosta B. W celu ustalenia miejsca zamieszkania, skazany K. J. oświadczył, że jego miejscem zamieszkania jest P., co zostało potwierdzone przez Sąd Rejonowy. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując wniosek Starosty B., odwołał się do art. 4 P.p.s.a. regulującego spory o właściwość. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 182 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego, właściwy organ administracji jest ustalany według miejsca zamieszkania skazanego. Ponieważ przepisy P.p.s.a. i ustawy o kierujących pojazdami nie precyzują kryteriów ustalania właściwości miejscowej starosty, sąd zastosował zasady ogólne z Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 21 § 1 pkt 3 K.p.a. Sąd podkreślił, że kluczowe znaczenie ma miejsce zamieszkania, a nie adres zameldowania, zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego, który definiuje miejsce zamieszkania jako miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Biorąc pod uwagę oświadczenie skazanego i informacje od sądu, NSA uznał, że miejscem zamieszkania K. J. jest P., i tym samym wskazał Starostę R. jako organ właściwy do wykonania zakazu prowadzenia pojazdów.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający