Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie SKO o niedopuszczalności zażalenia, uznając, że doręczenie postanowienia organu I instancji było wadliwe.
Art. 39 KPAKodeks postępowania administracyjnego
Art. 39
Art. 39 § 1. Organ administracji publicznej doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu.
§ 2. W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1, organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem:
1) przez operatora wyznaczonego z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, albo
2) przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.
§ 3. W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1 i § 2 pkt 1, organ administracji publicznej doręcza pisma:
1) przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 366, 820 i 1456), albo
2) przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.
§ 4. W przypadku doręczenia decyzji, której organ administracji publicznej nadał rygor natychmiastowej wykonalności, albo decyzji, która podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy, w sprawach osobowych funkcjonariuszy oraz żołnierzy zawodowych albo jeżeli wymaga tego ważny interes publiczny, w szczególności bezpieczeństwo państwa, obronność lub porządek publiczny, organ administracji publicznej może doręczyć decyzję w sposób określony w § 3. Przepisów § 1 i § 2 pkt 1 nie stosuje się.
Orzeczenia powołujące art. 39 KPA(126 orzeczeń)
NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą umorzenia postępowania administracyjnego z powodu upływu 30-letniego terminu, uznając doręczenie decyzji z 1975 r. za skuteczne w trybie fikcji prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego, uznając, że egzekucja nie jest bezskuteczna ze względu na posiadany przez zobowiązanego majątek i dochody.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą zasiłku okresowego, uznając, że ograniczenia finansowe organów pomocy społecznej mogą uzasadniać limitowanie wysokości świadczeń.
NSA oddalił skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej ograniczenia wysokości zasiłku celowego, uznając, że organ pomocy społecznej może limitować świadczenie ze względu na ograniczone środki finansowe.
WSA uchylił postanowienie PINB odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zezwolenia na czasowe wykorzystanie pawilonu handlowego, uznając, że organy błędnie zastosowały art. 61a § 1 KPA, dokonując merytorycznej oceny wniosku zamiast wszcząć postępowanie.
NSA oddalił skargę kasacyjną spółki telekomunikacyjnej, uznając, że nie przysługuje jej legitymacja do żądania wszczęcia postępowania o nałożenie kary pieniężnej na zarządcę drogi za zwłokę w wydaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
NSA oddalił skargę kasacyjną spółki telekomunikacyjnej, uznając, że nie ma ona interesu prawnego do żądania wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej na zarządcę drogi za zwłokę w wydaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą przyznania zasiłku celowego z powodu niejasności co do dochodu skarżącego i podstawy prawnej odmowy.
WSA w Poznaniu stwierdził bezskuteczność czynności Wójta Gminy odmawiającej zwrotu kosztów dowozu niepełnosprawnego dziecka do szkoły, uznając, że organ nie wykazał, iż najbliższa szkoła spełnia wszystkie zalecenia z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 39 KPA?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI