Art. 356 [Ustalenie okoliczności]
1. W przypadku gdy w postępowaniu w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu wyjdzie na jaw okoliczność, o której mowa w:
1) art. 348 - w decyzji odmawiającej zobowiązania do powrotu udziela się zgody na pobyt ze względów humanitarnych, chyba że zachodzi jedna z okoliczności, o których mowa w art. 349;
2) art. 351 pkt 1 - w decyzji odmawiającej zobowiązania do powrotu i odmawiającej udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych udziela się zgody na pobyt tolerowany.
2. Jeżeli okoliczność, o której mowa w art. 348 lub art. 351 pkt 1 lub 2, wyszła na jaw:
1) po wydaniu ostatecznej decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu albo
2) w związku z koniecznością wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wydanej przez organ innego państwa członkowskiego stosującego dyrektywę Rady nr 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich (Dz.Urz. WE L 149 z 02.06.2001, str. 34; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 107)
- z urzędu wszczyna się odrębne postępowanie.
3. Do decyzji kończącej postępowanie, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepis ust. 1.
4. W przypadku, o którym mowa w art. 351 pkt 3, zgody na pobyt tolerowany udziela się na wniosek cudzoziemca.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, organem właściwym do wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany jest komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej, który wydał decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na bezczynność Komendanta Straży Granicznej w sprawie udzielenia zgody na pobyt humanitarny, uznając, że nie ujawniono nowych okoliczności uzasadniających wszczęcie odrębnego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając, że sąd pierwszej instancji błędnie oparł się na okolicznościach faktycznych powstałych po wydaniu decyzji o zobowiązaniu do powrotu, naruszając zasadę orzekania według stanu z chwili wydania aktu.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, uznając, że uchylenie decyzji o zobowiązaniu do powrotu obywatela Ukrainy było uzasadnione, mimo błędnego uzasadnienia Sądu pierwszej instancji.
NSA uchylił wyrok WSA, oddalając skargę na decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, uznając, że sąd pierwszej instancji nie mógł oprzeć rozstrzygnięcia na okolicznościach powstałych po wydaniu decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo oparł się na okolicznościach faktycznych powstałych po wydaniu decyzji o zobowiązaniu do powrotu, naruszając zasadę orzekania według stanu z chwili wydania aktu.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela Ukrainy, uznając, że jego relacje z matką nie stanowiły podstawy do udzielenia zezwolenia na pobyt ze względów humanitarnych, a kwestia konfliktu na Ukrainie powinna być rozpatrywana w odrębnym postępowaniu.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 356 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 356 [Ustalenie okoliczności]
1. W przypadku gdy w postępowaniu w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu wyjdzie na jaw okoliczność, o której mowa w:
1) art. 348 - w decyzji odmawiającej zobowiązania do powrotu udziela się zgody na pobyt ze względów humanitarnych, chyba że zachodzi jedna z okoliczności, o których mowa w art. 349;
2) art. 351 pkt 1 - w decyzji odmawiającej zobowiązania do powrotu i odmawiającej udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych udziela się zgody na pobyt tolerowany.
2. Jeżeli okoliczność, o której mowa w art. 348 lub art. 351 pkt 1 lub 2, wyszła na jaw:
1) po wydaniu ostatecznej decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu albo
2) w związku z koniecznością wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wydanej przez organ innego państwa członkowskiego stosującego dyrektywę Rady nr 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich (Dz.Urz. WE L 149 z 02.06.2001, str. 34; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 107)
- z urzędu wszczyna się odrębne postępowanie.
3. Do decyzji kończącej postępowanie, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepis ust. 1.
4. W przypadku, o którym mowa w art. 351 pkt 3, zgody na pobyt tolerowany udziela się na wniosek cudzoziemca.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, organem właściwym do wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany jest komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej, który wydał decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu.