Art. 57 [Wynagrodzenie po przywróceniu]
§ 1. Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 3 miesiące i nie mniej niż za 1 miesiąc.
§ 2. Jeżeli umowę o pracę rozwiązano z pracownikiem, o którym mowa w art. 39, albo z pracownicą w okresie ciąży oraz w okresie urlopu macierzyńskiego lub od dnia złożenia przez pracownika wniosku o udzielenie urlopu macierzyńskiego albo jego części - do dnia zakończenia tego urlopu, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy. Dotyczy to także przypadku, gdy rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego.
§ 3. (uchylony)
§ 4. Przepisy art. 48 i 51 § 1 stosuje się odpowiednio.
NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odmowy uchylenia decyzji w sprawie dekretu warszawskiego, uznając, że skarżący nie zgłosili skutecznie swojego udziału w postępowaniu w wymaganym terminie.
Sąd Okręgowy obniżył odszkodowanie za niezgodne z prawem zwolnienie z pracy z 59 000 zł do 57 362,70 zł, uznając, że pracownik nie dopuścił się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych.
Sąd Okręgowy częściowo zmienił wyrok sądu rejonowego, przywracając pracownika do pracy, ale zasądzając niższe wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy z powodu braku szczególnej ochrony związkowej.
Sąd Okręgowy oddalił apelację pracodawcy i zasądził od niego zwrot kosztów transportu zwłok pracownika oraz diet, potwierdzając zasadność roszczeń rodziny.
Sąd Okręgowy oddalił apelację pracodawcy, potwierdzając prawo pracownicy do wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy po bezprawnym zwolnieniu, mimo trudności w ustaleniu jego dokładnej wysokości.
Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją przepisów nowelizacji Prawa o zgromadzeniach, które zakazywały udziału w zgromadzeniach osobom o nieidentyfikowalnym wyglądzie zewnętrznym oraz nakładały na organizatorów odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez uczestników.
Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika spółdzielni o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, potwierdzając, że pracownik na umowie spółdzielczej nie jest szczególnie chroniony i przysługuje mu wynagrodzenie maksymalnie za 6 miesięcy.
Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika spółdzielni o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, potwierdzając, że pracownik spółdzielczy nie jest objęty szczególną ochroną w rozumieniu Kodeksu pracy i że zastosowanie ma art. 188 § 2 Prawa spółdzielczego.
Sąd Najwyższy orzekł, że wykluczenie członka zarządu spółdzielni pracy, będącego jednocześnie członkiem zakładowej organizacji związkowej, nie wymaga zgody zarządu tej organizacji, a w przypadku wadliwego wykluczenia, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za cały czas pozostawania bez pracy.
Sąd Najwyższy orzekł, że wykluczenie członka zarządu zakładowej organizacji związkowej ze spółdzielni pracy nie wymaga zgody zarządu tej organizacji, a przywrócony do pracy pracownik ma prawo do wynagrodzenia za cały czas pozostawania bez pracy.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 57 KP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 57 [Wynagrodzenie po przywróceniu]
§ 1. Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 3 miesiące i nie mniej niż za 1 miesiąc.
§ 2. Jeżeli umowę o pracę rozwiązano z pracownikiem, o którym mowa w art. 39, albo z pracownicą w okresie ciąży oraz w okresie urlopu macierzyńskiego lub od dnia złożenia przez pracownika wniosku o udzielenie urlopu macierzyńskiego albo jego części - do dnia zakończenia tego urlopu, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy. Dotyczy to także przypadku, gdy rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego.
§ 3. (uchylony)
§ 4. Przepisy art. 48 i 51 § 1 stosuje się odpowiednio.