Art. 48 [Odmowa ponownego zatrudnienia]
§ 1. Pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia pracownika, jeżeli w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy nie zgłosił on gotowości niezwłocznego podjęcia pracy, chyba że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od pracownika.
§ 2. Pracownik, który przed przywróceniem do pracy podjął zatrudnienie u innego pracodawcy, może bez wypowiedzenia, za trzydniowym uprzedzeniem, rozwiązać umowę o pracę z tym pracodawcą w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy. Rozwiązanie umowy w tym trybie pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę przez pracodawcę za wypowiedzeniem.
Sąd oddalił powództwo o sprostowanie świadectwa pracy, uznając, że okres zatrudnienia wskazany przez pracodawcę odzwierciedla faktyczny czas reaktywacji stosunku pracy po przywróceniu do pracy, a nie wcześniejszą datę zgłoszenia gotowości.
Sąd oddalił powództwo o ustalenie istnienia stosunku pracy, uznając, że pracownik nie spełnił warunku stawienia się do pracy w wyznaczonym terminie po przywróceniu go wyrokiem.
Sąd Rejonowy skazał prezesa fundacji za dopuszczenie pracownic do pracy bez badań lekarskich i nieterminową wypłatę wynagrodzenia, uniewinniając go od pozostałych zarzutów dotyczących zaniżenia wynagrodzenia, braku wypłaty ekwiwalentu za urlop i dodatku za nadgodziny.
Sąd umorzył postępowanie egzekucyjne w sprawie przywrócenia pracownika do pracy, zasądzając od pracodawcy zwrot kosztów postępowania, po tym jak pracodawca ostatecznie dopuścił pracownika do pracy.
Trybunał Konstytucyjny orzekł o zgodności przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, Kodeksu pracy oraz ustawy o związkach zawodowych z Konstytucją, odrzucając zarzuty dotyczące naruszenia prawa do sądu i zasady równości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na nakaz wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, uznając, że zarzut nielojalności pracownika nie może stanowić podstawy do wstrzymania wypłaty świadczenia pracowniczego.
Sąd Najwyższy orzekł, że odmowa ponownego zatrudnienia pracownika po zwolnieniu dyscyplinarnym i przywróceniu do pracy nie jest równoznaczna z wygaśnięciem stosunku pracy, a pracownik może dochodzić swoich praw, nawet jeśli zgłoszenie gotowości do pracy nastąpiło z opóźnieniem z przyczyn od niego niezależnych.
Sąd Najwyższy orzekł, że odmowa ponownego zatrudnienia pracownika po dyscyplinarnym zwolnieniu nie jest równoznaczna z wygaśnięciem stosunku pracy, jeśli pracownik zgłosił gotowość do pracy z przyczyn od niego niezależnych.
Sąd Najwyższy uchylił wyrok w sprawie odpowiedzialności materialnej pracownika za niewpłaconą gotówkę, wskazując na potrzebę zastosowania art. 124 Kodeksu pracy zamiast art. 122 KP.
Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego, uznając, że odpowiedzialność materialna pracownika za powierzone mienie powinna być rozpatrywana na podstawie art. 124 Kodeksu pracy, a nie art. 122 KP, co wymaga ponownego rozpoznania sprawy.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 48 KP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 48 [Odmowa ponownego zatrudnienia]
§ 1. Pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia pracownika, jeżeli w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy nie zgłosił on gotowości niezwłocznego podjęcia pracy, chyba że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od pracownika.
§ 2. Pracownik, który przed przywróceniem do pracy podjął zatrudnienie u innego pracodawcy, może bez wypowiedzenia, za trzydniowym uprzedzeniem, rozwiązać umowę o pracę z tym pracodawcą w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy. Rozwiązanie umowy w tym trybie pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę przez pracodawcę za wypowiedzeniem.