XI W 1867/13

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie rozpoznał sprawę przeciwko A. S., prezesowi zarządu fundacji, oskarżonemu o pięć wykroczeń z Kodeksu pracy. W punkcie pierwszym aktu oskarżenia, sąd uznał obwinionego za winnego dopuszczenia do pracy dwóch pracownic (A. B. i J. D.) bez wymaganych orzeczeń lekarskich o braku przeciwwskazań, co stanowiło wykroczenie z art. 283 § 1 kp w zw. z art. 229 § 1 i § 4 kp. W punkcie trzecim, sąd uznał go za winnego nieterminowej wypłaty wynagrodzenia za pracę A. B. za maj 2012 r., co stanowiło wykroczenie z art. 282 § 1 pkt 1 kp w zw. z art. 94 pkt 5 kp i art. 85 kp. Za te dwa czyny, na podstawie art. 283 § 1 kp w zw. z art. 48 kw w zw. z art. 9 § 2 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw, wymierzono łącznie karę grzywny w kwocie 1000 złotych. Obwiniony został uniewinniony od zarzutów dotyczących zaniżenia wynagrodzenia J. D. (punkt drugi), braku wypłaty ekwiwalentu za urlop R. C. (punkt czwarty) oraz braku wypłaty dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych A. B. (punkt piąty). W uzasadnieniu sąd szczegółowo omówił dowody i argumenty dotyczące każdego z zarzutów. W przypadku badań lekarskich, sąd podkreślił, że zaświadczenie od poprzedniego pracodawcy nie zwalnia z obowiązku skierowania na badania u nowego pracodawcy. W kwestii nieterminowej wypłaty wynagrodzenia, sąd uznał brak środków na koncie fundacji za niewystarczające usprawiedliwienie, wskazując na fundamentalny obowiązek pracodawcy. Uniewinnienie od pozostałych zarzutów oparto na braku dowodów (punkt drugi), szczególnych okolicznościach związanych z zajęciem komorniczym wynagrodzenia (punkt czwarty) oraz na fakcie udzielenia pracownicy czasu wolnego w zamian za pracę w godzinach nadliczbowych (punkt piąty). Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w zakresie czynów, za które został ukarany.

Zagadnienia prawne (5)

Skład orzekający