Sąd Okręgowy w Opolu oddalił apelację pozwanego, utrzymując w mocy wyrok Sądu Rejonowego zasądzający odszkodowanie dla pracownika z powodu nieprawidłowego uzasadnienia wypowiedzenia umowy o pracę.
Art. 45 KPKodeks pracy
Art. 45
Art. 45 [Bezskuteczność wypowiedzenia; przywrócenie do pracy]
§ 1. W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.
§ 2. Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. Jeżeli przed wydaniem orzeczenia upłynął termin, do którego umowa o pracę zawarta na czas określony miała trwać, lub jeżeli przywrócenie do pracy byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego terminu, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie.
§ 3. Przepisu § 2 zdanie pierwsze nie stosuje się do pracowników, o których mowa w art. 39 i 177, oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 41 1; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.
Orzeczenia powołujące art. 45 KP(128 orzeczeń)
Sąd zasądził od pozwanej spółki na rzecz pracownika niepełną kwotę diet z tytułu podróży służbowych, oddalając roszczenie w pozostałym zakresie i obciążając powoda kosztami procesu z uwagi na minimalne wygranie sprawy.
Sąd uznał zatrzymanie osoby protestującej w maju 2020 roku za niezasadne i nieprawidłowe, mimo że było legalne.
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej dotyczącej art. 97 § 2[1] Kodeksu pracy, uznając, że skarżąca nie wykazała naruszenia swoich praw konstytucyjnych.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., uznając, że nie wykazano istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności skargi.
Sąd oddalił powództwo pracownika o przywrócenie do pracy, uznając wypowiedzenie umowy za uzasadnione ze względu na ograniczenia zdrowotne pracownika uniemożliwiające pełną dyspozycyjność i dezorganizujące pracę.
Sąd oddalił powództwo o ustalenie nieuzasadnionego odwołania z funkcji dyrektora z powodu braku interesu prawnego powódki.
Sąd ustalił, że umowa na czas określony zawarta na 9 lat była obejściem prawa pracy i powinna być traktowana jako umowa na czas nieokreślony, zasądzając odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie.
Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego pracodawcy na rzecz pracownika odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę z powodu braku wskazania kryteriów doboru do zwolnienia.
Sąd Okręgowy oddalił apelację pracownika, potwierdzając prawidłowość wypowiedzenia umowy o pracę przez radę nadzorczą spółki po odwołaniu go z funkcji prezesa zarządu.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 45 KP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI