Sąd zasądził od pozwanej spółki na rzecz pracownika niepełną kwotę diet z tytułu podróży służbowych, oddalając roszczenie w pozostałym zakresie i obciążając powoda kosztami procesu z uwagi na minimalne wygranie sprawy.
Sąd uznał zatrzymanie osoby protestującej w maju 2020 roku za niezasadne i nieprawidłowe, mimo że było legalne.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., uznając, że nie wykazano istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności skargi.
Sąd oddalił powództwo pracownika o przywrócenie do pracy, uznając wypowiedzenie umowy za uzasadnione ze względu na ograniczenia zdrowotne pracownika uniemożliwiające pełną dyspozycyjność i dezorganizujące pracę.
Sąd oddalił powództwo o ustalenie nieuzasadnionego odwołania z funkcji dyrektora z powodu braku interesu prawnego powódki.
Sąd ustalił, że umowa na czas określony zawarta na 9 lat była obejściem prawa pracy i powinna być traktowana jako umowa na czas nieokreślony, zasądzając odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie.
Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego pracodawcy na rzecz pracownika odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę z powodu braku wskazania kryteriów doboru do zwolnienia.
Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, oddalając powództwo o odszkodowanie za wypowiedzenie umowy o pracę, uznając je za uzasadnione.
Sąd zasądził od pozwanej spółki na rzecz pracownika odszkodowanie w wysokości 7.500 zł z powodu nieuzasadnionego wypowiedzenia umowy o pracę, uznając likwidację stanowiska za pozorną.
Sąd zasądził od pracodawcy na rzecz pracownicy odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę z powodu nieterminowej wypłaty wynagrodzenia, oddalając jednocześnie powództwo wzajemne pracodawcy.
Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 45 KP?
Wypróbuj Lexedit Research