Orzeczenie · 2019-07-16

Ts 113/18

Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Data
2019-07-16
tkPracyświadectwo pracyŚredniakonstytucyjny
świadectwo pracykodeks pracyterminyprawo do sąduskarga konstytucyjnaTrybunał Konstytucyjnyochrona praw pracowniczych

Skarga konstytucyjna została wniesiona przez E.S. na tle art. 97 § 2[1] Kodeksu pracy, który ogranicza możliwość sprostowania świadectwa pracy na etapie sądowym po upływie 7-dniowego terminu do złożenia wniosku do pracodawcy. Skarżąca twierdziła, że przepis ten narusza jej prawa konstytucyjne, w tym prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji), zasadę sprawiedliwości społecznej i państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) oraz zasadę uniwersalności korzystania z praw (art. 37 ust. 1 Konstytucji). Trybunał Konstytucyjny, po wstępnym rozpoznaniu, postanowił odmówić nadania skardze dalszego biegu. Uzasadnił to tym, że część wskazanych przez skarżącą przepisów Konstytucji (art. 24, art. 37 ust. 1) nie może stanowić samodzielnego wzorca kontroli w postępowaniu ze skargi konstytucyjnej. Ponadto, Trybunał stwierdził, że zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji jest nieuzasadniony, ponieważ skarżąca nadal ma możliwość dochodzenia swoich praw, np. poprzez powództwo o ustalenie istnienia stosunku prawnego na podstawie art. 189 KPC, czy dochodzenie odszkodowania na podstawie art. 471 KC w związku z art. 300 KP. Trybunał przypomniał również, że sąd może przywrócić termin do sprostowania świadectwa pracy, jeśli jego przekroczenie nastąpiło bez winy pracownika (art. 265 § 1 KP). Wobec braku spełnienia podstawowych warunków formalnych skargi konstytucyjnej, Trybunał nie rozpatrywał jej merytorycznie.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności w zakresie dopuszczalnych wzorców kontroli i konieczności wykazania naruszenia konkretnych praw podmiotowych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki skargi konstytucyjnej i jej relacji do przepisów proceduralnych i materialnego prawa pracy.

Zagadnienia prawne (1)

Czy art. 97 § 2[1] Kodeksu pracy, pozbawiający pracownika prawa do sprostowania świadectwa pracy na etapie sądowym po upływie 7-dniowego terminu do wystąpienia z wnioskiem do pracodawcy, jest zgodny z Konstytucją RP, w szczególności z prawem do sądu (art. 45 ust. 1), zasadą sprawiedliwości społecznej i państwa prawnego (art. 2), zasadą uniwersalności korzystania z praw (art. 37 ust. 1) oraz zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, skarga konstytucyjna nie spełnia wymogów formalnych do dalszego biegu. Wskazane przepisy Konstytucji nie stanowią samodzielnych wzorców kontroli, a naruszenie prawa do sądu nie zostało wykazane, gdyż istnieją inne drogi dochodzenia roszczeń.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że art. 24 i art. 37 ust. 1 Konstytucji nie mogą być samodzielnymi wzorcami kontroli. Ponadto, skarżąca ma możliwość dochodzenia swoich praw na drodze cywilnej (art. 189 KPC, art. 471 KC w zw. z art. 300 KP) oraz sąd może przywrócić termin do sprostowania świadectwa pracy (art. 265 § 1 KP).

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny

Strony

NazwaTypRola
E.S.osoba_fizycznaskarżąca
spółka będąca agencją pracy tymczasowejspółkapracodawca

Przepisy (18)

Główne

k.p. art. 97 § § 2[1]

Kodeks pracy

Przepis ten, w ocenie skarżącej, niezasadnie i nieproporcjonalnie różnicuje sytuację prawną obywateli, pozbawiając pracownika prawa do wystąpienia z roszczeniem o zbadanie prawidłowości wystawionego świadectwa pracy przez sąd.

Konstytucja art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do sądu. Naruszenie nie zostało wykazane, istnieją inne drogi dochodzenia roszczeń.

u.o.t.p.TK art. 79 § ust. 1

Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym

Przedmiot skargi konstytucyjnej - ustawa lub inny akt normatywny orzekający o wolnościach/prawach lub obowiązkach skarżącego.

u.o.t.p.TK art. 53 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym

Wymaganie wskazania naruszenia praw podmiotowych w skardze konstytucyjnej.

KPC art. 189

Kodeks postępowania cywilnego

Roszczenie o ustalenie istnienia stosunku prawnego jako alternatywna droga dochodzenia praw.

KC art. 471

Kodeks cywilny

Prawo do dochodzenia od pracodawcy naprawienia szkody wyrządzonej niewydaniem lub wydaniem niewłaściwego świadectwa pracy.

k.p. art. 300

Kodeks pracy

Stosowanie przepisów Kodeksu cywilnego do stosunków pracy.

k.p. art. 265 § § 1

Kodeks pracy

Możliwość przywrócenia przez sąd terminu do sprostowania świadectwa pracy, jeśli jego przekroczenie nastąpiło bez winy pracownika.

Pomocnicze

Konstytucja art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada demokratycznego państwa prawnego i sprawiedliwości społecznej. Nie może stanowić samodzielnego wzorca kontroli, chyba że skarżący wskaże konkretne prawa lub wolności.

Konstytucja art. 24

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Nie jest źródłem praw ani wolności jednostki, adresowany do ustawodawcy, nie może być wzorcem kontroli w skardze konstytucyjnej.

Konstytucja art. 31 § ust. 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada proporcjonalności ograniczeń konstytucyjnych wolności i praw. Nie formułuje samoistnego prawa podmiotowego, musi być współstosowany z innymi normami.

Konstytucja art. 37 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada uniwersalności korzystania z konstytucyjnych wolności i praw. Nie jest źródłem konstytucyjnych praw podmiotowych.

Konstytucja art. 77 § ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do wynagrodzenia szkody. Powiązane z art. 45 ust. 1.

u.o.t.p.TK art. 44

Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym

u.o.t.p.TK art. 77

Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym

u.o.t.p.TK art. 61 § ust. 4 pkt 3

Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym

u.o.t.p.TK art. 61 § ust. 5

Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym

Prawo skarżącej do wniesienia zażalenia na postanowienie.

k.p. art. 99 § § 4

Kodeks pracy

Obowiązek pracodawcy sprostowania świadectwa pracy po uprawomocnieniu się wyroku zasądzającego odszkodowanie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepisy Konstytucji wskazane przez skarżącą (art. 24, art. 37 ust. 1) nie mogą stanowić samodzielnych wzorców kontroli w skardze konstytucyjnej. • Naruszenie prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) nie zostało wykazane, gdyż istnieją inne drogi dochodzenia roszczeń (art. 189 KPC, art. 471 KC w zw. z art. 300 KP). • Istnieje możliwość przywrócenia terminu do sprostowania świadectwa pracy (art. 265 § 1 KP).

Odrzucone argumenty

Art. 97 § 2[1] Kodeksu pracy narusza prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji). • Art. 97 § 2[1] Kodeksu pracy narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i państwa prawnego (art. 2 Konstytucji). • Art. 97 § 2[1] Kodeksu pracy narusza zasadę uniwersalności korzystania z praw (art. 37 ust. 1 Konstytucji). • Art. 97 § 2[1] Kodeksu pracy narusza zasadę proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji).

Godne uwagi sformułowania

nie może być wzorcem kontroli w postępowaniu zainicjowanym skargą konstytucyjną • nie jest źródłem konstytucyjnych praw podmiotowych • nie mogą być samodzielnymi wzorcami kontroli • nie formułuje samoistnego prawa podmiotowego • nie może stanowić samodzielnego wzorca kontroli • nie wskazała takich konkretnych praw lub wolności • nie wyłącza interesu prawnego w ustaleniu rzeczywistej treści stosunku prawnego • nie dochodzi zatem do pozbawienia skarżącej prawa do dochodzenia wyrządzonej szkody ani do weryfikacji świadectwa pracy zgodnego z rzeczywistością • nie spełnia podstawowego warunku określonego w art. 79 ust. 1 Konstytucji

Skład orzekający

Wojciech Sych

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności w zakresie dopuszczalnych wzorców kontroli i konieczności wykazania naruszenia konkretnych praw podmiotowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki skargi konstytucyjnej i jej relacji do przepisów proceduralnych i materialnego prawa pracy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy – świadectwa pracy i dostępu do sądu, ale rozstrzygnięcie opiera się na przesłankach formalnych, a nie merytorycznych, co ogranicza jej uniwersalne zainteresowanie.

Czy 7 dni wystarczy na sprostowanie świadectwa pracy? Trybunał Konstytucyjny wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst