Sąd Najwyższy wyłączył dwóch sędziów od udziału w sprawie ze względu na wątpliwości co do ich niezawisłości i bezstronności, wynikające z procedury ich powołania.
Art. 2 KPKKodeks postępowania karnego
Art. 2
Art. 2 § 1. Przepisy niniejszego kodeksu mają na celu takie ukształtowanie postępowania karnego, aby:
1) sprawca przestępstwa został wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej, a osoba niewinna nie poniosła tej odpowiedzialności;
2) przez trafne zastosowanie środków przewidzianych w prawie karnym oraz ujawnienie okoliczności sprzyjających popełnieniu przestępstwa osiągnięte zostały zadania postępowania karnego nie tylko w zwalczaniu przestępstw, lecz również w zapobieganiu im oraz w umacnianiu poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego;
3) zostały uwzględnione prawnie chronione interesy pokrzywdzonego przy jednoczesnym poszanowaniu jego godności;
4) rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w rozsądnym terminie.
§ 2. Podstawę wszelkich rozstrzygnięć powinny stanowić prawdziwe ustalenia faktyczne.
Orzeczenia powołujące art. 2 KPK(1000 orzeczeń)
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając brak podstaw faktycznych i prawnych do jego uwzględnienia.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego P.K. od rozpoznania sprawy ze względu na wątpliwości co do jego niezależności i bezstronności, wynikające z procedury powołania.
Sąd Najwyższy oddalił wniosek Sądu Apelacyjnego o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że problemy organizacyjne sądu nie uzasadniają skorzystania z instytucji forum extraordinatum.
Sąd Najwyższy oddalił skargę obrońcy na wyrok sądu okręgowego uchylający wyrok uniewinniający sądu rejonowego i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy pozostawił bez rozpoznania zażalenia pełnomocników oskarżycieli posiłkowych na postanowienie o odmowie zastosowania środka zapobiegawczego, uznając je za niedopuszczalne z mocy ustawy.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za przestępstwa skarbowe, odrzucając apelację dotyczącą błędów w ustaleniach faktycznych i naruszeń prawa procesowego.
Sąd Okręgowy uchylił wyrok uniewinniający kierowcę od przekroczenia prędkości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że pomiar prędkości był dokonany w obszarze zabudowanym.
Sąd Najwyższy oddalił skargę obrońcy oskarżonej na wyrok Sądu Okręgowego uchylający wyrok uniewinniający i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że uchylenie było uzasadnione regułą ne peius.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego od udziału w sprawie ze względu na sposób jego powołania, który mógł naruszać standardy niezależności i bezstronności sądu.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 2 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI