Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na zamknięty katalog zaskarżalnych postanowień sądu drugiej instancji.
Art. 394 KPCKodeks postępowania cywilnego
Art. 394
Art. 394 § 1. Zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, których przedmiotem jest:
1) zwrot pisma wniesionego jako pozew, z którego nie wynika żądanie rozpoznania sprawy;
2) zwrot pozwu;
3) odmowa odrzucenia pozwu;
4) przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu lub niższemu albo podjęcie postępowania w innym trybie;
5) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
51) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6) zwrot kosztów, określenie zasad ponoszenia przez strony kosztów procesu, zwrot opłaty lub obciążenie kosztami sądowymi - jeżeli strona nie składa środka zaskarżenia co do istoty sprawy.
§ 2. Termin do wniesienia zażalenia wynosi tydzień od dnia doręczenia postanowienia z uzasadnieniem, w tym także w przypadku, gdy doręczenie to nastąpiło z urzędu. Jeżeli przy wydaniu postanowienia sąd odstąpił od jego uzasadnienia, termin liczy się od dnia ogłoszenia postanowienia, a jeżeli podlegało ono doręczeniu - od dnia jego doręczenia.
§ 3. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów.
§ 4. Jeżeli przepis szczególny przewiduje, że stronie przysługuje zażalenie na postanowienie sądu, ale nie określa, jaki sąd ma je rozpoznać, zażalenie rozpoznaje sąd drugiej instancji.
Orzeczenia powołujące art. 394 KPC(418 orzeczeń)
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o przekazaniu sprawy, uznając je za niedopuszczalne z powodu braku właściwości Sądu Najwyższego do jego rozpoznania oraz naruszenia przymusu adwokacko-radcowskiego.
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie strony w sprawie stwierdzenia niezgodności z prawem orzeczenia z powodu braku reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego.
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie sądu okręgowego odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych postanowień referendarza sądowego, wskazując na brak możliwości wniesienia skargi osobiście oraz na niedopuszczalność skargi od postanowień niekończących postępowania.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie sądu okręgowego uchylające wyrok sądu pierwszej instancji z powodu nieważności postępowania.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego uchylające wyrok sądu pierwszej instancji, uznając, że sąd drugiej instancji prawidłowo stwierdził nierozpoznanie istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji z powodu braku oceny legitymacji czynnej powódki.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując na brak profesjonalnego pełnomocnika.
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia, wskazując na brak możliwości zaskarżenia orzeczeń SN.
Sąd Najwyższy zwraca zażalenie do sądu niższej instancji w celu pobrania opłaty i doręczenia odpisu, powołując się na specyficzne przepisy regulujące postępowanie zażaleniowe przed SN.
Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie w sprawie dotyczącej uzgodnienia treści księgi wieczystej do czasu zakończenia postępowań przed TSUE zainicjowanych pytaniami prawnymi SN.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 394 KPC?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI