III CZ 293/24
Podsumowanie
Sąd Najwyższy zwraca zażalenie do sądu niższej instancji w celu pobrania opłaty i doręczenia odpisu, powołując się na specyficzne przepisy regulujące postępowanie zażaleniowe przed SN.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie. Z uwagi na specyficzne przepisy regulujące postępowanie zażaleniowe przed Sądem Najwyższym (art. 394^1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398^6 § 3 k.p.c.), sąd ten nie wykonuje czynności takich jak pobranie opłaty czy doręczenie odpisu zażalenia stronie przeciwnej. W związku z tym, zażalenie zostało zwrócone do Sądu Apelacyjnego w celu wykonania tych czynności.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, rozpoznając sprawę z powództwa M.S. przeciwko M.L. o zapłatę, rozpatrzył zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 29 listopada 2024 r. (sygn. akt I AGa 166/23). Sąd Najwyższy postanowił zwrócić przedmiotowe zażalenie Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie. Uzasadnienie opiera się na interpretacji przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących postępowania zażaleniowego. Zgodnie z art. 397 § 3 k.p.c., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym, co zazwyczaj oznacza, że sąd rozpoznający zażalenie pobiera opłatę i doręcza odpis stronie przeciwnej. Jednakże, w przypadku zażalenia do Sądu Najwyższego, zastosowanie ma przepis szczególny – art. 394^1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398^6 § 3 k.p.c. Przepis ten ogranicza zakres stosowania przepisów o postępowaniu zażaleniowym i wyłącza stosowanie art. 397 § 3 k.p.c. w zakresie obowiązku pobrania opłaty i doręczenia odpisu. Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 398^6 § 3 k.p.c., może odrzucić zażalenie, ale nie wykonuje innych czynności procesowych, w tym pobrania opłaty czy doręczenia odpisu. Ogólna zasada doręczania pism procesowych przez sąd, do którego wpłynęły, jest wyjątkiem od reguły, a art. 373^1 k.p.c. nie ma zastosowania do zażalenia do Sądu Najwyższego. Dlatego też, zażalenie zostało zwrócone do Sądu Apelacyjnego w celu pobrania należnej opłaty sądowej i doręczenia jego odpisu pozwanemu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Postępowanie zażaleniowe do Sądu Najwyższego jest regulowane przepisem szczególnym (art. 394^1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398^6 § 3 k.p.c.), który wyłącza stosowanie ogólnych przepisów o postępowaniu apelacyjnym w zakresie pobrania opłaty i doręczenia odpisu zażalenia przez sąd rozpoznający zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy nie wykonuje czynności pobrania opłaty i doręczenia odpisu zażalenia, gdyż przepis szczególny (art. 398^6 § 3 k.p.c.) ograniczający stosowanie przepisów o postępowaniu zażaleniowym nie obejmuje tych czynności. W związku z tym, zażalenie podlega zwrotowi do sądu niższej instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zwrot zażalenia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.S. | osoba_fizyczna | powód |
| M.L. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje postępowanie zażaleniowe do Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
§ 3 - Określa zakres stosowania przepisów o postępowaniu zażaleniowym do Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 398 § 6
Kodeks postępowania cywilnego
§ 3 - W przypadku przeszkód do rozpoznania zażalenia Sąd Najwyższy może odrzucić zażalenie, lecz nie wykonuje żadnych innych czynności w postępowaniu zażaleniowym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 397 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym, co oznacza, że sąd rozpoznający zażalenie pobiera od niego opłatę i doręcza odpis stronie przeciwnej.
k.p.c. art. 373 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wyjątek od ogólnej zasady doręczania pism procesowych przez sąd, do którego pismo wpłynęło. Nie ma zastosowania do zażalenia do Sądu Najwyższego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie przepisu szczególnego (art. 394^1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398^6 § 3 k.p.c.) do zażalenia do Sądu Najwyższego, który wyłącza stosowanie ogólnych przepisów o postępowaniu apelacyjnym w zakresie pobrania opłaty i doręczenia odpisu.
Godne uwagi sformułowania
to sąd rozpoznający zażalenie pobiera od niego opłatę i doręcza odpis stronie przeciwnej przepis ten ogranicza stosowanie przepisów o postępowaniu zażaleniowym do wyczerpująco wymienionych przepisów i nie ma wśród nich art. 397 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy może odrzucić zażalenie, lecz nie wykonuje żadnych innych czynności w postępowaniu zażaleniowym
Skład orzekający
Dariusz Pawłyszcze
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów proceduralnych dotyczących postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, w szczególności w zakresie obowiązków sądu w zakresie opłat i doręczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zażalenia do Sądu Najwyższego, nie ma zastosowania do innych postępowań.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie czysto proceduralne, dotyczące technicznych aspektów postępowania przed Sądem Najwyższym, bez szerszego znaczenia dla praktyki czy opinii publicznej.
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN III CZ 293/24 POSTANOWIENIE 5 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Pawłyszcze na posiedzeniu niejawnym 5 lutego 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa M.S. przeciwko M.L. o zapłatę, na skutek zażalenia M.S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 29 listopada 2024 r., I AGa 166/23, zwraca zażalenie Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie w celu pobrania opłaty sądowej od zażalenia i doręczenia jego odpisu pozwanemu. UZASADNIENIE Co do zasady do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym (art. 397 § 3 k.p.c.), co oznacza, że to sąd rozpoznający zażalenie pobiera od niego opłatę i doręcza odpis stronie przeciwnej (art. 373 1 k.p.c.). Jednak postępowanie na skutek zażalenia do Sądu Najwyższego reguluje przepis szczególny. tj. art. 394 1 § 3 k.p.c. Przepis ten ogranicza stosowanie przepisów o postępowaniu zażaleniowym do wyczerpująco wymienionych przepisów i nie ma wśród nich art. 397 § 3 k.p.c. obciążającego, przez odwołanie do art. 373 1 k.p.c., sąd rozpoznający zażalenie obowiązkiem doręczenia odpisu zażalenia. Na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w postępowaniu zażaleniowym przewidzianym w art. 394 1 § 1 i 1 1 k.p.c. stosuje się art. 398 6 § 3 k.p.c. dotyczący skargi kasacyjnej. Zgodnie z tym przepisem w przypadku przeszkód do rozpoznania zażalenia Sąd Najwyższy może odrzucić zażalenie, lecz nie wykonuje żadnych innych czynności w postępowaniu zażaleniowym, w tym pobrania opłaty i doręczenia odpisu zażalenia. Ogólną zasadą postępowania cywilnego jest doręczanie odpisów pism procesowych stronie przeciwnej przez sąd, do którego pismo wpłynęło. Artykuł 373 1 k.p.c. jest wyjątkiem od tej reguły, lecz przepis ten nie stosuje się do zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie lub wyrok sądu drugiej instancji. Dlatego zażalenie podlega zwrotowi Sądowi odwoławczemu (art. 398 6 § 3 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c.). (Ł.W.) [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę