Orzeczenia sądowe — Strona 900 z 13051

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki K. Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego i nieudzielenia informacji w wyznaczonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie skargi na decyzję Prezesa UODO dotyczącą przetwarzania danych osobowych, ponieważ organ sam uchylił zaskarżoną decyzję, czyniąc postępowanie bezprzedmiotowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę spółki na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji, uznając, że urządzenia te oferowały gry z elementem losowości i nie doszło do przedawnienia kary.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego.

WSA we Wrocławiu oddalił skargę Gminy T. na decyzję odmawiającą zmiany ostatecznej decyzji nakazującej wykonanie robót budowlanych, uznając, że nie można stosować nowych przepisów technicznych do zmiany decyzji wydanej na gruncie starych przepisów oraz że wymagana jest zgoda stron postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę funkcjonariusza Policji na orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące ustalenia inwalidztwa, uznając sprawę za niedopuszczalną do kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska dotyczące przekazywania odpadów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A. K. na postanowienie Prezesa KRUS dotyczące oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo wezwania.

WSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie rozpoznania skargi na decyzję Komisji Penitencjarnej, uznając ją za niedopuszczalną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę O. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę studenta na decyzję rektora w sprawie stypendium rektora z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. dotyczącą planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ skarżący nie wykazał naruszenia swojego interesu prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie, ponieważ siedziba Prezesa ZUS znajduje się w Warszawie, a sprawa dotyczy postępowania egzekucyjnego, które nie zostało objęte rozporządzeniem o przekazaniu spraw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. z powodu braku interesu prawnego w jej wniesieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę skarżącej z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, tj. niepodania numeru PESEL, mimo wezwania sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę cudzoziemca na bezczynność organu w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi.

WSA w Gdańsku odrzucił sprzeciw od decyzji administracyjnej z powodu jego wniesienia po upływie ustawowego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę spółki z o.o. na decyzję Dyrektora IAS odmawiającą zwrotu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w sprawie dotyczącej solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego i nieprzedłożenia wymaganych dokumentów.

WSA w Warszawie odrzucił skargę na decyzję o odmowie przyznania pomocy mieszkaniowej z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego numeru PESEL, mimo wezwania sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki K. Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Biłgoraju z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu w części dotyczącej zasądzenia odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu internowania i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Gliwicach jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Poznaniu jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód.

Sąd Najwyższy oddalił skargę obrońcy na postanowienie sądu okręgowego uchylające wyrok sądu rejonowego i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy przekazał wniosek o nadanie klauzuli wykonalności postanowieniu z dnia 30 stycznia 2025 r. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę o naruszenie dóbr osobistych do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi ze względu na właściwość rzeczową.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niespełnienia wymogów formalnych i merytorycznych dotyczących uzasadnienia wniosku.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną z powodu braku wniosku o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, oddalając jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Szczecinie jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego, uznając, że statut funduszu inwestycyjnego zamkniętego nie podlega kontroli abuzywności jako wzorzec umowy konsumenckiej.

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za niespełniający wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanej w sprawie o oszustwo, oszustwo komputerowe, uporczywe nękanie i oszustwo, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego od rozpoznania skargi kasacyjnej strony pozwanej w sprawie o zapłatę i ustalenie.

Sąd Najwyższy oddalił kasacje Prokuratora Rejonowego i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego jako oczywiście bezzasadne.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy o ochronę dóbr osobistych i zapłatę do innego sądu równorzędnego.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania kasację dotyczącą posiadania narkotyków, a w pozostałej części ją oddalił, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy przekazał wniosek o nadanie klauzuli wykonalności postanowieniu z 30 stycznia 2025 roku Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Śródmieścia.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając go za niedopuszczalny z mocy ustawy, ponieważ oparto go wyłącznie na okolicznościach powołania sędziego, które nie mogą być podstawą do kwestionowania jego bezstronności zgodnie z nowelizacją ustawy o Sądzie Najwyższym.

Sąd Najwyższy przyznał adwokatowi wynagrodzenie za pomoc prawną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy pozostawił kasację obrońcy D. S. bez rozpoznania z powodu błędnej interpretacji przepisów proceduralnych i braku rzeczywistych podstaw do jej wniesienia.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, zasądził wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu i obciążył skazanego kosztami sądowymi.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego od udziału w sprawie karnej.

Sąd Najwyższy zasądził koszty obrony z urzędu za sporządzenie odpowiedzi na kasację, stosując analogicznie przepisy dotyczące opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji.

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżyciela posiłkowego od wyroku umarzającego postępowanie karne, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził koszty postępowania od powoda.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Katowicach jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej.

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za wadliwy formalnie.

Sąd Najwyższy zarządził brak możliwości wznowienia postępowań kasacyjnego i incydentalnego dotyczącego wyłączenia sędziego, odrzucając argumentację obrońcy o wadliwej procedurze nominacyjnej sędziów.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Katowicach jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej, zgodnie z art. 45 kpc.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia skazanego na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, uznając je za wniesione po terminie.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą umorzonego dochodzenia w sprawie kradzieży materiałów eksploatacyjnych do drukarek z Sądu Rejonowego w Zwoleniu innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek formalnych, uznając, że skarżący nie wykazał oczywistej zasadności skargi ani pozbawienia go możliwości obrony praw.

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania, podkreślając niezaskarżalność swoich orzeczeń.

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za wadliwy formalnie, a następnie zarejestrował go jako wniosek o wyłączenie sędziego.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że kwestie wątpliwości co do składu orzekającego powinny być rozstrzygane w trybie wyłączenia sędziego, a nie instytucji "wyjęcia" sprawy.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., uznając, że skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Nowym Sączu jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Lublinie jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej zainicjowanej przez A. K. przeciwko A. K.1.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku skazującego, uznając brak podstaw do odstąpienia od zasady wykonalności orzeczenia.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Poznaniu jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej zainicjowanej przez M. M. przeciwko T. M.

Sąd Najwyższy odmówił wznowienia postępowania kasacyjnego, uznając, że oddalenie kasacji nie jest postępowaniem podlegającym wznowieniu z powodu wadliwej obsady sądu, a argumentacja oparta na uchwale połączonych izb straciła moc po wyrokach TK i nowelizacji ustawy o SN.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Tczewie, uznając, że sprawa nie nadawała się do rozpoznania w postępowaniu nakazowym ze względu na wątpliwości co do winy i okoliczności czynu oraz brak przesłuchania obwinionego.

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego, ponieważ nie spełniał on wymogów formalnych i nie wykazał wpływu rzekomego naruszenia na wynik konkretnej sprawy.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, ponieważ nie doszło do skutecznego wszczęcia postępowania sądowego.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego od rozpoznania sprawy kasacyjnej ze względu na wątpliwości co do jego bezstronności związane z procedurą powołania.

Sąd Najwyższy oddalił kasacje obrońców skazanego S.K. jako oczywiście bezzasadne, obciążając go kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Poznaniu jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód zainicjowanej przez A.P. przeciwko H.P.

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, gdyż skarga na przewlekłość postępowania dotyczyła zarówno sądu okręgowego, jak i apelacyjnego.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego, uznając za bezzasadne zarzuty dotyczące nienależytej obsady sądu i braku wszechstronnej kontroli odwoławczej.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Warszawie jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, rozstrzygając spór kompetencyjny.

Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz B. G. zwrot kosztów obrony w postępowaniu karnym po jej uniewinnieniu.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Częstochowie jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, w której wystąpił o to Sąd Okręgowy.

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie dłużniczki na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem, uznając ją za oczywiście niedopuszczalną w sprawie egzekucyjnej.

Sąd Najwyższy nie stwierdził podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego oddaleniem kasacji, uznając, że orzeczenie o oddaleniu kasacji nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w rozumieniu przepisów o wznowieniu postępowania.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Bydgoszczy jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej zainicjowanej przez R.A. przeciwko M.A.

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek Klubu Sportowego T. o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędzi SN Agnieszki Jurkowskiej-Chocyk z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, gdyż zarzut dotyczący wadliwego ukształtowania KRS był już przedmiotem rozpoznania w kasacji.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z powodu złożenia go po terminie.

Sąd Najwyższy wyznaczył Sąd Okręgowy w Bydgoszczy jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej zainicjowanej przez P.S. przeciwko A.S.

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego, uznając go za niespełniający wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Szczecinie jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej zainicjowanej przez G.B. przeciwko A.B.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Syndyka masy upadłości Banku S.A. od wyroku ustalającego nieważność umowy kredytu hipotecznego, uznając, że podniesione zagadnienie prawne zostało już rozstrzygnięte.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Gliwicach jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, rozstrzygając kwestię właściwości sądu.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w Toruniu jako właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód zainicjowanej przez J.C. przeciwko L.C.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyznaczenie sądu dyscyplinarnego dla sędziego sądu rejonowego, uznając go za bezprzedmiotowy z uwagi na właściwość miejscową sądu dyscyplinarnego wynikającą z ustawy.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą zażalenia na umorzenie śledztwa przeciwko sędzi do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, aby zapewnić dobro wymiaru sprawiedliwości.