Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie podlegania ubezpieczeniom społecznym, uznając brak przesłanek do jej rozpoznania.
Art. 232 KPKodeks pracy
Art. 232
Art. 232 [Posiłki profilaktyczne i napoje]
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to niezbędne ze względów profilaktycznych. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje tych posiłków i napojów oraz wymagania, jakie powinny spełniać, a także przypadki i warunki ich wydawania.
Powiązane przepisy
Powołują się na art. 232:
Orzeczenia powołujące art. 232 KP(16 orzeczeń)
Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego, częściowo uwzględnił zażalenie powódki na koszty procesu, zasądzając wyższą kwotę i obciążając pozwanego kosztami postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, oddalając powództwo o zwrot 600 zł, uznając wpłaconą kwotę za zadatek, a nie zaliczkę.
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej dotyczącej przepisów Kodeksu postępowania cywilnego i Kodeksu pracy, uznając zarzuty za oczywiście bezzasadne.
Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika domagającego się przywrócenia do pracy, uznając wypowiedzenie za uzasadnione, mimo naruszenia procedury związkowej przez pracodawcę, a przywrócenie za niecelowe.
Sąd Najwyższy oddalił kasację pracodawcy w sprawie o zapłatę wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, potwierdzając obowiązek pracodawcy prowadzenia ewidencji czasu pracy nawet przed wejściem w życie przepisów o tym stanowiących.
Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanego, potwierdzając odpowiedzialność pracodawcy za szkodę wynikłą z nieprawidłowego naliczenia i opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne pracownika.
Sąd Najwyższy uznał, że porozumienie między związkami zawodowymi a nabywcą akcji spółki, gwarantujące zatrudnienie, nie jest porozumieniem zbiorowym w rozumieniu Kodeksu pracy, a zgoda związków na wypowiedzenie umowy nie pozbawia pracownika prawa do odprawy, jeśli przyczyna wypowiedzenia jest nieuzasadniona.
Sąd Najwyższy uznał, że porozumienie między związkiem zawodowym a nabywcą akcji spółki dotyczące gwarancji socjalnych nie jest porozumieniem zbiorowym w rozumieniu Kodeksu pracy, co miało wpływ na prawo pracownika do odprawy.
Sąd Najwyższy orzekł, że podanie przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę może nastąpić w odrębnym piśmie doręczonym pracownikowi wcześniej lub równocześnie z pismem wypowiadającym umowę.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 232 KP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI