Ts 116/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuW niniejszym postanowieniu Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną złożoną przez Mirosławę Jałoszyńską, która kwestionowała zgodność szeregu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego (KPC) i Kodeksu pracy (KP) z Konstytucją RP. Zarzuty dotyczyły przede wszystkim naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji (prawo do sądu), art. 32 ust. 1 (zasada równości) oraz art. 2 (zasada państwa prawnego). Wśród podniesionych kwestii znalazły się zarzuty dotyczące dopuszczania przez sąd dowodów z urzędu (art. 232 i 391 § 1 KPC), co zdaniem skarżącej narusza zasadę skargowości i dyspozycyjności, a także zarzuty dotyczące niewystarczającej ochrony praw pracowniczych, w szczególności przywrócenia do pracy, w sytuacji przewlekłości postępowania (art. 45 § 2 i 3 KP). Skarżąca podnosiła również, że przepisy te, w powiązaniu z art. 8 KP i art. 32 ustawy o związkach zawodowych, prowadzą do nierówności w dostępie do ochrony prawnej. Trybunał Konstytucyjny, po wstępnym rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w zakresie odnoszącym się do wskazanych przepisów. Uzasadnienie opierało się na stwierdzeniu, że zarzuty dotyczące dopuszczania dowodów z urzędu są oczywiście bezzasadne, gdyż zasada skargowości nie ma charakteru absolutnego i nie wyklucza działań sądu z urzędu. Trybunał podkreślił, że zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania odnoszą się do płaszczyzny stosowania prawa, a nie jego treści normatywnej. W odniesieniu do ochrony praw pracowniczych, wskazano, że przepisy te nie naruszają Konstytucji, a ewentualne problemy wynikają z praktyki stosowania prawa. Trybunał odniósł się również do kwestii klauzul generalnych (jak nadużycie prawa), powołując się na wcześniejsze orzecznictwo, i stwierdził, że zarzuty dotyczące braku określoności tych przepisów są również oczywiście bezzasadne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasady skargowości i dopuszczalności działań sądu z urzędu w postępowaniu cywilnym; analiza ochrony praw pracowniczych w kontekście przewlekłości postępowania; stosowanie klauzul generalnych w prawie pracy.
Dotyczy konkretnych przepisów KPC i KP w kontekście skargi konstytucyjnej; odmowa nadania dalszego biegu oznacza brak merytorycznego rozstrzygnięcia kwestii konstytucyjnych przez TK.
Zagadnienia prawne (4)
Czy przepisy art. 48 § 1 i art. 39313 § 2 KPC, które nie wyłączają z ponownego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu apelacyjnym sędziów, którzy brali udział w poprzednim postępowaniu apelacyjnym, naruszają prawo do sądu?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są oczywiście bezzasadne.
Uzasadnienie
Trybunał nie rozpatrywał tej kwestii szczegółowo w uzasadnieniu, skupiając się na innych zarzutach, ale odmowa nadania dalszego biegu sugeruje brak podstaw do uznania naruszenia.
Czy przepisy art. 232 i art. 391 § 1 KPC, umożliwiające sądowi dopuszczenie z urzędu dowodów, naruszają zasadę skargowości, dyspozycyjności i prawo do sądu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są oczywiście bezzasadne.
Uzasadnienie
Zasada skargowości nie jest absolutna i nie wyklucza działań sądu z urzędu. Samo ograniczenie zasady dyspozycyjności i skargowości nie uzasadnia naruszenia prawa do sprawiedliwego rozpoznania sprawy.
Czy przepisy art. 45 § 2 i 3 KP, dotyczące ochrony praw pracowniczych i przywrócenia do pracy, naruszają Konstytucję w sytuacji przewlekłości postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są oczywiście bezzasadne.
Uzasadnienie
Zarzuty te odnoszą się do płaszczyzny stosowania prawa (przewlekłość postępowania), a nie do normatywnej treści przepisów. Ponadto, ochrona przewidziana w art. 45 § 3 KP nie jest iluzoryczna, a ewentualne trudności w przywróceniu do pracy mogą wynikać z sytuacji faktycznych (art. 411 KP).
Czy przepisy art. 8 KP i art. 32 ustawy o związkach zawodowych, w powiązaniu z orzecznictwem Sądu Najwyższego, naruszają zasadę równości i państwa prawnego, prowadząc do nierówności w ochronie prawnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są oczywiście bezzasadne.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że zarzuty dotyczące braku określoności klauzul generalnych (jak nadużycie prawa) są oczywiście bezzasadne, powołując się na wcześniejsze orzecznictwo dotyczące wymogów, jakie muszą spełniać klauzule generalne dla zachowania zgodności z Konstytucją.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Mirosława Jałoszyńska | osoba_fizyczna | skarżąca |
Przepisy (9)
Pomocnicze
k.p.c. art. 48 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39313 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 232
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p. art. 45 § § 2
Kodeks pracy
k.p. art. 45 § § 3
Kodeks pracy
k.p. art. 8
Kodeks pracy
u.z.z. art. 32 § ust. 1 i 2
Ustawa o związkach zawodowych
k.c. art. 5
Kodeks cywilny
Przywołany w kontekście klauzul generalnych i wymogów ich stosowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasada skargowości nie jest absolutna i nie wyklucza działań sądu z urzędu. • Zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania odnoszą się do płaszczyzny stosowania prawa, a nie jego treści normatywnej. • Przepisy dotyczące ochrony praw pracowniczych nie naruszają Konstytucji; problemy wynikają z praktyki stosowania prawa. • Zarzuty dotyczące braku określoności klauzul generalnych są oczywiście bezzasadne, zgodnie z wcześniejszym orzecznictwem TK.
Odrzucone argumenty
Art. 48 § 1 i art. 39313 § 2 KPC naruszają prawo do sądu poprzez dopuszczanie sędziów do ponownego orzekania. • Art. 232 i art. 391 § 1 KPC naruszają zasadę skargowości i dyspozycyjności. • Art. 45 § 2 i 3 KP zapewniają iluzoryczną ochronę praw pracowniczych z powodu przewlekłości postępowania. • Art. 8 KP i art. 32 ustawy o związkach zawodowych prowadzą do nierówności w ochronie prawnej i braku określoności przepisów.
Godne uwagi sformułowania
zasada skargowości nie ma charakteru absolutnego • zarzut taki należy uznać za oczywiście bezzasadny • zarzut ten odnosi się do płaszczyzny stosowania prawa, wykracza tym samym poza zakres przedmiotowy skargi konstytucyjnej • w państwie prawnym ustawodawca nie powinien stanowić norm niewykonalnych prowadzących do tzw. sprzeczności prakseologicznych systemu prawa • zarzuty sformułowane względem art. 8 k.p. w zw. z art. 32 ustawy o związkach zawodowych również należy uznać za oczywiście bezzasadne
Skład orzekający
Wiesław Johann
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady skargowości i dopuszczalności działań sądu z urzędu w postępowaniu cywilnym; analiza ochrony praw pracowniczych w kontekście przewlekłości postępowania; stosowanie klauzul generalnych w prawie pracy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów KPC i KP w kontekście skargi konstytucyjnej; odmowa nadania dalszego biegu oznacza brak merytorycznego rozstrzygnięcia kwestii konstytucyjnych przez TK.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych zasad procesowych i ochrony praw pracowniczych, ale jej wartość contentowa jest ograniczona przez odmowę nadania dalszego biegu przez Trybunał Konstytucyjny, co oznacza brak pogłębionej analizy konstytucyjnej.
“Czy sąd może działać z urzędu? Trybunał Konstytucyjny rozstrzyga w sprawie skargi konstytucyjnej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.