Art. 41a KPKKodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że opiera się na tych samych podstawach co wnioski już wcześniej rozpoznane.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziów z powodu tych samych podstaw faktycznych, które były już wcześniej rozpatrywane.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek sędziego o wyłączenie innych sędziów z powodu powołania ich w wadliwej procedurze.

Sąd Rejonowy w Legionowie skazał oskarżonego za kierowanie gróźb karalnych i naruszenie nietykalności cielesnej, orzekając grzywnę, zakaz zbliżania się i zadośćuczynienie, jednocześnie umarzając postępowanie w części dotyczącej innego czynu z powodu przedawnienia.

Sąd Rejonowy w Nowym Sączu skazał oskarżonego za uszkodzenie mienia (kwalifikowane jako wykroczenie) i groźby karalne, odstępując od wymierzenia kary za groźby i orzekając środek karny w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonych.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziów złożony na tych samych podstawach faktycznych co wniosek wcześniej rozpoznany.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, złożony po raz drugi na tych samych podstawach faktycznych.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziów, uznając go za oparty na tych samych podstawach co wcześniej rozpoznany lub za niedopuszczalny z uwagi na brak wskazania konkretnego sędziego do wyłączenia.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając go za niedopuszczalny z mocy ustawy z uwagi na jego tożsamość z wcześniej złożonym i nierozpoznanym wnioskiem.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, ponieważ oparto go na tych samych podstawach faktycznych co wcześniej rozpoznany wniosek.