Art. 41a KPKKodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek sędziego o wyłączenie innych sędziów z powodu powołania ich w wadliwej procedurze.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziów złożony na tych samych podstawach faktycznych co wniosek wcześniej rozpoznany.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, złożony po raz drugi na tych samych podstawach faktycznych.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziów, uznając go za oparty na tych samych podstawach co wcześniej rozpoznany lub za niedopuszczalny z uwagi na brak wskazania konkretnego sędziego do wyłączenia.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając go za niedopuszczalny z mocy ustawy z uwagi na jego tożsamość z wcześniej złożonym i nierozpoznanym wnioskiem.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, ponieważ oparto go na tych samych podstawach faktycznych co wcześniej rozpoznany wniosek.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych i materialnoprawnych, w tym nieprawidłowego zastosowania przepisów o recydywie i środków karnych.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie skazał mężczyznę za znęcanie się psychiczne i fizyczne nad żoną, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz zakaz zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzoną.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że kwestie związane z powołaniem sędziego należy rozpatrywać w trybie ustawy o Sądzie Najwyższym, a nie w trybie Kodeksu postępowania karnego.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze skazał P.W. za znęcanie się fizyczne i psychiczne nad dwójką małoletnich dzieci, orzekając karę ograniczenia wolności, zakaz kontaktowania się z dziećmi oraz obciążając go kosztami sądowymi.