Art. 42 [Tryb wyłączenia]
§ 1. Wyłączenie następuje na żądanie sędziego, z urzędu albo na wniosek strony.
§ 2. Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40, wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia.
§ 3. Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41, może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie. Wniosek rozpoznaje się niezwłocznie. Z chwilą wyłączenia sędziego czynności procesowe dokonane z jego udziałem po złożeniu wniosku stają się bezskuteczne.
§ 4. Poza wypadkiem określonym w § 2 o wyłączeniu orzeka sąd, przed którym toczy się postępowanie; w składzie orzekającym w kwestii wyłączenia nie może brać udziału sędzia, którego dotyczy wyłączenie. W razie niemożności utworzenia takiego składu sądu, w kwestii wyłączenia orzeka sąd wyższego rzędu.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że sam fakt powołania sędziego na urząd na podstawie rekomendacji KRS ukształtowanej nową ustawą nie rodzi uzasadnionej wątpliwości co do jego bezstronności.
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację obrońcy oskarżonego zarzucającą m.in. naruszenie przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych.
Sąd Rejonowy skazał oskarżonego za prowadzenie pojazdu mechanicznego pomimo cofniętych uprawnień, orzekając karę ograniczenia wolności i zakaz prowadzenia pojazdów.
Sąd Najwyższy odmówił wyłączenia sędziego od udziału w sprawie, uznając brak podstaw prawnych do podważania jego bezstronności z uwagi na okoliczności powołania.
Sąd Rejonowy w Legionowie skazał E. T. za prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu, orzekając karę ograniczenia wolności, zakaz prowadzenia pojazdów, świadczenie pieniężne oraz przepadek pojazdu.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego M.B. od rozpoznania sprawy dotyczącej wznowienia postępowania kasacyjnego z uwagi na wątpliwości co do jego bezstronności, wynikające z procedury nominacyjnej.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego A.B. od rozpoznania sprawy z uwagi na uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności, wynikającą z faktu orzekania z żoną w tej samej izbie.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek sędziego o wyłączenie innych sędziów z powodu powołania ich w wadliwej procedurze.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek sędziego o wyłączenie innego sędziego, uznając go za niedopuszczalny z mocy ustawy.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego A.D. od rozpoznania sprawy kasacyjnej z uwagi na wadliwe powołanie go do pełnienia urzędu, co narusza konstytucyjne i konwencyjne standardy niezależnego sądu.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 42 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 42 [Tryb wyłączenia]
§ 1. Wyłączenie następuje na żądanie sędziego, z urzędu albo na wniosek strony.
§ 2. Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40, wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia.
§ 3. Sędzia, co do którego zgłoszono wniosek o wyłączenie na podstawie art. 41, może złożyć do akt stosowne oświadczenie na piśmie. Wniosek rozpoznaje się niezwłocznie. Z chwilą wyłączenia sędziego czynności procesowe dokonane z jego udziałem po złożeniu wniosku stają się bezskuteczne.
§ 4. Poza wypadkiem określonym w § 2 o wyłączeniu orzeka sąd, przed którym toczy się postępowanie; w składzie orzekającym w kwestii wyłączenia nie może brać udziału sędzia, którego dotyczy wyłączenie. W razie niemożności utworzenia takiego składu sądu, w kwestii wyłączenia orzeka sąd wyższego rzędu.