Art. 41 [Wyłączenie na wniosek]
§ 1. Sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
§ 2. Wniosek o wyłączenie sędziego, zgłoszony na podstawie § 1 po rozpoczęciu przewodu sądowego, pozostawia się bez rozpoznania, chyba że przyczyna wyłączenia powstała lub stała się stronie wiadoma dopiero po rozpoczęciu przewodu.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając, że sam fakt powołania sędziego na urząd na podstawie rekomendacji KRS ukształtowanej nową ustawą nie rodzi uzasadnionej wątpliwości co do jego bezstronności.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek obrońcy o wyłączenie sędziego, uznając go za bezprzedmiotowy z uwagi na zmianę składu orzekającego.
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sędziego o wyłączenie go od orzekania, uznając, że powołane przez niego orzeczenia TSUE nie stanowią podstawy do wyłączenia w świetle polskiego prawa.
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sędziego o wyłączenie go od orzekania, uznając, że powołane przez niego orzeczenia TSUE nie stanowią podstawy do wyłączenia.
Sąd Najwyższy odmówił wyłączenia sędziego Marka Siwka od rozpoznania sprawy dotyczącej wniosku o zawieszenie sędziego w czynnościach służbowych, uznając brak obiektywnych podstaw do wątpliwości co do jego bezstronności.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, uznając brak podstaw faktycznych i prawnych do jego uwzględnienia.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziów Igora Zgolińskiego i Ryszarda Witkowskiego od udziału w sprawie o wznowienie postępowania z urzędu ze względu na wątpliwości co do ich bezstronności, wynikające z trybu powołania.
Sąd Najwyższy oddalił wniosek Sądu Apelacyjnego o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że problemy organizacyjne sądu nie uzasadniają skorzystania z instytucji forum extraordinatum.
Sąd Najwyższy odmówił wyłączenia sędziego od udziału w sprawie, uznając brak podstaw prawnych do podważania jego bezstronności z uwagi na okoliczności powołania.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek prokuratora o wyłączenie sędziów od rozpoznawania kasacji, uznając go za niedopuszczalny z mocy ustawy, gdyż dotyczył kwestii ustrojowych, a nie konkretnych okoliczności faktycznych uzasadniających wątpliwość co do bezstronności.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 41 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 41 [Wyłączenie na wniosek]
§ 1. Sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
§ 2. Wniosek o wyłączenie sędziego, zgłoszony na podstawie § 1 po rozpoczęciu przewodu sądowego, pozostawia się bez rozpoznania, chyba że przyczyna wyłączenia powstała lub stała się stronie wiadoma dopiero po rozpoczęciu przewodu.