Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego, zasądzając zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie D.G.
Art. 247 KPKKodeks postępowania karnego
Art. 247
Art. 247 § 1. Prokurator może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej albo podejrzanego, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że:
1) nie stawią się na wezwanie w celu przeprowadzenia z ich udziałem czynności, o których mowa w art. 313 § 1 lub art. 314, albo badań lub czynności, o których mowa w art. 74 § 2 lub 3;
2) mogą w inny bezprawny sposób utrudniać postępowanie.
§ 2. Zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie, o którym mowa w § 1, może także nastąpić, gdy zachodzi potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego.
§ 3. W związku z zatrzymaniem można też zarządzić przeszukanie. Przepisy art. 220-222 i art. 224 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Niezwłocznie po doprowadzeniu przeprowadza się z udziałem zatrzymanego czynności wskazane w § 1, a po ich dokonaniu należy zwolnić go, o ile nie zachodzi potrzeba stosowania środka zapobiegawczego.
§ 5. Rozstrzygając w przedmiocie środka zapobiegawczego, prokurator niezwłocznie zwalnia zatrzymanego albo występuje do sądu z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania.
§ 6. Do zatrzymania, o którym mowa w § 1, stosuje się odpowiednio art. 246.
§ 7. Zarządzenia, o których mowa w § 1, wykonuje Policja lub inne organy, o których mowa w art. 312, w zakresie swych właściwości, jeżeli ustawa uprawnia je do zatrzymywania osoby. Zarządzenia dotyczące zatrzymania i przymusowego doprowadzenia żołnierza w czynnej służbie wojskowej, z wyjątkiem terytorialnej służby wojskowej pełnionej dyspozycyjnie, w sprawach niezwiązanych z wykonywaniem obowiązków służbowych, wykonują właściwe organy wojskowe.
Powiązane przepisy
Art. 247 odwołuje się do:
Orzeczenia powołujące art. 247 KPK(11 orzeczeń)
Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.
Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz M.W. 20.000 zł zadośćuczynienia i 3.243 zł odszkodowania za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie.
Sąd Najwyższy przekazał sprawę oskarżonego F.W. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. ze względu na jego zaawansowany wiek i stan zdrowia uniemożliwiający stawiennictwo w sądzie właściwym.
Sąd Okręgowy warunkowo zawiesił wykonanie kary roku pozbawienia wolności i orzekł grzywnę wobec oskarżonego o posiadanie marihuany.
Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa dodatkowe odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, uwzględniając utracony dochód z działalności gospodarczej, ale oddalił roszczenia dotyczące strat spółki i pożyczek.
Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego E. P. jako oczywiście bezzasadną, uznając, że sąd apelacyjny prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji.
Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego E. P. jako oczywiście bezzasadną, utrzymując w mocy wyrok skazujący na karę łączną 8 lat pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, uznając apelację wnioskodawcy o odszkodowanie za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie za bezzasadną.
Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego za czyn z art. 247 § 1 kk, uznając ją za oczywiście bezzasadną.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 247 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI