II AKA 164/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Lublinie rozpoznał apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 28 maja 2024 roku w sprawie IV Ko 965/23. Apelujący zarzucił Sądowi Okręgowemu m.in. obrazę przepisów postępowania, w tym art. 552 § 4 k.p.k. w zw. z art. 247 § 1 i 2 k.p.k., poprzez dowolne uznanie, że zatrzymanie D. G. nie było niewątpliwie niesłuszne. Podniesiono również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Apelacyjny uznał zarzuty apelacji za zasadne. Stwierdzono, że Sąd Okręgowy nieprawidłowo ocenił zasadność zatrzymania D. G., które miało miejsce 1 marca 2023 roku. Sąd odwoławczy podkreślił, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 247 § 1 k.p.k. (obawa niestawiennictwa lub utrudniania postępowania) ani w art. 247 § 2 k.p.k. (potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego). Wskazano, że D. G. mieszka od lat pod stałym adresem, nie utrudniał postępowania, a dowody zostały zabezpieczone wcześniej. Zatrzymanie uznano za rażąco nieproporcjonalne. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz D. G. kwotę 8.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wynikającą z niewątpliwie niesłusznego zatrzymania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących zatrzymania i przymusowego doprowadzenia w postępowaniu karnym oraz zasad zasądzania zadośćuczynienia za niesłuszne zatrzymanie.
Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, ale stanowi ważny głos w kwestii proporcjonalności stosowania środków przymusu.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zatrzymanie osoby podejrzanej przez prokuratora było uzasadnione i proporcjonalne do celów postępowania karnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zatrzymanie D. G. nie było uzasadnione ani proporcjonalne, było niewątpliwie niesłuszne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie zaistniały przesłanki do zatrzymania określone w art. 247 § 1 i 2 k.p.k., takie jak obawa niestawiennictwa lub utrudniania postępowania, ani potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego. Zatrzymanie uznano za rażąco nieproporcjonalne do celów postępowania.
Czy stwierdzenie niewątpliwej niesłuszności zatrzymania stanowi podstawę do zasądzenia zadośćuczynienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stwierdzenie niewątpliwej niesłuszności zatrzymania stanowi faktyczną podstawę zasądzenia zadośćuczynienia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 552 § 4 k.p.k., stwierdzenie niewątpliwej niesłuszności zatrzymania jest podstawą do zasądzenia zadośćuczynienia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. G. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | odpowiedzialny za zadośćuczynienie |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 552 § 4
Kodeks postępowania karnego
Stanowi, że stwierdzenie niewątpliwej niesłuszności zatrzymania jest podstawą do zasądzenia zadośćuczynienia i odszkodowania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 247 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa przesłanki zatrzymania osoby podejrzanej lub podejrzanego przez prokuratora (obawa niestawiennictwa lub utrudniania postępowania).
k.p.k. art. 247 § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa dodatkową przesłankę zatrzymania - potrzebę niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego.
k.c. art. 445 § 1
Kodeks cywilny
Określa, że zadośćuczynienie powinno być sumą odpowiednią, adekwatną do rozmiaru doznanej krzywdy.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Nakazuje uwzględnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy przy wydawaniu rozstrzygnięcia.
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zarzutu obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw prawnych do zatrzymania D. G. zgodnie z art. 247 § 1 i 2 k.p.k. • Zatrzymanie było rażąco nieproporcjonalne do celów postępowania. • Dowody zostały zabezpieczone wcześniej, a D. G. nie utrudniał postępowania. • Nie było potrzeby niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego.
Godne uwagi sformułowania
zatrzymanie było niesłuszne w stopniu niewątpliwym • rażąca dysproporcja zatrzymania wnioskodawcy w stosunku do ustalonych w niniejszej sprawie okoliczności oraz procesowych celów toczącego się w niej postępowania • nie można zapominać, że postępowanie w sprawie (...) Prokuratury Regionalnej w L. dotyczy zdarzeń z 2019 roku, a dowody ich dotyczące zostały zabezpieczone i poddane analizie procesowej już w dniu 3 marca 2022 roku. Nie sposób więc skutecznie bronić stanowiska, że 12 miesięcy później, w dniu 1 marca 2023 roku istniała realna obawa ukrycia lub zniszczenia przez wnioskodawcę dowodów przestępstwa
Skład orzekający
Leszek Pietraszko
przewodniczący
Beata Siewielec
członek
Paweł Tobała
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zatrzymania i przymusowego doprowadzenia w postępowaniu karnym oraz zasad zasądzania zadośćuczynienia za niesłuszne zatrzymanie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, ale stanowi ważny głos w kwestii proporcjonalności stosowania środków przymusu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy naruszenia wolności osobistej obywatela przez organy państwa i dochodzenia przez niego odszkodowania, co jest tematem budzącym zainteresowanie społeczne i prawnicze.
“Czy zatrzymanie przez prokuratora było legalne? Sąd Apelacyjny przyznaje zadośćuczynienie za niesłuszne pozbawienie wolności.”
Dane finansowe
WPS: 10 000 PLN
zadośćuczynienie: 8000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.