Sąd Najwyższy wyłączył sędziego M.S. od rozpoznania sprawy ze względu na wątpliwości co do jego niezawisłości i bezstronności, wynikające z procedury powołania.
Art. 17 KPKKodeks postępowania karnego
Art. 17
Art. 17 § 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy:
1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia;
2) czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia przestępstwa;
3) społeczna szkodliwość czynu jest znikoma;
4) ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze;
5) oskarżony zmarł;
6) nastąpiło przedawnienie karalności;
7) postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się;
8) sprawca nie podlega orzecznictwu polskich sądów karnych;
9) brak skargi uprawnionego oskarżyciela;
10) brak wymaganego zezwolenia na ściganie lub wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej, chyba że ustawa stanowi inaczej;
11) zachodzi inna okoliczność wyłączająca ściganie.
§ 2. Do chwili otrzymania wniosku lub zezwolenia władzy, od których ustawa uzależnia ściganie, organy procesowe dokonują tylko czynności niecierpiących zwłoki w celu zabezpieczenia śladów i dowodów, a także czynności zmierzających do wyjaśnienia, czy wniosek będzie złożony lub zezwolenie będzie wydane.
§ 3. Niemożność przypisania winy sprawcy czynu nie wyłącza postępowania dotyczącego zastosowania środków zabezpieczających.
§ 4. Istnienie okoliczności określonych w § 1 pkt 4-6 nie wyłącza postępowania w przedmiocie przepadku, o którym mowa w art. 45a § 2 Kodeksu karnego i art. 43a Kodeksu karnego skarbowego.
Orzeczenia powołujące art. 17 KPK(1000 orzeczeń)
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sądu rejonowego o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że argumenty oskarżonego o braku bezstronności nie uzasadniają zmiany właściwości miejscowej.
Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej A. H. z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, mimo wypełnienia znamion naruszenia nietykalności cielesnej i znieważenia.
Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej o naruszenie nietykalności cielesnej i znieważenie, zasądzając od niej koszty zastępstwa procesowego na rzecz pokrzywdzonej.
Sąd Rejonowy w Legionowie skazał V. A. za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, orzekając grzywnę, zakaz prowadzenia pojazdów, świadczenie pieniężne oraz przepadek pojazdu.
Sąd umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej o zniesławienie i znieważenie, uznając, że zarzucany czyn wyczerpuje znamiona art. 212 § 1 kk w zb. z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, ale nie stanowi przestępstwa w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 3 kpk.
Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego z powodu braku podpisu sędziego, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w Bełchatowie i umorzył postępowanie z powodu powagi rzeczy osądzonej, gdyż wcześniej inny sąd wydał prawomocny wyrok łączny obejmujący te same skazania.
Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego o czyn z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 157 § 4 kk, zasądzając od niego koszty postępowania.
Sąd Rejonowy w Legionowie skazał oskarżonego za kierowanie gróźb karalnych i naruszenie nietykalności cielesnej, orzekając grzywnę, zakaz zbliżania się i zadośćuczynienie, jednocześnie umarzając postępowanie w części dotyczącej innego czynu z powodu przedawnienia.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 17 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI