III KO 125/26

Sąd Rejonowy w Wadowicach, postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2026 r. (sygn. II K 1/26), zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadnienie wniosku opierało się na wcześniejszym przekazaniu sprawy przez Sąd Najwyższy z Sądu Rejonowego w Chrzanowie do Wadowic z powodu pokrzywdzenia sędziów z Chrzanowa. Sąd Rejonowy w Wadowicach wskazał, że obecnie oskarżony kwestionuje możliwość orzekania przez wyznaczonego asesora sądowego, podnosząc, że jego status „ucznia na sędziego” oraz powiązania między pokrzywdzonymi a innymi sędziami w okręgu krakowskim uniemożliwiają bezstronne rozpoznanie sprawy. Sąd Rejonowy podkreślił również, że wniosek o wyłączenie sędziego referenta został już oddalony. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, uznał go za niezasadny. Stwierdził, że zmiana właściwości miejscowej sądu może nastąpić tylko w sytuacjach jednoznacznie świadczących o sprzeczności pozostawienia sprawy w gestii danego sądu z dobrem wymiaru sprawiedliwości, a takich okoliczności sąd wnioskujący nie wykazał. Sąd Najwyższy podkreślił, że inicjatywa zmiany właściwości pochodziła od oskarżonego i nie może ona być podyktowana jego subiektywnymi twierdzeniami. Podkreślono, że instytucja z art. 37 k.p.k. nie służy uwzględnianiu woli jednej ze stron procesu, a oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego potwierdza brak obaw o możliwość rozpoznania sprawy w wyznaczonym składzie. Sąd Najwyższy powołał się na orzecznictwo, zgodnie z którym subiektywne odczucia stron co do bezstronności sądu nie mogą stanowić podstawy do przekazania sprawy, zwłaszcza gdy są wykorzystywane instrumentalnie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający