II K 472/25

Sąd Rejonowy w G. rozpatrywał sprawę przeciwko A. H., oskarżonej o naruszenie nietykalności cielesnej i znieważenie D. L. Zdarzenie miało miejsce 1 lipca 2025 roku, kiedy to oskarżona, w wyniku narastającego konfliktu sąsiedzkiego związanego z osobą H. K. (partnera oskarżonej i byłego obiektu zainteresowania pokrzywdzonej), wyrwała pokrzywdzonej telefon, szarpała ją za głowę, uderzyła nią o kierownicę, próbowała zabrać torebkę i znieważyła ją słownie. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej D. L. i świadka G. C. za wiarygodne, które korespondowały ze sobą i z częścią materiału dowodowego. Zeznania świadków H. K. (1) i H. B. (1) oraz wyjaśnienia oskarżonej A. H. zostały uznane za częściowo wiarygodne, z zastrzeżeniem, że mogły być motywowane konfliktem i chęcią przedstawienia oskarżonej w lepszym świetle. Sąd, oceniając czyn pod kątem społecznej szkodliwości zgodnie z art. 115 § 2 kk, stwierdził, że czyn ten cechuje się znikomą szkodliwością. Wskazano na brak wcześniejszej karalności oskarżonej, jej prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie oraz na prowokacyjny charakter zachowania pokrzywdzonej, który mógł uzasadniać reakcję oskarżonej. Sąd podkreślił, że relacje sąsiedzkie powinny być rozwiązywane polubownie lub na drodze cywilnej, a nie karnej. W związku z tym, na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 kpk w zw. z art. 1 § 2 kk, sąd umorzył postępowanie karne wobec A. H. z uwagi na znikomą społeczność czynu. Jednocześnie, zasądzono od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonej koszty zastępstwa procesowego w kwocie 4.320 zł, zwrócono pokrzywdzonej 1.000 zł wydatków sądowych oraz zasądzono od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa 1.000 zł tytułem zwrotu zryczałtowanych wydatków sądowych.

Zagadnienia prawne (1)