Art. 92a Ustawa o transporcie drogowym

Ustawa o transporcie drogowym

Art. 92a

Art. 92a 1. Podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie, z tym że: 1) przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 złotych do 1 000 000 złotych za każde naruszenie; 2) przedsiębiorca wykonujący krajowy transport drogowy, o którym mowa w art. 5b ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do 120 000 złotych za każde naruszenie. 2. Zarządzający transportem, osoba, o której mowa w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 2000 złotych za każde naruszenie. 3. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty 12 000 złotych, z tym że: 1) przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości do 1 000 000 złotych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej; 2) przedsiębiorca wykonujący krajowy transport drogowy, o którym mowa w art. 5b ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do 120 000 złotych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej. 4. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli, nie może przekroczyć kwoty 3000 złotych. 5. Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć: 1) 15 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 2) 20 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej powyżej 10 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 3) 25 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej powyżej 50 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 4) 30 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej większej niż 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 5) 40 000 złotych - dla podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem drogowym; 6) 1 500 000 złotych - dla przedsiębiorcy prowadzącego pośrednictwo przy przewozie osób. 6. Za kierowców, o których mowa w ust. 5 pkt 1-4, uważa się również osoby niezatrudnione przez podmiot wykonujący przewóz drogowy, wykonujące osobiście przewozy drogowe na jego rzecz. 7. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403: 1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1-9, 2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10 - załącznika nr 3 do ustawy. 8. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 2, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, określa załącznik nr 4 do ustawy. 9. Jeżeli czyn będący naruszeniem, o którym mowa w załącznikach nr 3 i 4 do ustawy, wyczerpuje jednocześnie znamiona wykroczenia albo przestępstwa, w stosunku do podmiotu będącego osobą fizyczną stosuje się wyłącznie przepisy o odpowiedzialności administracyjnej. 10. Jeżeli czyn będący naruszeniem, o którym mowa w załączniku nr 3 do ustawy, stanowi jednocześnie naruszenie, o którym mowa w załączniku nr 4 do ustawy, w przypadku podmiotu wykonującego przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem będącego jednocześnie osobą, o której mowa w ust. 2, nakłada się wyłącznie karę pieniężną, o której mowa w ust. 1. 10a. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości związanych z przewozem towarów, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi, w pierwszej kolejności stosuje się przepisy ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. 11. Przepisy ust. 1, ust. 5 pkt 5, ust. 7 pkt 1 i ust. 9 stosuje się do podmiotów wykonujących czynności związane z przewozem drogowym, w szczególności do: 1) spedytora, 2) nadawcy, 3) odbiorcy, 4) podmiotu wykonującego czynności ładunkowe, 5) organizatora wycieczki, 6) organizatora transportu, 7) operatora publicznego transportu zbiorowego, 8) podwykonawcy - jeżeli wiedzieli oni lub, w świetle wszystkich istotnych okoliczności, powinni byli wiedzieć, że zlecone przez nich usługi transportowe wiążą się z powstaniem naruszenia. 12. Przepisy ust. 1, 3, 5-7, 9 i 10 stosuje się do podmiotów, o których mowa w art. 16a i art. 33a.

Powiązane przepisy

Art. 92a odwołuje się do:

Powołują się na art. 92a:

Orzeczenia powołujące art. 92a (1129 orzeczeń)

I GZ 105/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-26

NSA uchylił postanowienie WSA o przekazaniu sprawy do innego sądu, uznając, że sprawy dotyczące rozłożenia na raty kar pieniężnych nałożonych przez GITD podlegają właściwości miejscowej sądu, na którego obszarze zamieszkuje strona.

I SA/Bd 55/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy· 2026-02-20

WSA w Bydgoszczy stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę dotyczącą kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym do WSA w Warszawie.

V KK 571/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-04

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie wykroczenia drogowego z powodu przedawnienia, uchylając wyroki sądów niższych instancji.

V KK 533/25· Sąd Najwyższy· 2026-01-20

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy w części dotyczącej braku orzeczenia o obligatoryjnym zakazie prowadzenia pojazdów i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

III SA/Kr 753/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie· 2025-12-03

WSA w Krakowie oddalił skargę na karę pieniężną za odmowę poddania pojazdu kontroli wagowej, uznając, że uniemożliwienie kontroli stanowi naruszenie przepisów.

II GSK 816/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-11-28

NSA oddalił skargę kasacyjną przewoźnika w sprawie kary za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, uznając, że błędy w naliczaniu kar przez organy administracji nie wpłynęły na ostateczną wysokość kary.

II GSK 830/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-11-20

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, uznając, że użycie magnesu do zakłócenia pracy tachografu stanowi naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

II GSK 770/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-11-20

NSA uchylił wyrok WSA, oddalił skargę i zasądził koszty, uznając, że kary za naruszenia przepisów o transporcie drogowym mogą być nakładane niezależnie, jeśli nie dotyczą tożsamych znamion czynów.

IV Ka 697/25· Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim· 2025-11-19

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, precyzując przekroczenie prędkości przez obwinionego i zasądzając opłatę za postępowanie odwoławcze.

II GSK 640/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-11-18

NSA oddalił skargę kasacyjną przewoźnika w sprawie kary za przewóz odpadów bez prawidłowego dokumentu, uznając, że błąd pisarski w kodzie odpadów nie zwalnia z odpowiedzialności.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 92a ?

Wypróbuj Lexedit Research