Art. 93 Ustawa o transporcie drogowym

Ustawa o transporcie drogowym

Art. 93

Art. 93 1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 i 2 oraz art. 92d, art. 92e i art. 92f ust. 2, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, z uwzględnieniem ust. 4-6. 2. Decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od dnia jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. 3. Organ, o którym mowa w ust. 1, wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 92b ust. 1 lub art. 92c. 4. Funkcjonariusz Policji, który ujawni naruszenie, za które niniejsza ustawa przewiduje karę pieniężną, przekazuje dokumenty z przeprowadzonej kontroli właściwemu ze względu na miejsce kontroli wojewódzkiemu inspektorowi transportu drogowego. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, postępowanie administracyjne prowadzi i decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej wydaje wojewódzki inspektor transportu drogowego. 6. Przepisów ust. 4 i 5 nie stosuje się w przypadku ujawnienia przez funkcjonariusza Policji naruszenia, za które niniejsza ustawa przewiduje karę pieniężną, popełnionego przez zagranicznego przewoźnika drogowego. 7. Do kar pieniężnych przewidzianych niniejszą ustawą nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm. ).

Powiązane przepisy

Powołują się na art. 93:

Orzeczenia powołujące art. 93 (3383 orzeczeń)

III SA/Kr 477/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie· 2026-02-19

WSA w Krakowie oddalił skargę studenta na decyzję Rektora o uchyleniu stypendium socjalnego, uznając, że przekroczył on 12-semestralny limit czasu studiowania.

II OZ 1330/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-04

NSA oddalił zażalenia Fundacji, Spółdzielni i Miasta na postanowienie WSA odmawiające dopuszczenia ich do udziału w sprawie ze skargi Wojewody na uchwałę o planie zagospodarowania przestrzennego, uznając, że w tym trybie postępowanie toczy się wyłącznie z udziałem organu nadzoru i gminy.

I C 162/23· Sąd Rejonowy w Człuchowie· 2026-01-22

Sąd Rejonowy w Człuchowie uznał umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF za nieważną i zasądził od banku na rzecz kredytobiorców zwrot całej wpłaconej kwoty wraz z odsetkami.

III OSK 2375/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-14

NSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi wojewody na uchwałę rady gminy w sprawie petycji, uznając, że wojewoda miał prawo zaskarżyć taką uchwałę.

II OSK 2718/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-08

NSA odmówił wstrzymania wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, uznając brak uzasadnienia wniosku skarżących.

I GSK 669/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-12-18

NSA uchylił wyrok WSA, uznając, że to organ pierwszej instancji, a nie organ odwoławczy, był właściwy do rozpatrzenia wniosku o rozłożenie na raty kary pieniężnej na podstawie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

II SA/Lu 529/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie· 2025-12-18

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na nakaz rozbiórki budynku gospodarczego, uznając, że jego budowa przekroczyła dopuszczalną powierzchnię dla obiektów nie wymagających pozwolenia na budowę, a inwestor nie skorzystał z możliwości legalizacji.

I KK 452/25· Sąd Najwyższy· 2025-12-18

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie wobec obwinionego z powodu przedawnienia karalności czynów.

II KK 473/25· Sąd Najwyższy· 2025-12-17

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w sprawie o wykroczenie z art. 65 § 2 k.w., uznając, że wątpliwości co do okoliczności czynu i winy obwinionego powinny skutkować przeprowadzeniem rozprawy.

II KK 479/25· Sąd Najwyższy· 2025-12-17

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego, uznając, że sprawa o prowadzenie pojazdu bez uprawnień nie powinna być rozpoznana w trybie nakazowym z powodu wątpliwości faktycznych i prawnych.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 93 ?

Wypróbuj Lexedit Research