I SA/Bd 55/26

I SA/Bd 55/26 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2026-02-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 13 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2026 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 listopada 2025 r., Nr BP.502.296.2025.0148.LB3. w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. stwierdzić niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Uzasadnienie
M. Sp. z o.o. w Ł. (skarżąca) złożyła do tut. Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 listopada 2025 r., w przedmiocie kary pieniężnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz o przekazanie sprawy zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Siedziby i obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., poz. 652 ze zm.).
Wykonując tę delegację Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 18 kwietnia 2011 r. wydał rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2024 r., poz. 788) - § 1: "Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę." Rozporządzenie to weszło w życie 30 maja 2011 r.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, utrzymująca w mocy decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 kwietnia 2025 r. o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 15 000 zł. Podstawę faktyczną nałożonej kary pieniężnej stanowiło wykonanie przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii V. Kara administracyjna na skarżącą została nałożona na podstawie art.140aa ust. 1-3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251). Zatem sprawa rozpoznana przez organy nie dotyczyła nałożenia którejkolwiek z kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, ale kary pieniężnej określonej
w art. 140aa ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten stanowi, że za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia,
o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, lub niezgodnie z warunkami określonymi dla tego zezwolenia nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Powyższa kara wymierzana jest za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych, które to naruszenie warunków wynikających z przepisów ustawy
o drogach publicznych nie mieści się w żadnym z przepisów wymienionych w art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Dlatego rozpoznawanie sprawy administracyjnej zakończonej zaskarżoną decyzją nie zostało objęte przekazaniem innym niż WSA w Warszawie wojewódzkim sądom administracyjnym, o jakim stanowi rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r.
Zgodnie więc z przytoczonym wyżej art. 13 § 2 p.p.s.a., niniejsza sprawa należy do właściwości miejscowej wojewódzkiego sądu administracyjnego, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponieważ organem tym jest Główny Inspektor Transportu Drogowego, który ma siedzibę w Warszawie, sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Organ w treści decyzji zawarł prawidłowe pouczenie dotyczące sądu do którego skarżąca powinna złożyć skargę.
Zgodnie z art. 59 § 1 zd 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie przytoczonych przepisów Sąd stwierdził swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości