WSA w Lublinie uchylił postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, uznając, że organ I instancji powinien wezwać do uzupełnienia braków niepodpisanego wniosku o uzupełnienie postanowienia.
Art. 22 u.p.e.a.Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Art. 22
Art. 22 [Właściwość miejscowa]
§ 1. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z nieruchomości ustala się według miejsca jej położenia. Jeżeli jednak nieruchomość położona jest na obszarze właściwości dwóch lub większej liczby organów - egzekucję prowadzi organ, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości, a jeżeli nie można w powyższy sposób ustalić właściwości, egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
§ 2. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 2a-3a.
§ 2a. Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, organem egzekucyjnym, w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości, jest organ będący jednocześnie wierzycielem. W przypadku gdy wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym, właściwość miejscową organu egzekucyjnego ustala się według siedziby wierzyciela.
§ 3. Jeżeli znany przed wszczęciem egzekucji majątek zobowiązanego lub większa jego część nie znajduje się na terenie działania organu egzekucyjnego ustalonego zgodnie z § 2 albo 2a, właściwość miejscową organu egzekucyjnego niebędącego naczelnikiem urzędu skarbowego lub dyrektorem oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustala się według miejsca położenia składników tego majątku.
§ 3a. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie organu egzekucyjnego zgodnie z § 2-3, właściwość tego organu ustala się według siedziby lub miejsca zamieszkania dłużnika zobowiązanego, który jest obciążony prawem majątkowym względem zobowiązanego.
§ 3b. W przypadku zmiany właściwości miejscowej organu egzekucyjnego czynności podjęte przez organ egzekucyjny przed uzyskaniem informacji o tej zmianie są skuteczne.
§ 4. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, a w braku zamieszkania lub siedziby w kraju - według miejsca jego pobytu, z zastrzeżeniem § 5.
§ 5. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym ustala się:
1) w sprawach o odebranie rzeczy lub opróżnienie budynków i pomieszczeń - według miejsca wykonania obowiązku;
2) w sprawach dotyczących nieruchomości oraz obiektów budowlanych - według miejsca położenia tej nieruchomości lub obiektu budowlanego, z tym że jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany są położone na obszarze właściwości dwóch lub większej liczby organów - egzekucję prowadzi organ, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości lub obiektu budowlanego, a jeżeli nie można w powyższy sposób ustalić właściwości, egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony przez organ, o którym mowa w art. 23 § 1;
3) w sprawach dotyczących wykonywanej działalności gospodarczej, jeżeli stałe miejsce wykonywania tej działalności znajduje się poza miejscem zamieszkania lub siedziby zobowiązanego - według stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej.
Orzeczenia powołujące art. 22 u.p.e.a.(170 orzeczeń)
NSA uchylił wyrok WSA, uznając, że błędnie zinterpretowano przepisy dotyczące właściwości organu egzekucyjnego w postępowaniu zabezpieczającym.
NSA uchylił wyrok WSA i postanowienia organów dotyczące zabezpieczenia zobowiązań podatkowych, wskazując na błędy proceduralne w doręczeniach i kompletności zawiadomień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę podatnika na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o oddaleniu zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym, uznając, że zarzuty dotyczące nieistnienia lub wygaśnięcia obowiązku podatkowego nie mogą być badane w postępowaniu zabezpieczającym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, uznając ją za prawidłowo przeprowadzoną i nie naruszającą prawa.
NSA oddalił skargę kasacyjną spółki w sprawie odmowy zwolnienia spod zabezpieczenia środków pieniężnych na rachunku depozytowym organu podatkowego, uznając, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa.
NSA uchylił wyrok WSA, uznając, że błędnie zinterpretowano przepisy dotyczące właściwości organu egzekucyjnego w postępowaniu zabezpieczającym, co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o wykonaniu zastępczym rozbiórki kładki z powodu wadliwie wystawionego tytułu wykonawczego, mimo że obowiązek rozbiórki był zasadny.
WSA w Szczecinie oddalił skargę spółki na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, uznając, że termin ten został przekroczony.
WSA w Poznaniu oddalił skargę na postanowienie ZUS stwierdzające niedopuszczalność zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, uznając, że kwestionowanie wysokości należności ustalonych prawomocną decyzją jest niedopuszczalne w postępowaniu egzekucyjnym.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 22 u.p.e.a.?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI