Art. 44 [Formularz wniosku, załączniki]
1. Zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego udziela się na wniosek cudzoziemca, złożony na formularzu.
2. Cudzoziemiec ubiegający się o zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego przedstawia konsulowi ważny dokument podróży oraz składa:
1) wypełniony formularz wniosku o udzielenie mu tego zezwolenia, zawierający: a) dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13,
b) następujące dane dotyczące dokumentu podróży: -
serię i numer dokumentu,
datę wydania dokumentu i datę upływu jego ważności,
nazwę organu wydającego dokument,
c) miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca,
d) wskazanie powodów częstego przekraczania przez cudzoziemca granicy w ramach małego ruchu granicznego,
e) następujące dane osoby albo firmy lub instytucji w polskiej strefie przygranicznej, które będą odwiedzane przez cudzoziemca w trakcie jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: -
imię i nazwisko osoby albo nazwę firmy lub instytucji,
adres,
numer telefonu i faksu,
f) informację o wcześniej uzyskanych przez cudzoziemca zezwoleniach na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego,
g) datę oraz okoliczności unieważnienia lub cofnięcia wcześniej posiadanego przez cudzoziemca zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego - w przypadku gdy takie unieważnienie lub cofnięcie nastąpiło;
2) aktualną fotografię;
3) dokumenty potwierdzające posiadanie miejsca stałego zamieszkania w strefie przygranicznej;
4) dokumenty potwierdzające powody częstego przekraczania granicy.
3. Od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie mu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego pobiera się odciski linii papilarnych.
4. Jeżeli cudzoziemiec nie złożył odcisków linii papilarnych w celu udzielenia mu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, choć był do tego obowiązany, odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia mu tego zezwolenia.
Art. 44 odwołuje się do:
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i postanowienie Szefa Urzędu, uznając, że decyzja organu pierwszej instancji w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy została doręczona nieskutecznie, co skutkowało brakiem rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, uznając, że organ prawidłowo pozostawił wniosek bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na bezczynność Wojewody w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że organ prawidłowo wezwał do uzupełnienia braków wniosku i skutecznie doręczył wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że organ prawidłowo pozostawił wniosek bez rozpoznania z powodu niepodjęcia przez skarżącego wezwania do osobistego stawiennictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę na bezczynność Wojewody, zobowiązując go do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy z powodu wadliwego doręczenia wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził bezczynność Wojewody D. w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, zobowiązując organ do załatwienia sprawy w terminie 14 dni, ale uznał, że bezczynność nie miała rażącego charakteru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, uznając, że decyzja organu pierwszej instancji nie została skutecznie doręczona skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę obywatelki U. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą wydania wizy pobytowej krajowej, uznając brak przesłanek do jej wydania w wyjątkowej sytuacji osobistej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Prezesa Urzędu ds. Repatriacji i Cudzoziemców odmawiające zgody na wydanie wizy pobytowej, uznając naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 44 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 44 [Formularz wniosku, załączniki]
1. Zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego udziela się na wniosek cudzoziemca, złożony na formularzu.
2. Cudzoziemiec ubiegający się o zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego przedstawia konsulowi ważny dokument podróży oraz składa:
1) wypełniony formularz wniosku o udzielenie mu tego zezwolenia, zawierający: a) dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13,
b) następujące dane dotyczące dokumentu podróży: -
serię i numer dokumentu,
datę wydania dokumentu i datę upływu jego ważności,
nazwę organu wydającego dokument,
c) miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca,
d) wskazanie powodów częstego przekraczania przez cudzoziemca granicy w ramach małego ruchu granicznego,
e) następujące dane osoby albo firmy lub instytucji w polskiej strefie przygranicznej, które będą odwiedzane przez cudzoziemca w trakcie jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: -
imię i nazwisko osoby albo nazwę firmy lub instytucji,
adres,
numer telefonu i faksu,
f) informację o wcześniej uzyskanych przez cudzoziemca zezwoleniach na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego,
g) datę oraz okoliczności unieważnienia lub cofnięcia wcześniej posiadanego przez cudzoziemca zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego - w przypadku gdy takie unieważnienie lub cofnięcie nastąpiło;
2) aktualną fotografię;
3) dokumenty potwierdzające posiadanie miejsca stałego zamieszkania w strefie przygranicznej;
4) dokumenty potwierdzające powody częstego przekraczania granicy.
3. Od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie mu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego pobiera się odciski linii papilarnych.
4. Jeżeli cudzoziemiec nie złożył odcisków linii papilarnych w celu udzielenia mu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, choć był do tego obowiązany, odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia mu tego zezwolenia.